Κυριακή, 15 Σεπτεμβρίου 2013

Η ΕΠΕΛΑΣΗ ΤΗΣ «ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΗΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ» ΣΤΗΝ ΕΛΙΑ ΛΑΚΩΝΙΑΣ






μας το φερε το mail

Η ανθρώπινη αισχροκερδής αντίληψη αν και επαναλαμβανόμενη συνεχίζει να εκπλήσσει.
«Βράχια, ακρωτήρι, αμμουδιά, θάλασσα, φύση ανέγγιχτη: κέρδος κανένα. Βράχια, ακρωτήρι, αμμουδιά, θάλασσα, ξενοδοχειακές εγκαταστάσεις: το ταμείο αλλάζει!»
Αυτό σκέφτηκαν για την παραλία «Λιμανάκι» στην Ελιά Λακωνίας κάποιοι κι έθεσαν σε δράση κάθε μέσο που διέθεταν. Ιστορία γνωστή! Το αποτέλεσμα ήταν για άλλη μια φορά εις βάρος της φύσης.
Άλλος προσδιορισμός του αιγιαλού, «δόντια» κι άδειες οικοδόμησης πολλών τετραγωνικών μέτρων πάνω στο βραχώδες ακρωτήρι ως το χειμέριο κύμα, κινητές κι ακίνητες κατασκευές (διάδρομοι, σκάλες, bar) να βρέχονται από τη θάλασσα, την οποία φωτίζουν προβολείς (!) και την καλύπτουν οι μουσικές επιλογές της αισθητικής των χαρτονομισμάτων. Αληθινός ακρωτηριασμός της γεωμορφίας και των φυσιογραφικών χαρακτηριστικών του τόπου. Άλλος αέρας… στην κυριολεξία, καθώς η καθαρή ατμόσφαιρα κι η αλμύρα σκεπάζονται πλέον από τη δυσοσμία του βιολογικού καθαρισμού!
Η παραλία «Λιμανάκι» με τη φυσική ομορφιά της δεν υπάρχει πια. Υπάρχει αντ’ αυτής και δεσπόζει με την ξιπασμένη παρουσία του το άρτι αφιχθέν «alas», resort & spa.
Ποια κτηματική υπηρεσία και με ποιους μηχανισμούς αποχαρακτηρίζει τον αιγιαλό και πώς θεωρείται οικόπεδο ο βράχος; Με βάση ποια εξαίρεση του κανονισμού χάραξης της οριογραμμής αιγιαλού – παραλίας επιβάλλεται η προσέγγιση των βράχων του αιγιαλού να απαιτεί το πέρασμα από το χώρο ενός ξενοδοχείου; (Για το χαρακτηρισμό του αιγιαλού βλ. Ν. 2971 ΤΗΣ 19.12.2001 (ΦΕΚ 285 Α'). Πώς αυτός ο παραλογισμός του κέρδους όχι μόνο νομιμοποιείται αποδεικνύοντας τη διαφθορά αλλά και επιδοτείται από την Ευρωπαϊκή Ένωση; Πώς καταργούνται και ιδιωτικοποιούνται δρόμοι; (Το «alas» απαγόρευσε την πρόσβαση σε επαρχιακό παραλιακό χωματόδρομο.)
 Το «alas» resort & spa υπάρχει και επεκτείνεται από την πρώτη μέρα της λειτουργίας του. Στο πλαίσιο αυτής της επεκτατικής πολιτικής η παραλία θεωρήθηκε ως παραλία με συνωστισμό (!) και υποχρεώθηκε ως τέτοια να φέρει την ειδική σήμανση απαγόρευσης των φίλων μας των τετραπόδων. Ωστόσο, την ίδια στιγμή θεωρήθηκε πως οι φίλοι μας τα δίποδα είναι ανάγκη να λούονται ανέτως στις 28 ξαπλώστρες – η παραλία δε χωρά άλλες – που το «alas» τοποθέτησε παρανόμως ή νομιμοφανώς. Όσοι θέλουν άμμο και φύση να πάνε αλλού! Εδώ κυριαρχεί το πλαστικό και το σκουπίδι! (Η πολυτελής κατασκευή μελέτησε την υποδομή πισινών – εξωτερικών κι εσωτερικών – όχι όμως τον τόπο ρίψης των σκουπιδιών της. Η εύκολη λύση ήταν το υπερχείλισμα των γειτονικών κάδων.)
            Η παραλία «Λιμανάκι» δεν υπάρχει πια. Υπάρχουν αντ’ αυτής και παρέχονται υπηρεσίες μασάζ, σάουνα, χαμάμ κ.τ.λ (εδώ πλένουμε και ξεπλένουμε – πληροφορίες στη δίγλωσση, ελληνική και ρωσική (!), ιστοσελίδα του ξενοδοχείου) και η αλαζονική αυταρχικότητα του χρήματος!
            Αν η ανθρώπινη αισχροκερδής αντίληψη συνεχίζει να εκπλήσσει, η ανθρώπινη ανεκτικότητα και αδιαφορία συνεχίζει να απογοητεύει. Οι κάτοικοι κάθε περιοχής οφείλουμε να φυλάσσουμε την ανεκτίμητη φύση και τον τόπο μας από τα αρπακτικά. Ειδάλλως, είμαστε συνυπεύθυνοι για ό,τι έχει ήδη τελεστεί και ό,τι επακολουθήσει.