Κυριακή, 31 Οκτωβρίου 2010

Τελικά ακυρώθηκε η ΠΟΤΑ?

κείμενο του Βαγγέλη


Το Συμβούλιο της Επικρατείας αφού άφησε ανενόχλητο για χρόνια τον σερίφη Κωνσταντακόπουλο να αλωνίσει την περιοχή της Πυλίας  επέβαλε περιβαλλοντικούς και πολεοδομικούς κανόνες στην ΠΟΤΑ και χαρακτήρισε το έργο αντισυνταγματικό......



Δημοσιεύτηκε η απόφαση της Ολομέλειας του Συμβουλίου της Επικρατείας, η οποία είχε κρίνει σε διάσκεψη τον Ιανουάριο του 2008 ότι είναι αντισυνταγματική η διάταξη του νόμου 2545/97, με βάση την οποία χωροθετήθηκε σκανδαλωδώς η Περιοχή Ολοκληρωμένης Τουριστικής Ανάπτυξης (ΠΟΤΑ) στη Μεσσηνία.
Υπενθυμίζεται ότι η επίμαχη διάταξη έδινε τη δυνατότητα να χαρακτηρισθεί μία περιοχή ως ΠΟΤΑ κατ' εξαίρεση, σε οποιαδήποτε περιοχή εντός ή εκτός σχεδίου, ακόμα και χωρίς να έχει προηγηθεί χωροταξικός σχεδιασμός, υπό την προϋπόθεση ότι έχουν εγκριθεί κάποιες γενικές κατευθύνσεις τουριστικής πολιτικής σε εθνικό ή περιφερειακό επίπεδο.
Αιτία της αντισυνταγματικότητας του νόμου, σύμφωνα με τους δικαστές, είναι ότι έπρεπε να έχει προηγηθεί χωροταξικός σχεδιασμός, πριν οριοθετηθεί η ΠΟΤΑ στις περιοχές Ρωμανός και Πύλος Μεσσηνίας.
Παράλληλα το ΣτΕ έκανε δεκτές τις προσφυγές δύο ομάδων ιδιοκτητών ακινήτων συνολικής έκτασης 17,5 στρεμμάτων και ακύρωσε κατά το μέρος αυτό μόνο, την αναγκαστική απαλλοτρίωση που είχε κηρυχθεί το 2004.                                 


 Ας μην γελιόμαστε…. η απόφαση αυτή είναι για τα μάτια του κόσμου και έτσι θα έπρεπε να αντιμετωπίζεται. Το ΣτΕ δεν μπορεί να μπλοκάρει το έργο που έχει προχωρήσει σε μεγάλο βαθμό παρά μόνο για τα 17,5 στρέμματα που διακόπτονται οι εργασίες (τα οποία 17,5 στρέμματα είναι αμελητέα ποσότητα μπροστά στην έκταση του τερατουργήματος της ΠΟΤΑ) Το κράτος θα πουν κάποιοι οικολόγοι έδειξε τα δόντια του στον κακό Κωνσταντακόπουλο επιτέλους......γκρρρρρρρρ!!!
Αλλά με μια ποιό ρεαλιστική ματιά...θα μπορούσαμε να πούμε ότι το κράτος κοινώς και λαϊκώς ''έκλασε μια μάντρα'' στον μεγαλοαστό Κωνσταντακόπουλο!!! Δεν θα πρέπει να πανηγυρίζουμε με αυτή την απόφαση αλλά να εξοργιζόμαστε τουλάχιστον! Τέτοιες αποφάσεις που χρυσώνουν το χάπι -και ειδικά όταν το έργο της ΠΟΤΑ είναι σε λειτουργία- μας υπενθυμίζουν ότι το κράτος και το κεφάλαιο μπροστά στο κέρδος -ακόμα και φορώντας την μάσκα της ''περιβαλλοντικής συνείδησης''- λεηλατούν την φύση και γράφουν στα παλιά τους τα παπούτσια οποιαδήποτε ''περιβαλλοντολογική- οικολογική'' συνθήκη και ανθρώπινα δικαιώματα έχουν θεσπιστεί (από τους ίδιους βεβαίως προς χάριν του οικολογικού και ανθρωπιστικού προφίλ!!!).
Οπότε οποιαδήποτε καταδικαστική απόφαση δικαστηρίου ή άλλου αρμόδιου οργάνου για την ΠΟΤΑ είναι μια κοροϊδία για να δείξει το κράτος το οικολογικό πρόσωπό του. Η όποια καταδικαστική απόφαση πρέπει να έρθει από την κοινωνία ώστε η ΠΟΤΑ και άλλες παρόμοιες επιχειρήσεις που ετοιμάζει ο Κωνσταντακόπουλος στην Μεσσηνία να βρουν απέναντί τους τοίχο.
 

Τετάρτη, 27 Οκτωβρίου 2010

Καθορισμός Περιοχής Ολοκληρωμένης Τουριστικής Ανάπτυξης (Π.Ο.Τ.Α.) χωρίς προηγούμενο χωροταξικό σχεδιασμό

αναδημοσίευση από την ιστοσελίδα του Σ.Τ.Ε.

25/10/2010

Με τις Σ.τ.Ε. 3396-3397/2010 (Ολομ.) ακυρώθηκε απόφαση με την οποία κηρύχθηκε αναγκαστική απαλλοτρίωση στις περιοχές Ρωμανού και Πύλου του Νομού Μεσσηνίας, για τη δημιουργία Περιοχής Ολοκληρωμένης Τουριστικής Ανάπτυξης (Π.Ο.Τ.Α.), διότι δεν είχε προηγηθεί χωροταξικός σχεδιασμός.

Η απόφαση περί χαρακτηρισμού και οριοθετήσεως περιοχής, κειμένης εκτός εγκεκριμένου σχεδίου πόλεως και εκτός οικισμού, ως Π.Ο.Τ.Α. έχει ως αποτέλεσμα τον καθορισμό για πρώτη φορά των συγκεκριμένων χρήσεων γης, οι οποίες επιτρέπονται στην περιοχή αυτή, καθώς και τη θέσπιση περιορισμών που αποβλέπουν στον έλεγχο της εντάσεως καθεμιάς από τις επιτρεπόμενες χρήσεις. Συνεπώς, η απόφαση αυτή, μη περιοριζομένη απλώς στον καθορισμό των ορίων της Π.Ο.Τ.Α., έχει κανονιστικό χαρακτήρα. Ενόψει τούτου, η κοινή υπουργική απόφαση, με την οποία χαρακτηρίστηκαν και οριοθετήθηκαν ως Π.Ο.Τ.Α. εκτάσεις στην περιοχή Ρωμανού του Νομού Μεσσηνίας, καθορίστηκαν οι επιτρεπόμενες χρήσεις γης και θεσπίστηκαν περιορισμοί, ως προς την ένταση των χρήσεων, καθώς και ως προς τη δόμηση, έχει κανονιστικό χαρακτήρα, αποτελεί δε το κανονιστικό πλαίσιο, στο οποίο ευρίσκει έρεισμα η προσβαλλόμενη πράξη περί κηρύξεως αναγκαστικής απαλλοτριώσεως, εφόσον η απαλλοτρίωση αυτή έχει ως σκοπό να αποκτήσει ο φορέας ιδρύσεως και εκμεταλλεύσεως της Π.Ο.Τ.Α. τις εκτάσεις, οι οποίες κείνται εντός των καθορισθέντων με την ανωτέρω κοινή υπουργική απόφαση ορίων της, αλλά ανήκουν σε τρίτους. Κατά την έννοια του άρθρου 24 του Συντάγματος, ο χωροταξικός σχεδιασμός πρέπει να έχει κατ’ αρχήν ολοκληρωθεί πριν από την ανάπτυξη οποιασδήποτε ιδιαιτέρως σημαντικής δραστηριότητας, ώστε να αποφεύγεται η άναρχη ανάπτυξη, που προκαλεί υποβάθμιση ή και καταστροφή του περιβάλλοντος, καθώς και η δημιουργία πραγματικών καταστάσεων, που δυσχεραίνουν και υπονομεύουν την ορθολογική χωροταξία. Και ναι μεν ο συνταγματικός νομοθέτης δεν έθεσε συγκεκριμένη προθεσμία για την ολοκλήρωση του χωροταξικού σχεδιασμού της Xώρας, η έλλειψη, όμως, αυτή δεν έχει την έννοια ότι επιτρέπεται επ’ αόριστον ο σχεδιασμός και η πραγματοποίηση έργων και δραστηριοτήτων, συνεπαγομένων σημαντικές επεμβάσεις στο χώρο και στο περιβάλλον, χωρίς προηγούμενη ολοκλήρωση των χωροταξικών σχεδίων, ιδίως μάλιστα όταν πρόκειται περί έργων και δραστηριοτήτων, των οποίων η πραγματοποίηση δεν επιβάλλεται από την ανάγκη θεραπείας επιτακτικών λόγων δημοσίου συμφέροντος. Διαφορετικά η συνταγματική επιταγή για χωροταξικό σχεδιασμό θα μετέπιπτε σε απλή θεωρητική διακήρυξη αρχής με αποτέλεσμα, παρά την σαφώς αντίθετη βούληση του συνταγματικού νομοθέτη, να παραμένει το περιβάλλον χωρίς ουσιαστική προστασία, αφού θα ήταν δυνατόν να εκτελεσθούν έργα και να αναπτυχθούν δραστηριότητες, με ευρύτερες επιπτώσεις στο περιβάλλον, χωρίς προηγούμενο χωροταξικό σχεδιασμό, με συνέπεια, όταν τελικώς θα ολοκληρωνόταν ο σχεδιασμός αυτός, να ήταν άνευ αξίας, αφού δεν θα αποτελούσε πράγματι σχεδιασμό, αλλά αποδοχή ήδη διαμορφωθείσης πραγματικής καταστάσεως. Από το νομοθετικό καθεστώς, που διέπει τις Π.Ο.Τ.Α., προκύπτει ότι η Π.Ο.Τ.Α. συνεπάγεται εκτεταμένες επεμβάσεις σε εκτός σχεδίου περιοχές, οι οποίες προορίζονται κατ’ αρχήν για γεωργική, δασοπονική ή κτηνοτροφική χρήση, καθώς και για την αναψυχή του κοινού με την διάθεση σε αυτό ελευθέρων χώρων, και όχι για οικιστική ή οργανωμένη τουριστική εκμετάλλευση (πρβλ. Σ.τ.Ε. 535/2003 Ολομ., 3135/2002 Ολομ., 696/1986 Ολομ.). Τούτο, διότι ο καθορισμός περιοχής ως Π.Ο.Τ.Α. συνεπάγεται, κατ’ αποτέλεσμα, ενόψει των επιτρεπομένων να εγκατασταθούν εντός αυτής ποικίλων χρήσεων (όπως ξενοδοχεία, κατοικία, εμπορικά καταστήματα, εστιατόρια, αναψυκτήρια, κέντρα διασκεδάσεως, χώροι συναθροίσεως κοινού, πολιτιστικά κέντρα, κτίρια κοινωνικής πρόνοιας, θρησκευτικοί χώροι, χώροι στάθμευσης, πρατήρια βενζίνης, αθλητικές εγκαταστάσεις, εγκαταστάσεις μέσων μαζικών μεταφορών, συνεδριακά κέντρα, ελικοδρόμια, γήπεδα γκολφ, τουριστικοί λιμένες), την δημιουργία οικισμού, ο οποίος μάλιστα δομείται σύμφωνα με τις διατάξεις περί της εκτός σχεδίου δομήσεως. Εξ άλλου, στην Π.Ο.Τ.Α. είναι δυνατόν να ενταχθούν και περιοχές, που χρήζουν ιδιαίτερης προστασίας κατά το Σύνταγμα, όπως είναι οι δασικές και οι παράκτιες περιοχές και οι αρχαιολογικοί χώροι. Συνεπώς, ενόψει των σημαντικών επιπτώσεων που μπορεί να έχει, κατά τα ανωτέρω, ο καθορισμός περιοχής ως Π.Ο.Τ.Α. στο φυσικό, πολιτιστικό και οικιστικό περιβάλλον, πρέπει να αποτελεί οπωσδήποτε αντικείμενο προηγούμενου χωροταξικού σχεδιασμού. Τούτο, διότι μόνο στο πλαίσιο τέτοιου σχεδιασμού καθίσταται εφικτό να εκτιμηθούν εκ των προτέρων οι επιπτώσεις της παραγωγικής αυτής δραστηριότητας στο περιβάλλον και να προταθούν οι κατάλληλες για την υποδοχή Π.Ο.Τ.Α. γεωγραφικές περιοχές με βάση τους κανόνες της επιστήμης της χωροταξίας, όπως απαιτεί η παρ. 2 του άρθρου 24 του Συντάγματος, όχι δε μόνον με βάση κριτήρια, αφορώντα στην οικονομική ανάπτυξη ή στην ενίσχυση της περιφερειακής αναπτύξεως. Συνεπώς, οι διατάξεις των δύο τελευταίων εδαφίων (δ΄ και ε΄) της παρ. 3 του άρθρου 29 του ν. 2545/1997, οι οποίες επιτρέπουν τον καθορισμό Π.Ο.Τ.Α. σε περιοχή, για την οποία δεν υφίσταται προηγούμενη σχετική πρόβλεψη σε χωροταξικό σχέδιο, αντίκεινται στο άρθρο 24 του Συντάγματος. Την έλλειψη προηγούμενου χωροταξικού σχεδιασμού, δηλαδή την έλλειψη της, εκ των προτέρων, προβλέψεως σε χωροταξικό σχέδιο περιοχής ως κατάλληλης για να χαρακτηρισθεί ως Π.Ο.Τ.Α., δεν δύναται να αναπληρώσει η προβλεπόμενη στις διατάξεις αυτές προηγούμενη έγκριση, στα πλαίσια σχεδιασμού της τουριστικής αναπτύξεως και χαράξεως τουριστικής πολιτικής, γενικών κατευθύνσεων τουριστικής πολιτικής για την δημιουργία Π.Ο.Τ.Α., η πρωτοβουλία για την σύνταξη των οποίων μάλιστα έχει ανατεθεί στον Ε.Ο.Τ., σε νομικό πρόσωπο δηλαδή το οποίο δεν έχει ως σκοπό του, σύμφωνα με τις διατάξεις που το διέπουν, τον χωροταξικό σχεδιασμό, αλλά την οργάνωση, ανάπτυξη και προώθηση του τουρισμού στην Ελλάδα (άρθρο 1 παρ. 3 ν. 2160/1993). Τούτο, διότι οι γενικές αυτές κατευθύνσεις τουριστικής πολιτικής δεν αποτελούν, πάντως, χωροταξικό σχεδιασμό, υπό την έννοια του, κατά τους κανόνες της επιστήμης της χωροταξίας, εκ των προτέρων καθορισμού των περιοχών, στις οποίες επιτρέπεται η δημιουργία Π.Ο.Τ.Α. Εφόσον η κοινή υπουργική απόφαση περί χαρακτηρισμού και οριοθετήσεως της επίμαχης Π.Ο.Τ.Α. Ρωμανού εκδόθηκε χωρίς ο καθορισμός της Π.Ο.Τ.Α. αυτής να έχει αποτελέσει αντικείμενο προηγούμενου χωροταξικού σχεδιασμού, ερείδεται στη διάταξη του προτελευταίου εδαφίου της παρ. 3 του άρθρου 29 του ν. 2545/1997, η οποία, όμως, είναι μη εφαρμοστέα, ως αντικείμενη στο άρθρο 24 του Συντάγματος. Ενόψει τούτου, η ανωτέρω κοινή υπουργική απόφαση δεν είναι νόμιμη. Συνεπώς, η προσβαλλόμενη πράξη κηρύξεως αναγκαστικής απαλλοτριώσεως, εκδοθείσα σε εκτέλεση της εν λόγω μη νόμιμης κοινής υπουργικής αποφάσεως, είναι και αυτή μη νόμιμη και πρέπει να ακυρωθεί, κατά το μέρος που αφορά στα ακίνητα των αιτούντων.
 
 

Παρασκευή, 22 Οκτωβρίου 2010

ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΤΙ ;

Η ΑΠΟΦΑΣΗ ΚΑΘΑΡΟΓΡΑΦΗΚΕ

ΟΙ ΟΙΚΟΛΟΓΟΙ ΕΓΡΑΨΑΝ ΤΑ ΕΠΙΝΙΚΙΑ

"ΓΙΑ ΤΙΣ ΠΑΓΙΕΣ ΘΕΣΕΙΣ ΤΟΥΣ Κ ΤΗ ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΗ ΤΟΥΣ ΣΤΑΣΗ"

ΕΝΝΟΕΙΤΑΙ ΠΩΣ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΥΠΑΡΞΕΙ ΚΙΝΗΜΑ

ΕΔΩ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΓΙΑ ΑΛΛΑ ΑΠΛΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΤΗΣ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑΣ

ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΤΙ ;

ΤΙΠΟΤΑ Ε ;




ΑΓΓΕΛΗΣ

Πέμπτη, 21 Οκτωβρίου 2010

Ακύρωσαν την ΠΟΤΑ Μεσσηνίας κατόπιν εορτής!

αναδημοσίευση από εδώ

Είναι απίστευτος ο τρόπος που λειτουργεί το κράτος στην Ελλάδα, αλλά και το Συμβούλιο της Επικρατείας το οποίο έρχεται κατόπιν εορτής να επιβάλει περιβαλλοντικούς και πολεοδομικούς κανόνες.

Μεσσηνία, ΠΟΤΑ Μεσσηνίας, Βασίλης Κωνσταντακόπουλος, Costa Navarino  
Αυτό προκύπτει από την χθεσινή απόφαση του ΣτΕ το οποίο ουσιαστικά έκρινε αντισυνταγματική της ΠΟΤΑ Μεσσηνίας και συγκεκριμένα το νόμο ν. 2545/97 και την υπουργική απόφαση του 2001 που άνοιγε το δρόμο για να δημιουργηθεί η ΠΟΤΑ και να προχωρήσει ο καπετάν Βασίλης Κωνσταντακόπουλος, το μεγάλο έργο, το Costa Navarino, το οποίο λειτουργεί εδώ και μερικούς μήνες.

Αιτία της αντισυνταγματικότητας του νόμου, σύμφωνα με τους δικαστές, είναι ότι έπρεπε να έχει προηγηθεί χωροταξικός σχεδιασμός, πριν οριοθετηθεί η ΠΟΤΑ στις περιοχές Ρωμανός και Πύλος Μεσσηνίας.

Παράλληλα το ΣτΕ έκανε δεκτές τις προσφυγές δύο ομάδων ιδιοκτητών ακινήτων συνολικής έκτασης 17,5 στρεμμάτων και ακύρωσε κατά το μέρος αυτό μόνο, την αναγκαστική απαλλοτρίωση που είχε κηρυχθεί το 2004.

Προφανώς η απόφαση αυτή δεν έχει ουδεμιά επίπτωση στο έργο που έχει προχωρήσει σε μεγάλο βαθμό. Είναι όμως ένα μήνυμα στην πολιτεία να προχωρήσει με ταχύτερους ρυθμούς στον χωροταξικό σχεδιασμό, διότι διαφορετικά θέτει εν αμφιβόλω άλλες επενδύσεις που έχουν σχεδιαστεί και οι οποίες κινδυνεύουν να τιναχθούν στον αέρα καθώς το κενό έχει αναλάβει να καλύψει τα τελευταία χρόνια το ΣΤΕ.

επιπρόσθετα... 
μαζεμένα άρθρα που μας έστειλε ο Γιώργος Γκόνης

http://www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathremote_1_20/10/2010_360693


επίσης το άρθρο της ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ που έστειλε ο Βαγγέλης


Σάββατο, 16 Οκτωβρίου 2010

Costa navarino και άλλα παραμύθια

 

αναδημοσίευση από Σχολιαστές Χωρίς Σύνορα

..’’Politicians, that’s the real mafia’’.Ατάκα του Don Korleone στην Τρίτη ταινία του ‘’Ο Νονός’’ καθώς είχε βαρεθεί να του στέκονται εμπόδιο στα σχέδια του..Με μια παράφραση και μια μετάφραση θα πώ εγώ ότι: ‘’εφοπλιστές,αυτοί είναι η αληθινή μαφία’’.Ο λόγος για τον καπετάν,όπως τον προσφωνούν στην Μεσσηνία ,Bασίλη Kωσταντακόπουλο, τον γνωστό εφοπλιστή.Οραματιστής και δημιουργός της π.ο.τ.α (περιοχή ολοκληρωμένης τουριστικής ανάπτυξης) στην Μεσσηνία και συγκεκριμένα στην περιοχή της Πύλου.
Ο Καπετάνιος είχε απο 20 χρόνια τώρα ένα όνειρο (ΕΝΑ όνειρο) να βοηθήσει λέει τον τόπο του να αναπτυχθεί τουριστικά,να βοηθήσει τους νέους να βρίσκουν δουλειά και να μην φεύγουν από τον τόπο τους,να βοηθήσει τους γέρους να ξεκουραστούν, και άλλα πολλά  φιλεύσπλαχνα.  Έτσι λοιπόν μιας και είχε απο τότε μεγάλη δύναμη,εξουσία και λεφτά,είπε να χτίσει ένα μεγάλο ξενοδοχείο να ‘ρχονται μωρέ οι πλούσιοι να ακουμπάν τις λύρες τους στην Πύλο..Αχ ευεργέτη μας..Δεν ήξερε όμως,οτι μπρος στην πραγματοποίηση του μεγαλεπήβολου αυτού έργου-όνειρο θα στεκόταν εμπόδιο ένα ..τίποτα,ναι,ένα τίποτα,ένας ξένος,ένας ελεεινός μετανάστης,που από την Αφρική ποιος ξέρει με τι μεθόδους κατάφερε να φτάσει στην Ελλάδα και στην Πύλο και να εγκατασταθεί εκεί και να πολεμάει τον καπετάνιο μας τόσο καιρό τώρα..ΗΔΟΥ του λόγου του..
Ο αχρείος λοιπόν αυτός τύπος δεν αφήνει καιρό τώρα τον καπετάνιο μας να ησυχάσει και με μανία πολεμάει τα σχέδια του.Αλλά,ο Θεός αγαπάει τον κλέφτη,αγαπάει και τον νοικοκύρη λέει ο λαός και έτσι με την βοήθεια του …Θεού και κανενός άλλου, ορίστε, χάρμα ειδέσθε..

Δέν άφησε μήτε μια σπιθαμί χώμα άχτιστη ο καπετάνιος μας προκειμένου να διώξει το κακοποιό στοιχείο που τόσες φασαρίεςτου προκάλεσε.Όμως δεν μπορείτε να πείτε, ξενοδοχειΑΡΑ,με τις πισίνες της,με τα αθλητικα κέντρα,αμ το άλλο μέχρι και αίθουσα συ-νε-δρι-ά-σεων διαθέτει λέει,για να μην σας πω οτι έχω ήδη παραγγείλει μπαστούνια του γκόλφ..Ναι ναι,αμ πως,έχουμε και γήπεδο τώρα με 18 στρόγγυλες τρύπες.. ΑΧ,υπερηφάνια.
Τώρα βέβαια,μεταξύ μας,εντάξει,είναι λέει αυτός ο μετανάστης σπάνιο είδος (που ξανακούστηκε μετανάστης και σπάνιος),μοναδικός στην Ευρώπη (άκου,άκου κει μοναδικός).Είναι λέει το έργο του καπετάνιου μας κακό για την περιοχή εκεί δίπλα και την λιμνοθάλασσα γιατι είναι λέει,κάτσε να δείς,ά,’’προστατευόμενες περιοχές,natura 2000’ (τι είναι;),το γήπεδο γκολφ λέει θέλει πολύ νερό και δεν έχουμε εδώ στην Πύλο,και η διαδικασία για την έγκριση της περιοχής της π.ο.τ.α ήταν κομματάκι ..εμμ..’’περίεργη’’,επίσης δύσκολα λέει θα διαχέεται ο τουρισμός αυτός σε όλη την περιοχή λόγω της κατασκευής-φρούριο του συγκροτήματος (τι;;).Εντάξει τώρα,έγιναν και κάποια λάθη,κάποιος εργάτης λέει σκοτώθηκε,άφησε γυναίκα και τρία παιδιά,ε τι να κάνουμε αμα είναι για το ”καλό” του τόπου..
Πάντως είναι γελοία η προσπάθεια των ιδιοκτητών αυτού του ”κτήνους από τσιμέντο” να παρουσιάσουν το όλο έργο σαν ..οικολογικό.Οι φωτοβολτα’ι’κές εγκαταστάσεις και οι αντίστοιχες για την καταγραφή των κλιματικών αλλαγών και διάφορα άλλα ”οικολογικά” δεν κρύβει τον τεράστιο και άσχημο όγκο του και δεν αλλάζει τις επιπτώσεις στην περιοχή.Το ίδιο δεν είναι αν αποψιλώσουμε ένα δάσος,το χτίσουμε και ύστερα γεμίσουμε τα τσιμέντα με φωτοβολτα’ι’κά για να λέμε οτι το έργο μας είναι φιλικό προς το περιβάλλον;..
διαβάστε σχετικά:

1)http://chameleontas09.blogspot.com/2010/09/ura-2000-2010.html (το πιο διαφωτιστικό)

2)http://www.ecocrete.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=1247&Itemid=0

3)http://panosz.wordpress.com/2008/07/01/gialova-5/

4)http://www.tharrosnews.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=18816&Itemid=32

5)http://panosz.wordpress.com/2010/02/24/gialova-35/#more-12952

6)http://www.iospress.gr/letters/letter20050619a.htm

7)http://rasgugsa.blogspot.com/2008/07/blog-post_16.html

8)http://www.iospress.gr/ios2005/ios20050403a.htm

…και πολλά άλλα


Υπεύθυνος (το’χω τάξει στην μάνα μου) ανάρτησης αναρχόβλαχος

SHORT URL: http://wp.me/pPn6Y-2Z7

Τετάρτη, 13 Οκτωβρίου 2010

Ο κόκκινος εφιάλτης του βωξίτη

αναδημοσίευση από Σχολιαστές Χωρίς Σύνορα

Όλοι είδαμε τις τρομαχτικές εικόνες της κόκκινης τοξικής λάσπης που πλημμύρισαν τα χωριά 40χλμ γύρω από το εργοστάσιο αλουμίνας Ajkai Timfoldgyar Zrt, στην Ουγγαρία, εικόνες βγαλμένες σαν από χολιγουντιανή ταινία καταστροφής.



(η τεράστια δεξαμενή πριν τη διαρροή)



(και μετά)





Το ιστολόγιο του Παρατηρητήριου Μεταλλευτικών Δραστηριοτήτων, ασχολείται με τα θέματα αυτά εδώ και χρόνια και έχει πάρα πολλά στοιχεία για τον ελληνικό χώρο που έχει την τύχη και την ατυχία μαζί, να έχει εξαιρετικά πλούσιο υπέδαφος, αλλά η διαχείρισή του γίνεται με μοναδικό γνώμονα το κέρδος των επιχειρήσεων. Μήπως όμως δεν γίνεται κι αλλιώς; Μήπως αυτού του τύπου η εκ-μετάλλευση είναι πάντα ή κατά το μεγαλύτερο μέρος της προς όφελος των παντός είδους “αφεντικών”;
Γιατί βέβαια, τόση μόλυνση, τόση καταστροφή στο περιβάλλον δεν γίνεται για κουτάκια μπύρας και πορτοπαράθυρα!  Υπάρχουν πολύ περισσότερα πίσω από τη βιομηχανία αλουμινίου και είναι δυστυχώς, τρομακτικά. Από το πολύ ενδιαφέρον κείμενο του Παρατηρητήριου, H βιομηχανία αλουμινίου και η στενή της σχέση με τον πόλεμο, αντιγράφω:

Mια από τις βασικές, αν και κρυμμένες, κινητήριες δυνάμεις πίσω από την παραγωγή αλουμινίου είναι η βιομηχανία όπλων. Οι πιο ισχυρές και κερδοφόρες εταιρείες είναι αυτές που φτιάχνουν οπλικά συστήματα – που βαφτίζονται «αμυντικά» ή «διαστημικής τεχνολογίας» – και αυτές είναι οι καλύτεροι πελάτες των εταιρειών παραγωγής αλουμινίου.
[…] Ο πόλεμος είναι πιθανότατα η πλέον κερδοφόρα επιχείρηση για τους παραγωγούς αλουμινίου, αν και τα συμβόλαια και οιστατιστικές που το αποδεικνύουν εδώ και πολύ καιρό δεν είναι προσβάσιμες. Παράλληλα αυξάνεται διαρκώς η χρήση αλουμινίου από άλλες βιομηχανίες (αυτοκίνητοβιομηχανία, κατασκευές κ.λ.π.) οι οποίες ευνοούνται από την προνομιακή μεταχείριση της πολεμικής βιομηχανίας, πράγμα που ισοδυναμεί με έμμεση επιδότηση.
 (αξίζει να το διαβάσετε όλο)

Για την εκμετάλλευση του βωξίτη στον Ελληνικό χώρο, δείτε επίσης:
Και αν αναρωτηθείτε αν είναι αυτό “ανάπτυξη” (και μάλιστα “πράσινη”), διαβάστε ένα μεγάλο αλλά πολύ ενδιαφέρον κείμενο του ομότιμου καθηγητή του ΕΜΠ Δ. Ρόκου με τίτλο: Η Ολοκληρωμένη Ανάπτυξη των Ορεινών Περιοχών στα χρόνια της “κρίσης”, από όπου αντιγράφω:

“Το ιδεολόγημα της μονοδιάστατης και στρεβλής αναπόδραστα “Ανάπτυξης”, δηλαδή της Οικονομικής Αύξησης, κυριάρχησε σ’ όλον τον “ελεύθερο” κόσμο από το 1947 ως το 1987 που η Παγκόσμια Επιτροπή για το Περιβάλλον και την Ανάπτυξη (WCED) του Ο.Η.Ε., αξιοποιώντας τις συμβολές χιλιάδων επιστημόνων, πανεπιστημιακών και πολιτικών απ’ όλο τον κόσμο, που συμμεριζόταν διαφορετικές αξίες και κοσμοθεωρίες, με την ευθύνη της Gro Harlem Brundtland, κατέληξαν στην Έκθεση “Our Common Future” (WCED 1987), η οποία, μετά από μια θαυμάσια ανάλυση, προτείνει την Sustainable (Διατηρήσιμη) Ανάπτυξη ως λύση στα πολύπλοκα και πολυδιάστατα προβλήματα που γέννησε, διόγκωσε και όξυνε για τον άνθρωπο και το περιβάλλον το αναπτυξιακό μοντέλο που προηγήθηκε.
Ο αμφιλεγόμενος ορισμός, αλλά και το νόημα και τα αποτελέσματα εφαρμογής της Διατηρήσιμης Ανάπτυξης ως της Ανάπτυξης “η οποία ικανοποιεί τις ανάγκες του παρόντος, χωρίς να διακυβεύει τις δυνατότητες ικανοποίησης των αναγκών των μελλοντικών γενεών”, αμφισβητήθηκε έντονα και τεκμηριωμένα και με στοιχεία των εκθέσεων Ανθρώπινης Ανάπτυξης του ΟΗΕ (UNDP 1999, 2001, 2002, 2003), αλλά και από πολλούς επιστήμονες σ’ όλο τον κόσμο (Ρόκος 2003, 2004, 2005, Sachs 1992).
Τα στοιχεία αυτά αποδεικνύουν κατακάθαρα ότι από το 1992 και μετά, στον αστερισμό της “βιώσιμης” ή “αειφόρου” ανάπτυξης όπως ψιμυθίωσαν στον τόπο μας την Διατηρήσιμη, οι πλούσιοι εξακολουθούν να γίνονται πλουσιότεροι και οι φτωχοί περισσότεροι και φτωχότεροι. [...]
Έτσι, η Αξιοβίωτη Ολοκληρωμένη Ανάπτυξη, μ’ άλλα λόγια η Ανάπτυξη που αξίζει να τη ζεις, γιατί ολοκληρώνει τις οικονομικές με τις κοινωνικές, τις πολιτικές, τις πολιτισμικές και τις κατάλληλες κάθε φορά, για κάθε τόπο, τεχνικές/τεχνολογικές δράσεις της, αναγνωρίζοντας και σεβόμενη τις θεμελιακές ουσιώδεις σχέσεις, αλληλεξαρτήσεις και αλληλεπιδράσεις τους και τις ειρηνικές, θετικές, δημιουργικές και ηθικές συνέργειές τους για μια ανθρώπινη ζωή, σ’ ένα ανθρώπινο φυσικό και πολιτισμικό περιβάλλον, σ’ ένα ειρηνικό και καλύτερο κόσμο, ήταν και είναι η μόνη λύση για μια πραγματικά εναλλακτική πορεία.”

Οι τελευταίες αναρτήσεις του Παρατηρητήριου είναι αφιερωμένες στην καταστροφή στην Ουγγαρία και τις συσχετίσεις με την κατάσταση στα αντίστοιχα ορυχεία της Ελλάδας. Από εκεί, και η παρακάτω φωτογραφία του μπαζωμένου όρμου στο Λαρνάκι της Φωκίδας, που θυμίζει πολύ τις εικόνες από την Ουγγαρία.


Κι αν αναρωτιέστε πού τη βάζουμε εμείς τη δική μας κόκκινη λάσπη:

Βιομηχανίες καταπίνουν το οικοσύστημα
Συγκεκριμένα, στην περιοχή δραστηριοποιείται από το 1966 το βιομηχανικό συγκρότημα της “Αλουμίνιο της Ελλάδας” (ΑτΕ), με σκοπό την εκμετάλλευση των μεταλλευμάτων βωξίτη, την παραγωγή και κατασκευή στην Ελλάδα αλουμίνας και αλουμινίου. Μόνο από την κόκκινη λάσπη της αλουμίνας, που απορρίπτεται στον κόλπο εδώ και 50 χρόνια, έχει ήδη καλυφθεί περισσότερο από το 12% της επιφάνειας του πυθμένα του κόλπου. Η λάσπη αποτελείται από βαρέα μέταλλα, φυσικά ραδιενεργά συστατικά και άλλες επικίνδυνες και καρκινογόνες ουσίες, σύμφωνα με ανακοινώσεις της Συμπαράταξης Βοιωτών για το Περιβάλλον. (http://iteanet.blogspot.com/2010/04/blog-post_9495.html)


Έγραψε η elsa
(με στοιχεία από δική της ανάρτηση, εδώ)