Σάββατο, 26 Δεκεμβρίου 2009

Επίθεση στον Αγρό (στο πάρκο Τρίτση)

Για την εμπρηστική επίθεση στον Αγρό


Την Τετάρτη το βράδυ 23/12 ο Αγρός, το Αυτοδιαχειριζόμενο κατειλημμένο έδαφος στο Πάρκο Τρίτση δέχτηκε εμπρηστική επίθεση –στις 23:45 καλέστηκε η πυροσβεστική και λίγο αργότερα οχήματά της έσβησαν τη φωτιά. Τα φασιστοειδή περίμεναν να φύγουμε από το χώρο και λίγο αργότερα μπήκαν στα σκοτεινά και μουλωχτά, όπως μαρτυράει το σπασμένο κάγκελο που βρήκαμε στο πίσω μέρος της κατάληψης. Οι σημαντικότερες υλικές ζημιές έγιναν στο χώρο αποθήκευσης των εργαλείων και της δεξαμενής νερού –όπου βρίσκεται και το διαρρηγμένο παράθυρο. Όπως όλα δείχνουν περιέλουσαν ό,τι μπορούσαν με εύφλεκτο υγρό, ενώ στο χώρο βρέθηκαν καμένα κομμάτια μιας τσάντας πλάτης, φιτίλια, εμποτισμένα πανιά με εύφλεκτο υγρό, φελιζόλ κ.α. τυλιγμένα σε πετσέτα. Το μικρό φυτώριο στα δεξιά της κατάληψης, όπου φιλοξενούνταν κάποια φυτάκια μέχρι να φυτευτούν στο χωράφι, καταστράφηκε επίσης –χωρίς φωτιά! Οι ζημιές όπως είπαμε είναι μόνο υλικές, περιορισμένες και επισκευάσιμες.


Η επίθεση στον αγρό, συμπληρώνει μια σειρά άλλων που συνέβησαν το τελευταίο διάστημα σε στέκια και καταλήψεις, όπως στην κατάληψη Λέλας Καραγιάννη στην Κυψέλη στις 2/11, η επίθεση με μολότωφ στην κατάληψη Villa Amalias στις 3/11, η εμπρησμός στο σπίτι του αριστερού αγωνιστή Γ. Γιαννατσή στα Πετράλωνα στις 20/11, η επίθεση στον ελεύθερο κοινωνικό χώρο Buena Ventura στη Θεσσαλονίκη στις 24/11, στο στέκι μεταναστών στα Χανιά 16/12, στο στέκι της Ανοιχτής Συνέλευσης Δυτικών Συνοικιών στη Θεσσαλονίκη στις 18/12, στον ελεύθερο κοινωνικό χώρο Βοτανικός Κήπος στην Πετρούπολη στις 18/12.


Οι παρακρατικές επιθέσεις –ή ακροδεξιά τρομοκρατία όπως την αποκάλεσε πρόσφατα ο αρχηχός της κρατικής καταστολής Χρυσοχοϊδης καλώντας τη να ενεργοποιηθεί- δε μας τρομάζουν. Αντίθετα δυναμώνουν τη βούλησή μας να παραμείνουμε ακλόνητοι-ες στις επιλογές μας, σύμφωνα με τα προτάγματα της αυτοοργάνωσης, αντιιεραρχικά, αντιεμπορευματικά και αδιαμεσολάβητα. Και αυτά δε χτυπιούνται, γιγαντώνονται.


Από το Σάββατο 26/12 στις 11.00 το πρωί, στον Αγρό αρχίζουν οι δουλειές αποκατάστασης του χώρου.

από... http://eleftherosagros.blogspot.com

Η επίθεση στον Αγρό ήρθε να προστεθεί στις επιθέσεις που έχουν γίνει το τελευταίο διάστημα σε χώρους αντίστασης. Είναι όμως βέβαιο πως όσες υλικές "καταστροφές" και να προκαλέσουν σε αυτούς τους χώρους, ένα πράγμα δεν μπορούν να αγγίξουν...: το πείσμα και την πίστη αυτών που αγωνίζονται.
Κώστας (όχι ο Pylos)

Τρίτη, 22 Δεκεμβρίου 2009

Καλά ΓΚΟΛΦούγεννα !!!




Αγγελής

Σάββατο, 19 Δεκεμβρίου 2009

Πωλείται Ζωή


Την Τετάρτη 16/12/09 προβλήθηκε από την κρατική τηλεόραση το ντοκιμαντέρ του ΕΞΑΝΤΑ με τίτλο "ΠΩΛΕΙΤΑΙ ΖΩΗ" για τα νερά και τους υδάτινους πόρους στη Χιλή. Ο ΕΞΑΝΤΑΣ αποτελεί κάθε φορά παράδειγμα για το πως θα έπρεπε να είναι η τηλεόραση και παράλληλα αποτελεί εξαίρεση στον κανόνα της σαπίλας και της βρωμιάς που κυριαρχεί στα τηλεοπτικά δρώμενα!!! Εμείς θα θέλαμε να μοιραστούμε μαζί σας, για προβληματισμό το εξαιρετικό αυτό ντοκιμαντέρ γι αυτό και το ανεβάζουμε σήμερα ώστε να μπορέσετε να το δείτε online (δυστυχώς όχι σε τόσο καλή ποιότητα ήχου και εικόνας):


ΔΕΙΤΕ ΤΟ ONLINE ΕΔΩ


ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ


Μπορείτε να φανταστείτε μια αγορά νερού;

Πωλείται Ζωή

Πωλούνται δικαιώματα νερού, ισόβια
στον ποταμό Τολτέν
Τοποθεσία: 1 χιλιόμετρο από την Βιγιαρίκα, Χιλή
Ποσότητα: 3.000 λίτρα το δευτερόλεπτο
Τύπος: Για κατανάλωση
Τιμή: 634.000 Ευρώ

Δημοσιευμένη διαφήμιση σε ΜΜΕ της Χιλής


Chile1Όλα τα νερά της Χιλής εκτός από τη θάλασσα, έχουν «κοπεί» σε μερίδια που ονομάζονται «δικαιώματα νερού». Τα «δικαιώματα νερού» είναι τίτλοι ιδιοκτησίας ισόβιοι, ξέχωροι από τη γη και έχουν εμπορική αξία, όπως ακριβώς ένα σπίτι, ή ένα κτήμα. Μπορείς να το νοικιάσεις, να το χρησιμοποιήσεις, ή να το κρατήσεις χωρίς να το κάνεις τίποτα περιμένοντας την κατάλληλη στιγμή, για να το πουλήσεις ακριβά.


Chile2Στη χώρα, που θεωρείται πρωτοπόρος στις εφαρμογές του νεοφιλελευθερισμού και των ιδιωτικοποιήσεων, όλα τα νερά πωλούνται. Ποτάμια, λίμνες και υπόγεια ύδατα καταλήγουν σε ιδιώτες, σε επιχειρήσεις και κερδοσκόπους που θεωρούν το νερό επένδυση με σκοπό το κέρδος. Στη Χιλή το νερό δεν θεωρείται πια αναφαίρετο δικαίωμα, αλλά εμπορεύσιμο προϊόν. Με άλλα λόγια αυτό σημαίνει, πως αν είσαι αγρότης δεν μπορείς να ποτίσεις το χωράφι σου ακόμα και αν αυτό βρίσκεται στις όχθες του ποταμού διότι το ποτάμι μπορεί να ανήκει σε άλλους. Αντιστοίχως, δεν μπορείς να πάρεις νερό αν δεν έχεις «δικαίωμα» και συλλαμβάνεσαι αν πιαστείς επ' αυτοφώρω.

Όλα ξεκίνησαν το 1981, κατά τη διάρκεια της δικτατορίας του Πινοσέτ όταν δημιουργήθηκε ο Κώδικας του Νερού (Código de Aguas), ένα πακέτο νόμων οι οποίοι θεμελιώνουν ότι το νερό δεν είναι δημόσιο αγαθό, αλλά ιδιωτικό προϊόν.

chile3Το μεγαλύτερο πρόβλημα παρατηρείται στη βόρεια Χιλή, στην έρημο της Ατακάμα, που θεωρείται η πιο ξηρή περιοχή του πλανήτη. Τα εδάφη, στα οποία κατοικούν από την αρχαιότητα οι ιθαγενείς ινδιάνικοι πληθυσμοί Αυμάρα και Λινκάν Αντάι, είναι πλούσια σε ορυκτά και μέταλλα. Η Χιλή είναι ο τρίτος προμηθευτής χαλκού του κόσμου. Οι εταιρίες που διαχειρίζονται τα τεράστια ορυχεία χαλκού της περιοχής, έχουν πάρει στην ιδιοκτησία τους τα νερά του Ρίο Λόα, του μακρύτερου ποταμού της χώρας. Και μπορεί κάποτε τα νερά του ποταμού να έδιναν ζωή στην περιοχή, σήμερα, όμως, τεράστιες ποσότητες νερού χρησιμοποιούνται για να ξεχωρίσουν το μέταλλο από την πέτρα.

chile4Ένα από τα τρία μεγαλύτερα ορυχεία χαλκού του κόσμου είναι αυτό της Τσουκικαμάτα. Από πάνω μοιάζει σαν ένας τεράστιος κρατήρας, μια από τις μεγαλύτερες τρύπες που έχει ανοίξει ο άνθρωπος σε αυτόν τον πλανήτη. Έχει 1 χιλιόμετρο βάθος, 4,9 χιλιόμετρα μήκος και τρία χιλιόμετρα πλάτος. Αυτό το γεμάτο σκόνη μέρος, είναι η καρδιά της οικονομίας της χώρας. Δουλεύει 24 ώρες το 24ωρο, 365 μέρες τον χρόνο, με 8000 ανθρώπους προσωπικό, παράγοντας περίπου 11.000 δολάρια κάθε λεπτό που περνάει. Το ορυχείο το εκμεταλλεύεται η κρατική εταιρία Codelco. «Η κατανάλωση λίτρου ανά δευτερόλεπτο της Βόρειας Κοδέλκο, που περιλαμβάνει την Τσουκικαμάτα, είναι γύρω στα 1.900 λίτρα το δευτερόλεπτο», λέει ο Γκοντόι Αλεμάν, πολιτικός μηχανικός. 1900 λίτρα ανά δευτερόλεπτο αντιστοιχεί στην ποσότητα νερού που θα κατανάλωναν σε 1 μέρα 432.000 Αμερικανοί, ή 1.216.000 Ευρωπαίοι, ή 16.416.000 Αφρικανοί.

«Είναι οικονομικό το θέμα. Τα λεφτά! Έτσι απλά το βλέπω εγώ. Εμείς δεν αξίζουμε ούτε ένα πέσο γι εκείνους, γι αυτό μένουμε στο περιθώριο. Για τη χώρα υπάρχουν άλλες προτεραιότητες όπως τα δολάρια και τα λεφτά από το χαλκό. Κι εμείς; Εμάς ας μας φάνε τα σκυλιά!», μας λέει ο Μιγκέλ, ένας από τους τελευταίους αγρότες της Κιγιάγκουα, μιας πόλης που έσφυζε από ζωή, αλλά σήμερα έχει μετατραπεί σε πόλη – φάντασμα. Οι κάτοικοί της έχουν μεταναστεύσει στην Καλάμα, που η οικονομική της ανάπτυξη οφείλεται στα ορυχεία χαλκού που υπάρχουν στην περιοχή.

chile5Η εθνική κυριαρχία της Χιλής έχει πια υποθηκευτεί αφού το 85% των νερών της πρώτης κατηγορίας (ποταμοί και λίμνες) δεν ανήκουν στη χώρα αλλά στην Πολυεθνική ισπανική εταιρία παραγωγής ενέργειας, την ENDESA. Από την άλλη πλευρά όλες οι Εταιρίες Ύδρευσης, παροχής πόσιμου νερού και αποχέτευσης βρίσκονται πια στα χέρια μεγάλων οικονομικών οργανισμών και πολυεθνικών εταιριών, όπως στους ομίλους Solari, Luksic, Vicuña, Leon και στις εταιρίες Αnglean Water, Thames Water (Μ.Βρετανία), Iberdrola(Ισπανία), Suez Lyonnaise Meaux (Γαλλία). Η τελευταία εταιρία είναι ιδιοκτήτρια της Εταιρίας Aguas Andinas, που τροφοδοτεί με νερό την πρωτεύουσα Σαντιάγο.

Η κεντροαριστερή κυβέρνηση της Χιλής υπό την Michelle Bachelet, προσπαθεί σήμερα να ισορροπήσει ανάμεσα στην απόταξη των καταλοίπων που έχει αφήσει (μέσω ακόμα και σήμερα νόμων εν ισχύ) το πολύχρονο δικτατορικό καθεστώς του Πινοσέτ και τον εναρμονισμό της οικονομίας της χώρας με την διεθνή αγορά. Παρά την τροποποίηση κάποιων νόμων το 2005, που όριζε ότι όποιος δεν χρησιμοποιεί το δικαίωμα νερού και το κρατάει για να το πουλήσει αργότερα κερδοσκοπώντας πάνω στις αυξομειώσεις των τιμών, του επιβάλλεται πρόστιμο, η κατάσταση δεν βελτιώθηκε ιδιαίτερα. Το πρόστιμο είναι χαμηλό για όποιον σκέφτεται να κερδοσκοπήσει. Η κυβέρνηση προσπαθεί να τροποποιήσει το Σύνταγμα, αλλά ισχυρίζεται ότι η δεξιά αντιπολίτευση δεν της επιτρέπει να κάνει τις κατάλληλες αλλαγές.

chile6Υπό αυτές τις συνθήκες, ο ντόπιος πληθυσμός βιώνει τις άγριες συνέπειες της πλήρους εμπορευματοποίησης ενός αγαθού που ελάχιστοι πίστευαν ότι θα υπαχθεί στους νόμους της αγοράς, που το μόνο που καθορίζει είναι οι αριθμοί του κέρδους μιας χούφτας ιδιωτικών εταιριών. Όμως, ο πρώην πρόεδρος των ιθαγενών της Ατακάμα με μερικές απλές λέξεις προβλέπει το δυσοίωνο μέλλον: «Το νερό και η γη πάνε μαζί. Το ένα είναι το θηλυκό και το άλλο το αρσενικό. Το νερό δεν είναι δικό μου, εγώ είμαι μέρος του. Ούτε η γη είναι δική μου, εγώ είμαι μέρος της. Ο άνθρωπος είναι περαστικός. Και παρ' όλα αυτά θέλει να παίξει με τη γη. Αλλά ποτέ δεν το έχει πετύχει. Γιατί μετά η γη θα τους στείλει το λογαριασμό. Και η γη δεν ζητάει λεφτά, πληρώνεται με αίμα».

Σενάριο, Σκηνοθεσία, Επιτόπια έρευνα: Γιώργος Αυγερόπουλος / Συντονισμός, Επιμέλεια Έρευνας: Άγγελος Αθανασόπουλος / Έρευνα & Οργάνωση θέματος: Μανώλης Φυλακτίδης, Γεωργία Ανάγνου / Οργάνωση - Διεύθυνση Παραγωγής: Αναστασία Σκουμπρή / Διευθυντής Φωτογραφίας: Γιάννης Αυγερόπουλος / Μοντάζ : Γιάννη Μπιλήρης, Άννα Πρόκου / Πρωτότυπη Μουσική: Γιάννης Παξεβάνης / Γραφικά: Σάκης Παλπάνας / Μία παραγωγή της SMALL PLANET για τη ΕΡΤ © 2009 – 2010

περισσότερα εδώ



επίσης μπορείτε να το δείτε online και εδώ

άλλα ντοκιμαντέρ του ΕΞΑΝΤΑ μπορείτε να δείτε εδώ καθώς και στην ιστοσελίδα του ΕΞΑΝΤΑ

σχετικό θέμα>>>> San Alfonso del Mar resort: Η μεγαλύτερη πισίνα στον κόσμο ή η παράνοια σε όλο της το μεγαλείο???




Αγγελής

Πέμπτη, 17 Δεκεμβρίου 2009

Η ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΗΣ ΜΟΛΥΝΣΗΣ ΔΕΝ ΚΑΘΑΡΙΖΕΤΑΙ. ΑΝΑΤΡΕΠΕΤΑΙ!


απο Athens Indymedia

Παρέμβαση συντρόφων από την Πρωτοβουλία Αγώνα από το λόφο του Στρέφη για τη ΓΗ και την ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ πραγματοποιήθηκε το Σάββατο 12 Δεκέμβρη ΄09 σε συγκέντρωση στο Σύνταγμα, για τις παγκόσμιες κλιματικές αλλαγές εξαιτίας του λεγόμενου φαινομένου του θερμοκηπίου. Στην παρέμβαση έγινε μοίρασμα κειμένων και ρίχτηκαν τρικάκια.

Να σημειωθεί ότι τις μέρες από 7 έως 14 Δεκέμβρη 2009 πραγματοποιούνταν στην Κοπεγχάγη διεθνής διάσκεψη των Ηνωμένων Εθνών για την κλιματική αλλαγή (Σύνοδος COP15 για το κλίμα). Δηλαδή διάσκεψη των εκπροσώπων των παγκόσμιων πολιτικών και οικονομικών ελίτ για τον εξωραϊσμό και την διαχείριση των καταστρεπτικών συνεπειών που επιφέρει σε παγκόσμιο επίπεδο - και πλέον ομολογείται από τους κυρίαρχους ως οριακή περιβαλλοντική κρίση - η διαρκώς εντεινόμενη λεηλασία, η αποικειοποίηση, η μόλυνση και ρύπανση του φυσικού κόσμου για την συντήρηση του κρατικού – καπιταλιστικού συστήματος οργάνωσης της κοινωνίας και των συμφερόντων των ίδιων των πολιτικών και οικονομικών ελίτ. Ενάντια σε αυτήν την διάσκεψη των παγκόσμιων αφεντικών που πραγματοποιήθηκε σε ένα σιδερόφραχτο συνεδριακό χώρο στην Κοπεγχάγη και μέσα σε ένα ασφυκτικό κλίμα καταστολής σε όλη την πόλη με διαρκείς ελέγχους, εκατοντάδες προληπτικές προσαγωγές και συλλήψεις διαδηλωτών, πραγματοποιήθηκαν πλήθος δράσεων και συγκεντρώσεων και μια διαδήλωση περισσότερων από 100.000 ανθρώπων όπου πραγματοποιήθηκαν επιθέσεις σε κρατικούς και καπιταλιστικούς στόχους όπως τράπεζες, μεγάλες πολυεθνικές εταιρίες, πολυτελή μαγαζιά, το παλιό χρηματιστήριο και το υπουργείο εξωτερικών της Δανίας από αναρχικούς και αντιεξουσιαστές, ενώ ξέσπασαν και συγκρούσεις με τις πολυάριθμες κατασταλτικές δυνάμεις του δανικού κράτους καθώς και κατασταλτικές δυνάμεις του γερμανικού και βελγικού κράτους που συνεπικουρούσαν στην καταστολή των διαδηλώσεων στην Κοπεγχάγη.

Ο κόσμος της αντίστασης και της εξέγερσης είναι σε κάθε σημείο όπου τα οικονομικά και πολιτικά αφεντικά οργανώνουν την εκμετάλλευση και καταπίεση των κοινωνιών, την λεηλασία και καταστροφή της φύσης, κλεισμένοι σε σιδερόφραχτα παλάτια με μόνο όπλο τους την καταστολή. Ο κόσμος της αντίστασης και της εξέγερσης είναι παντού διαλύοντας της αυταπάτες εξωραϊσμού του σάπιου κόσμου της εξουσίας. Με αφορμή τα γεγονότα στην Κοπεγχάγη ενώνουμε τη φωνή μας με όλους όσους αγωνίζονται για ΓΗ και ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ έχοντας τη βαθιά πεποίθηση ότι ουτοπικό δεν είναι να πιστεύουμε ότι μπορούμε να ανατρέψουμε το κρατικό-καπιταλιστικό σύστημα, ουτοπικό είναι να πιστεύει κανείς ότι μπορούμε να συνεχίσουμε να ζούμε μέσα σ' αυτό.

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΕΣ ΚΑΙ ΔΙΩΚΟΜΕΝΟΥΣ ΤΩΝ ΔΙΑΔΗΛΩΣΕΩΝ ΣΤΗΝ ΚΟΠΕΓΧΑΓΗ


και το κείμενο που μοιράστηκε στην παρέμβαση:


Η ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΗΣ ΜΟΛΥΝΣΗΣ ΔΕΝ ΚΑΘΑΡΙΖΕΤΑΙ. ΑΝΑΤΡΕΠΕΤΑΙ!

Κλιματική αλλαγή, σε μια στείρα, ουδέτερη επιστημονική γλώσσα που θα μπορούσε να αναφέρεται και σε κάποια φυσική διαδικασία, ονομάζεται το αποτέλεσμα που έχει πάνω στη ζωή της γης η συστηματική καταστροφή της, προερχόμενη από την καπιταλιστική λεηλασία των φυσικών πόρων και των ανθρώπινων κοινωνιών. Το αποτέλεσμα των τελευταίων δύο αιώνων κυριαρχίας ενός πολιτικοοικονομικού συστήματος, που με όπλα του τη βιομηχανική ανάπτυξη, την τεχνολογία και την επιβολή ενός εξοντωτικού για τον άνθρωπο και τη φύση μοντέλου παραγωγής και κατανάλωσης με άξονα τον ανταγωνισμό και την κερδοφορία συνεχίζει να σκορπά το θάνατο και την εξαθλίωση στις ανθρώπινες κοινωνίες, την άγρια εκμετάλλευση, τη μόλυνση και την καταστροφή της γης, του αέρα, των νερών, των δασών.

Τα κυρίαρχα ιδεολογήματα του κρατικού-καπιταλιστικού συστήματος -ενός συστήματος που βασίζεται στην εξουσία του ανθρώπου πάνω στον άνθρωπο και τη φύση- περί της προόδου και της ανάπτυξης, ενδύουν τη βίαιη εξέλιξη του σύγχρονου κόσμου σε ένα ολοένα και πιο πνιγηρό τεχνητό περιβάλλον όπου τα βιομηχανικά-μητροπολιτικά αστικά τοπία καταβροχθίζουν τα πάντα, τα δάση αποψιλώνονται και πυρπολούνται, η γη, ο αέρας και τα νερά μολύνονται, ο φυσικός κόσμος εμπορευματοποιείται, λεηλατείται και καταστρέφεται. Ένα περιβάλλον όπου κάθε μορφή ζωής ασφυκτιά, δηλητηριασμένη, κυριολεκτικά και μεταφορικά, από τα καύσιμα που τροφοδοτούν τις μηχανές της ανάπτυξης, της παραγωγής και της κατανάλωσης.

Με όχημα την αφαίμαξη και την απαξίωση του ανθρώπου και του φυσικού πλούτου της γης που μετατράπηκαν σε καύσιμη ύλη για την εδραίωση του πολιτισμού της ταξικής ανισότητας και της κοινωνικής καταπίεσης, το κράτος και ο καπιταλισμός σύρουν την ανθρωπότητα σε μια εποχή όπου οι βίαιες αλλαγές που έχουν προκληθεί στο κλίμα της γης απειλούν ριζικά τη δυνατότητα επιβίωσης εκατοντάδων εκατομμυρίων ανθρώπων, και οδηγούν στην εξαφάνιση εκατοντάδες χιλιάδες είδη ζώων και φυτών.

Αφού πρώτα, και για αρκετά χρόνια, επιστήμονες, κρατικοδίαιτοι ή υπηρέτες πολυεθνικών εταιρειών, ξόδεψαν αστρονομικά ποσά σε έρευνες που θα αποδείκνυαν ότι η υπερθέρμανση του πλανήτη οφείλεται σε "φυσικές διαδικασίες", σήμερα, και μπροστά στη ραγδαία επιτάχυνση του φαινομένου που είναι πια ορατή δια γυμνού οφθαλμού, όλοι σχεδόν αναγνωρίζουν ότι οφείλεται σε "ανθρωπογενείς παράγοντες". Παράγοντες που στην πραγματικότητα δεν αφορούν αφηρημένα τον "άνθρωπο" ή εξίσου όλους τους ανθρώπους -είτε δηλαδή εκείνοι ζουν σε συνθήκες ανέχειας είτε απολαμβάνοντας τα πλούτη που παράγει η καταστροφή του πλανήτη-, αλλά το ίδιο το εξουσιαστικό πολιτικο-οικονομικό σύστημα και την οργανωμένη επίθεσή του στη φύση και την κοινωνία.

Σήμερα λοιπόν, τα στοιχεία μιλούν για δραστικές αλλαγές που έχουν σημειωθεί στη σύνθεση της ατμόσφαιρας, στη μέση παγκόσμια θερμοκρασία και στις συνθήκες των ωκεανών. Η αύξηση των "αερίων του θερμοκηπίου", του διοξειδίου του άνθρακα, του μεθανίου και του οξειδίου του αζώτου, ως αποτέλεσμα της ρύπανσης της ατμόσφαιρας από τη βαριά βιομηχανία, την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας και τις μεταφορές, όπου χρησιμοποιούνται τα ορυκτά καύσιμα, αλλά και της εντατικοποιημένης γεωργίας, είναι δραματική σε σύγκριση με το 1750, αγγίζοντας σχεδόν τα διπλάσια από τα φυσικά όρια των τελευταίων 650.000 ετών! Συγκεκριμένα, η συγκέντρωση μολυσματικών αερίων έχει αυξηθεί κατά 36% περισσότερο απ' ό,τι ήταν πριν από τη βιομηχανική “επανάσταση”, ενώ τα ποσοστά μεθανίου που εκλύονται από τα σκουπίδια και τα ορυκτά καύσιμα έχουν αυξηθεί κατά 250% συγκριτικά με την προ-βιομηχανική περίοδο.

Στο διάστημα του τελευταίου αιώνα υπολογίζεται αύξηση της παγκόσμιας θερμοκρασίας κατά 0,74 °C, με επιτάχυνση του ρυθμού αυτής της αλλαγής τα τελευταία 50 χρόνια, ενώ θεωρείται ότι η μέση θερμοκρασία θα αυξηθεί έως και 5,5 βαθμούς μέχρι το 2100, αν συνεχιστούν οι ίδιοι ρυθμοί καπιταλιστικής ανάπτυξης. (Ενδεικτικό για τη σημασία μιας αύξησης αυτής της τάξης είναι το γεγονός ότι την εποχή των παγετώνων, πριν από εκατομμύρια χρόνια, η μέση θερμοκρασία του πλανήτη ήταν μόλις 4 με 5 βαθμούς χαμηλότερη).

Στις αιτίες που προκαλούν την επιδείνωση του "φαινομένου του θερμοκηπίου", όπου αυξανόμενες ποσότητες θερμότητας εγκλωβίζονται πάνω από τη γη αντί να διαρρέουν στο διάστημα, πρέπει να συνυπολογίζεται, εκτός από την εκπομπή των ρύπων, ο συστηματικός αφανισμός των δασών, και ιδιαίτερα των τροπικών, που έχουν την ικανότητα να απορροφούν μεγάλες ποσότητες διοξειδίου του άνθρακα, και τα οποία καταστρέφονται από την υλοτόμηση, αποτεφρώνονται μαζικά σε πυρκαγιές και αποψιλώνονται είτε για την επέκταση αναπτυξιακών σχεδίων είτε για να αντικατασταθούν από ζώνες ελεγχόμενης καλλιέργειας.

Το λιώσιμο των πολικών πάγων και των αλπικών παγετώνων, τα ακραία φαινόμενα ξηρασίας ή πλημμυρών σε εκτεταμένες περιοχές του πλανήτη, με την ερημοποίηση να ναρκοθετεί τη δυνατότητα επιβίωσης εκατομμυρίων ανθρώπων και έντονα καιρικά φαινόμενα να οδηγούν σε μαζικούς εκτοπισμούς πληθυσμών, η συρρίκνωση της βιοποικιλότητας και η ραγδαία εξαφάνιση πλήθους ζωικών ειδών είναι ορισμένες μόνο από τις συνέπειες της κλιματικής αλλαγής. Μιας αλλαγής που συμβαίνει ήδη και που οι τραγικές επιπτώσεις της διαγράφονται ξεκάθαρα στον ορίζοντα, ακόμα και αν οι συνολικές της συνέπειες στα οικοσυστήματα του πλανήτη είναι αδύνατον να προβλεφθούν με ακρίβεια.

Είναι χαρακτηριστικό ότι εξαιτίας της ανόδου της στάθμης των ωκεανών, η οποία υπολογίζεται έως και 80-90 εκ. μέχρι το τέλος του αιώνα, απειλούνται άμεσα ή έμμεσα εκατομμύρια ανθρώπων που ζουν σε παράκτιες κοινότητες, όπως στις ακτές του Αρκτικού Ωκεανού, τόσο από την κάλυψη ολόκληρων περιοχών από το νερό όσο και από δευτερεύουσες συνέπειες, όπως η υφαλμύρωση του πόσιμου νερού από το θαλασσινό, η εξαφάνιση ζωικών ειδών που συνιστούν είδη βασικής διατροφής κλπ. Για την Αφρική, υπολογίζεται ότι θα αυξηθεί μέχρι το 2050 κατά 250 εκατομμύρια ο αριθμός των ανθρώπων που στερούνται κάθε πρόσβαση σε πόσιμο νερό. Τα πιο μελανά σενάρια μιλούν προοπτικά για εκατοντάδες εκατομμύρια περιβαλλοντικούς πρόσφυγες παγκοσμίως και 1,5 δισεκατομμύριο ανθρώπων που άμεσα ή έμμεσα θα εμπλακούν σε συγκρούσεις που θα οφείλονται στις κλιματικές αλλαγές (όπως οι πόλεμοι για το νερό).

Η κλιματική αλλαγή, ενώ αφορά το σύνολο της ζωής πάνω στον πλανήτη, πλήττει κυρίως, και θα συνεχίσει να πλήττει, με εξαιρετική βιαιότητα τους απόκληρους του παγκόσμιου χάρτη. Εκείνες δηλαδή τις κοινωνίες στις οποίες δεν υπάρχουν ή δεν προβλέπονται τα μέσα για να αντιμετωπιστούν τα ακραία φαινόμενα ή όπου η ζωή κοστολογείται λιγότερο στην ιεραρχία της θεσμισμένης κοινωνικής, ταξικής και φυλετικής ανισότητας, είτε αυτό αφορά τον λεγόμενο τρίτο κόσμο στο Μπαγκλαντές, όπου πρόσφατα έχασαν τη ζωή τους περισσότεροι από 2.500 άνθρωποι και 3 εκατομμύρια έμειναν άστεγοι μετά το φονικό πέρασμα του κυκλώνα Σιντρ, είτε τους φτωχούς της Νέας Ορλεάνης, οπού μετά τον τυφώνα Κατρίνα όσοι επέζησαν γνώρισαν την επιβολή ενός στρατιωτικού τύπου καθεστώτος έκτακτης ανάγκης, βγαλμένου από το ζοφερό μέλλον, που ενεργοποιήθηκε για να "αντιμετωπίσει" τις συνέπειες της καταστροφής.

Ενώ είναι φανερό ότι η γενικευμένη λεηλασία και η καταστροφή του φυσικού κόσμου που περιγράφουμε συνήθως ως περιβαλλοντική κρίση έχει την αιτία της όχι σε τυχόν παραλείψεις ή παρεκτροπές του όλου πολιτικοοικονομικού συστήματος αλλά στην ίδια του τη φύση, εχθρική, επιθετική και καταστροφική προς το φυσικό περιβάλλον και τον ίδιο τον άνθρωπο, με άξονα το κέρδος και τον έλεγχο πάνω σε κάθε μορφή ζωής, βρισκόμαστε αντιμέτωποι με μια πραγματικότητα στην οποία το ίδιο το σύστημα εμφανίζεται ως … η "λύση" στο πρόβλημα. Σύμφωνα με αυτή τη διαστρεβλωμένη εικόνα, τα "προβλήματα" που γεννά ο καπιταλισμός φέρεται ότι θα επουλώσει ο "πράσινος καπιταλισμός" και η καταστροφική ανάπτυξη θα αντικατασταθεί από την "αειφόρο".

Σε κάθε περίπτωση, είτε η συγκεκριμένη ορολογία παραμένει μια φιλολογική φλυαρία για τον εφησυχασμό των συνειδήσεων είτε επιχειρείται να αποκτήσει υλική υπόσταση, μέσα από τη χρηματοδότηση ερευνών και προγραμμάτων όπως και την ίδρυση νέων κερδοσκοπικών επιχειρήσεων γύρω από "εναλλακτικές" μορφές ανάπτυξης και ενέργειας, δεν πρόκειται παρά για τη συνέχιση της καταστροφής, τόσο με τα ίδια όσο και με νέα μέσα. Αφού το θεμελιώδες σημείο αναφοράς κάθε πολιτικής που προτείνεται για την δήθεν αντιμετώπιση των κλιματικών αλλαγών, παραμένει όχι μόνο η συνέχιση αλλά και η εντατικοποίηση της καπιταλιστικής ανάπτυξης, απαιτώντας κι επιφέροντας όλο και μεγαλύτερα ποσοστά παραγωγής και κατανάλωσης ενέργειας, προκαλώντας όλο και περισσότερη μόλυνση, σε έναν πλανήτη που απομυζάται εξαντλητικά ως το έσχατο όριό του.

Η χαρακτηριστικότερη θεσμική έκφραση σε αυτή την κατεύθυνση είναι το Πρωτόκολλο του Κιότο, ένα σύνολο μέτρων για τη μείωση των βιομηχανικών ρύπων και της εξάρτησης από τα ορυκτά καύσιμα, που στην ουσία, παρόλο που από χώρες όπως οι ΗΠΑ δεν γίνεται καν αποδεκτό, εγκαινιάζει μια νέα εποχή ιδιωτικοποίησης και ελέγχου ακόμα και της ατμόσφαιρας! Γεννώντας νέες μορφές αποικιοκρατίας, όπως καταγγέλλουν ακτιβιστές από τον τρίτο κόσμο που αγωνίζονται ενάντια στις κλιματικές αλλαγές, και βαθαίνοντας το χάσμα της ανισότητας ανάμεσα στον αναπτυγμένο βορρά και τον εξαθλιωμένο νότο, το Πρωτόκολλο του Κιότο εισάγει, ως οικονομικά κίνητρα για τα βιομηχανοποιημένα κράτη, δικαιώματα ιδιοκτησίας πάνω στην ατμόσφαιρα, το εμπόριο ρύπων και τους "μηχανισμούς καθαρής ανάπτυξης", τοποθετώντας απλά τη μόλυνση στο πεδίο της ελεύθερης αγοράς. Έτσι είναι φτηνότερο να μεταφέρονται οι ρυπογόνες βιομηχανίες στον τρίτο κόσμο, ενώ οι βιομηχανοποιημένες χώρες μπορούν να αγοράζουν επιπλέον δικαιώματα ρύπανσης, είτε άμεσα είτε πουλώντας "καθαρή" τεχνολογία.

Με τον ίδιο ακριβώς τρόπο που τα μεταλλαγμένα προϊόντα πλασάρονται ως η “λύση” στην πείνα που επιβάλλεται σε δισεκατομμύρια ανθρώπους, έτσι και στο πεδίο των κλιματικών αλλαγών το σύστημα δεν κάνει τίποτα άλλο παρά να εκσυγχρονίζει τα εργαλεία του με στόχο την επέκτασή του. Έτσι από τη μια πλευρά ως λύση στο ζήτημα της ενέργειας, και συγκεκριμένα στις εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα, εμφανίζεται η περαιτέρω εξάπλωση της χρήσης της πυρηνικής ενέργειας, απειλώντας την ανθρωπότητα με νέα περιβαλλοντικά ολοκαυτώματα όπως αυτό του Τσέρνομπιλ. Ενώ από την άλλη, πριμοδοτούνται δήθεν ανανεώσιμες πηγές ενέργειας όπως τα "βιοκαύσιμα", όπου αχανείς φυσικές εκτάσεις αφανίζονται για να αντικατασταθούν από καλλιέργειες μεταλλαγμένων "ενεργειακών φυτών", καθώς και οι τεχνολογίες ανάπτυξης σε βιομηχανική κλίμακα της αιολικής, ηλιακής και υδροηλεκτρικής ενέργειας (αιολικά πάρκα, υδροηλεκτρικά φράγματα κλπ), που όχι μόνο δεν συνιστούν λύση απέναντι στην καταστροφή του φυσικού περιβάλλοντος στην φαραωνική κλίμακα στην οποία προτείνονται, αλλά που επίσης δεν θα μπορούσαν ποτέ να αρκέσουν ώστε να ικανοποιηθούν οι αδηφάγες ενεργειακές απαιτήσεις του σύγχρονου μοντέλου καπιταλιστικής ανάπτυξης.

Συμπληρώνοντας το μύθο της σωτηρίας του πλανήτη από το ίδιο το σύστημα που τον καταστρέφει, αναπτύσσεται η φιλολογία περί "ατομικής ευθύνης", όπως προπαγανδίζεται είτε από τις ίδιες τις πολυεθνικές εταιρίες και από κρατικούς φορείς είτε από τις νέες μορφές διαμεσολάβησης και χειραγώγησης, τις διάφορες ΜΚΟ και τους εκπροσώπους της λεγόμενης Κοινωνίας των Πολιτών, μεταφέροντας την ευθύνη και τη λύση του προβλήματος σε ένα μοριακό επίπεδο. Έτσι, όπως μας πληροφορούν πλήθος διαφημίσεων, αρκεί ο/η καθένας/μία μας να ανακυκλώνει τα σκουπίδια του/της στους κατάλληλους κάδους, να εξοικονομεί ενέργεια και στο μέλλον ίσως να αποκτήσει υβριδικά "καθαρά" αυτοκίνητα. Στο εμπόριο οικολογικής ευαισθησίας και στο βωμό της συντήρησης ψευδαισθήσεων που τελικά εναποθέτουν το μέλλον στα χέρια των αφεντικών, όλα επιτρέπονται, αρκεί να μην αμφισβητήσει κανείς τις ίδιες τις αιτίες της καταστροφής και της λεηλασίας του φυσικού περιβάλλοντος: το κρατικό-καπιταλιστικό σύστημα, τους θεσμούς και τα αναπτυξιακά σχέδιά του.

Πρόσφατο παράδειγμα στην ελληνική πραγματικότητα είναι το Καζίνο Μον Παρνές, που μέσα από ένα καταιγισμό προπαγανδιστικών διαφημίσεων στα ΜΜΕ διατυμπανίζει ότι η "Πάρνηθα θα ξαναγίνει πράσινη", ακριβώς για να αποκρύψει το έγκλημα του περσινού καλοκαιριού, όπου τα δέντρα και τα ζώα του βουνού απανθρακώθηκαν την ώρα που ο κρατικός μηχανισμός πυρόσβεσης προστάτευε από τις φλόγες το Ναό του τζόγου, καθώς και τις βλέψεις του για επέκταση μέσα στο Δρυμό της Πάρνηθας. Για να αποκρύψει δηλαδή την αδυσώπητη πραγματικότητα που αναδείχθηκε μέσα από την αντίσταση αγωνιστών, οι οποίοι με πορείες στην Πάρνηθα, τον τόπο του εγκλήματος, και με τη συμβολική επίθεση με κόκκινες μπογιές στο Καζίνο αποκάλυψαν τους υπεύθυνους της καταστροφής και εκείνους που επωφελούνται από αυτήν. Αυτός ήταν εξάλλου και ο λόγος που αντιμετωπίστηκαν από το κράτος ως "εσωτερικός εχθρός" με την κινητοποίηση μεγάλων κατασταλτικών δυνάμεων πάνω στο βουνό, τη βίαιη σύλληψη και δίωξη 27 αγωνιστών/τριών.

Για μας, η μόνη δυνατή απάντηση στα αδιέξοδα που γεννά το κράτος και ο καπιταλισμός, καταστρέφοντας και λεηλατώντας τη φύση και τις ανθρώπινες κοινωνίες, δεν μπορεί να βρίσκεται ούτε στην παραίτηση μπροστά στο μέγεθος όσων διακυβεύονται, ούτε στην αναζήτηση "εναλλακτικών" λύσεων που θα εξωραΐσουν το ίδιο το σύστημα, αλλά στην ανατροπή και την καταστροφή του. Και μεταξύ άλλων, μερικά βήματα προς αυτή την κατεύθυνση μπορούν να αποτελούν οι κοινωνικές αντιστάσεις που ξεπηδούν αυθόρμητα για την προάσπιση των βουνών, των δασών, των ποταμών, των λιμνών, των ακτών, της άγριας ζωής του φυσικού κόσμου και των τοπικών κοινοτήτων που υφίστανται την επέλαση της καταστροφής στο όνομα της ανάπτυξης. Όπως επίσης και οι κοινωνικές αντιστάσεις που ξεπηδούν για την προάσπιση των ελεύθερων χώρων μέσα στις καπιταλιστικές μητροπόλεις όπου σχεδιάζεται η αναπτυξιακή λαίλαπα, η οποία μέσα στο αστικό τοπίο παίρνει τη μορφή της ανάπλασης και του ελέγχου.

Σ'αυτές τις αντιστάσεις, όπως εκείνες που ξεπήδησαν με αφορμή την καταστροφή της Πάρνηθας και άλλων περιοχών, στους αγώνες ενάντια στα αναπτυξιακά σχέδια και έργα, όπως η εκτροπή του Αχελώου, τα φράγματα στον Άραχθο και τα ορυχεία χρυσού στη Χαλκιδική, στις αντιστάσεις μέσα στις πόλεις για την προάσπιση και την επανοικειοποίηση των ελεύθερων χώρων, την απελευθέρωση δηλαδή χώρου και χρόνου από την εξουσία και το κεφάλαιο, αλλά και στην προσπάθεια συνάντησης όλων αυτών των στιγμών αγώνα -όπως πρόσφατα επιχειρήθηκε στο διήμερο εκδηλώσεων που οργάνωσε στις 19-20 Οκτώβρη η Ανοιχτή Συνέλευση από το Λόφο του Στρέφη με τα χαρακτηριστικά της αυτοοργάνωσης και της αντίστασης "από τα κάτω"-, ενυπάρχουν μερικά από τα σκιρτήματα ανατροπής του πολιτισμού της απάθειας, της μόλυνσης, της εκμετάλλευσης και της καταπίεσης, για την απελευθέρωση των ανθρώπων και της φύσης.

Η 8η Δεκέμβρη, παγκόσμια ημέρα δράσης ενάντια στις κλιματικές αλλαγές, δεν είναι παρά μια αφορμή να επαναλάβουμε πως ουτοπικό δεν είναι να πιστεύουμε ότι μπορούμε να ανατρέψουμε το κρατικό-καπιταλιστικό σύστημα, ουτοπικό είναι να πιστεύει κανείς ότι μπορούμε να συνεχίσουμε να ζούμε μέσα σ' αυτό.

ΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΓΙΑ ΤΗ ΓΗ, ΤΗ ΖΩΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΑΝΤΙΕΞΟΥΣΙΑΣΤΙΚΟΙ ΚΑΙ ΑΝΤΙΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΟΙ Ή ΔΕΝ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΤΙΠΟΤΑ

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΑΓΩΝΙΖΟΝΤΑΙ ΣΕ ΟΛΗ ΤΗ ΓΗ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΚΑΙ ΤΗ ΛΕΗΛΑΣΙΑ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΙΝΩΝ ΚΟΙΝΩΝΙΩΝ

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΑΓΩΝΑ
ΓΙΑ ΤΗ ΓΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ
Ακραιφνείς φίλοι του βουνού και του δάσους





Αγγελής

Σάββατο, 12 Δεκεμβρίου 2009

Μαραθώνιος αναδάσωσης στον Ταύγετο !!!


Aν θέλουμε να ξαναπάρουμε την ζωή στα χέρια μας.....
Αν θέλουμε να ξαναδούμε το βουνό που αφήσαν να καεί , και πάλι πράσινο....
Αν θέλουμε και τα παιδιά μας να παίξουν στον Ταύγετο, όπως και εμείς κάποτε.....
Αν θέλουμε να ξαναδούμε την παραπάνω εικόνα, όχι όμως ως εικόνα αλλά ως πραγματικότητα.......
...είναι καθαρά δική μας υπόθεση να την διεκδικήσουμε και να το πράξουμε...


Ελάτε όλοι στην αναδάσωση που διοργανώνουν οι ¨ΦΙΛΟΙ ΤΟΥ ΤΑΥΓΕΤΟΥ¨, με σκοπό να φυτευτούν 12.000 μικρά δένδρα Μαύρης Πεύκης! Η αναδάσωση στις καμένες περιοχές γίνεται με δαπάνες (προμήθεια φυτευτικού υλικού και διάνοξη λάκκων) του ιδρύματος «Φύτεψε τις ρίζες σου στην Ελλάδα» που έχει έδρα στην Αμερική καθώς και με την βοήθεια και συμπαράσταση του Συνδέσμου Αντιπροσώπων Τοπικών Διαμερισμάτων Αλαγονίας, όπως , επισης με την συμπαράσταση και ενεργό υποστήριξη και επικοινωνία, όλων εμάς που δεν μπορούμε να περιμένουμε άλλο...και αποφασίσαμε να πάρουμε την τύχη μας στα χέρια μας....

Υ.Σ 1. ΘΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ ΜΕΤΑΦΟΡΑΣ ΜΕ ΠΟΥΛΜΑΝ ΠΡΟΣ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΙΣ ΚΑΜΜΕΝΕΣ ΠΕΡΙΟΧΕΣ
Υ.Σ 2. ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ , ΘΑ ΠΡΟΣΦΕΡΕΤΑΙ ΖΕΣΤΗ ΦΑΣΟΛΑΔΑ ΚΑΙ ΑΦΘΟΝΟ ΤΣΙΠΟΥΡΟ, ΚΑΘΩΣ ΘΑ ΤΟ ΕΧΟΥΜΕ ΟΛΟΙ ΑΝΑΓΚΗ!!!!

ΕΛΑΤΕ ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΓΙΟΡΤΗ ΤΗΣ ΑΝΑΔΑΣΩΣΗΣ, 13/12/2009 και 20/12/2009

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΓΙΑ ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ ΚΑΙ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΣΤΑ ΣΤΑ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΤΗΛΕΦΩΝΑ
6978030105, 6972755079, 6994432822



Σας περιμένουμε......
ΕΙΝΑΙ ΧΡΕΟΣ ΟΛΩΝ ΜΑΣ.....



παρμένο από kalamatafreespace





Αγγελής

Πέμπτη, 3 Δεκεμβρίου 2009

Ποδηλάτες Καλαμάτας: ρεκόρ συμμετοχής στο critical mass


σχόλιο:
432 συμμετέχοντες ποδηλάτες για την Καλαμάτα δεν είναι και λίγοι. Τελικά η φάση εξελίσσεται σε κίνημα για την πόλη. Με τον ποδηλατόδρομο όμως τι γίνεται??? Σταμάτησε η κατασκευή τελικά??? Τσάμπα οι μελέτες κι όλα??? Αν ήταν να κολλήσει το έργο τότε γιατί τις έκαναν???


παρμένο από το ιστολόγιο του critical mass Καλ
αμάτας

Ρεκόρ συμμετοχής στο critical mass

432 ποδηλάτες συμμετείχαν στην ομορφότερη βόλτα που έχει πραγματοποιηθεί στη Καλαμάτα!!!

Αποτελούμε το μαζικότερο κίνημα που υπάρχει στη Καλαμάτα. Μέσα σε ελάχιστους μήνες κατορθώσαμε να ξεσηκώσουμε τόσο κόσμο, να πάρει ένα ποδήλατο στα χέρια και να διεκδικήσει μαζί μας μια καλύτερη ποιότητα ζωής και μια πιο ανθρώπινη πόλη.

Στο critical mass που πραγματοποιήθηκε τη Κυριακή 29 Νοεμβρίου διασχίσαμε μια υπέροχη ποδηλατική διαδρομή με ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Από το μουντό αστικό τοπίο μεταφερθήκαμε σε πυκνοφυτεμένες περιοχές και μετά από εκεί στη παραλιακή για να επιστρέψουμε πίσω παράλληλα με το ποτάμι.
Η ποδηλατοβόλτα τελείωσε στη λαϊκή αγορά, όπου και παρουσιάσαμε video προβολές σχετικές με το ποδήλατο και έγινε επίδειξη dirt bikes από την ομάδα stupid riders. Ο χώρος της λαϊκής αγοράς είναι αρκετά μεγάλος και μπορεί να αξιοποιηθεί για την οργάνωση party με χαρακτήρα κυρίως διαδραστικό, δηλαδή πάρτυ με παράλληλες προβολές ή ακόμα και performance δημόσιες. Το σκεπτικό μας είναι ότι οι δημόσιοι χώροι της πόλης, χρειάζεται κυρίως από εμάς τους ίδιους τους πολίτες αυτής της πόλης, να επαναπροσδιοριστούν μέσα από ένα νέο πρίσμα πολυσυλλεκτικό, με φαντασία και διάθεση για πειραματισμό.

Αυτό το πάρτυ αποτέλεσε και το έναυσμα να αρχίσουμε να βλέπουμε "νέους χώρους" στους ήδη υπάρχοντες και να προβληματίζουμε τον κόσμο για τις νέες ανάγκες που ήδη δημιουργούνται. Με αυτόν τον τρόπο αναδεικνύεται και η ανάγκη ενός χώρου για ποδηλατικά δρώμενα.

Αναλάβαμε τη πρωτοβουλία να αρχίσουμε ένα δημόσιο διάλογο, μέσα από τα ΜΜΕ και το internet, με τους πολίτες, τη δημοτική αρχή και άλλους φορείς, σχετικά με το θέμα της μη ύπαρξης αυτών των χώρων. Εμείς προτείναμε στο πάρκο του ΟΣΕ να δημιουργεί ένα skatepark, όπου θα μπορεί να χρησιμοποιείτε από όλους τους ποδηλάτες και τους skaters. Μέχρι τώρα, η απάντηση που έχουμε πάρει από τη δημοτική αρχή είναι ασαφής, με πρόσχημα το πολυιδιοκτησιακό καθεστώς του πάρκου.

Το ποδήλατο έχει μπει για τα καλά στη ζωή μας, αλλά για να συνεχίσει αυτό το κίνημα με την ίδια δυναμική χρειαζόμαστε περισσότερη κατανόηση από το δήμο και ανταπόκριση από τους πολίτες, για όλα τα θέματα που άπτονται του ποδηλάτου.

Τέλος, θεωρούμε ότι η Καλαμάτα είναι μια πόλη πλούσια σε χώρους αλλά "φτωχή" σε φαντασία στο πώς οι ήδη υπάρχοντες χώροι , μπορούν να επαναχρησιμοποιηθούν για τις δικές μας ανάγκες. Χρειάζεται απλά να σταματήσουμε να φοβόμαστε και να αρχίσουμε να πειραματιζόμαστε περισσότερο (και ας κάνουμε και λάθος)


ΥΓ: Περιμένουμε τις ιδέες σας για το επόμενο critical mass στο email μας: podilateskalamatas@gmail.com




Αγγελής

Τρίτη, 24 Νοεμβρίου 2009

San Alfonso del Mar resort: Η μεγαλύτερη πισίνα στον κόσμο ή η παράνοια σε όλο της το μεγαλείο???



[ΤΖΕΦΕΡΗ ΠΕΤΡΟΥ] [BY TZEFERIS PE
TER] (κλικ)


Η μεγαλύτερη πισίνα στον κόσμο βρίσκεται στο San Alfonso del Mar, στη Χιλή, και έχει μήκος 1.013 μέτρων, ενώ το βάθος της φτάνει τα 35 μέτρα.

Η κατασκευή της ξεκίνησε το 1981, επί Πινοσέτ, και τε
λείωσε το 2006.. Κόστος: 1,5 δις ευρώ με ετήσιο κόστος συντήρησης 3 εκ. ευρώ. Κι αυτό γιατί για να γεμίσει απαιτούνται τουλάχιστον 250.000 κυβικά μέτρα νερού που με φίλτρα τελευταίας τεχνολογίας ανακυκλώνεται συνεχώς. Κι όλα αυτά πάνω σε μια υπέροχη αληθινή παραλία!


Η συγκεκριμενη πισίνα έχει πάρει ήδη την θέση της στο βιβλίο των ρεκόρ Γκίνες.. Αλήθεια για ποιό λόγο βράβευσαν την εν λόγω πισίνα; Για την κατασκευή της, για το μοναδικό της design ή για το ρεκόρ κόστους χωρίς λόγο;
Γράφεται ότι αυτό που έχει πετύχει ο κατασκευαστής
είναι να διατηρεί διάφανο και καθαρό το ωκεάνιο νερό σε μια πισίνα τόσο μεγάλων διαστάσεων, κάτι που δεν είχε επιτευχθεί ποτέ στο παρελθόν. Κι ακόμα , όπως λανσάρεται στην διαφημιστική καμπάνια του ξενοδοχιακού συγκροτήματος, ο επισκέπτης έχει την απόλυτη αίσθηση ότι βρίσκεται σε μια πεντακάθαρη παραλία της καραϊβικής , ενω στην πραγματικότητα βρισκόμαστε μπροστά στο χιλιανό ειρηνικό. Τί μας λες; Υπάρχει αλήθεια μεγαλύτερη υπερβολή;

Αυτό το μοντέλο της μονοκαλλιέργειας τουριστικής ανάπτυξης και μάλιστα με υπερβολικά σε μέγεθος και κόστος έργα και με διάχυτη
την επιδεικτική κουλτούρα, κάτι μας θυμίζουν και στον τόπο μας..



Ετσι, υπό τον μανδύα της τουριστικής «αναπτύξεως», τοπία μοναδικά ενταφιάζονται στο μπετόν και την ασχήμια, παραλίες ολόκληρες παραδίδονται στην ευτέλεια και το κέρδος.

Και οι άνθρωποι, οι τουρίστες; Δεν είναι παρά μάζες μετακινούμενες, που ψάχνουν τον πλαστικό ήλιο και τη φτήνια του all inclusive ενώ προσθέτουν το δικό τους άχρωμο βλέμμα στις ήδη άχρωμες τουριστικές περιοχές. Και τα δικά τους απορρίμματα…

Ναι καλά κατάλαβες, εξαιτίας σου τουρισμέ μου...


Π. Τζεφέρη: Η πιό ωραία θάλασσα του κόσμου είναι δίπλα κι εσύ προτιμάς τη χλωριωμένη πισίνα? (κλικ)




Αγγελής

Σάββατο, 21 Νοεμβρίου 2009

Αφήνωντας την καταναλωτική ζωή για την αυτονομία και την αυτάρκεια της υπαίθρου.

Απογοητευμένος από τον άκρατο καταναλωτισμό, ο Μαρκ Μπόιλ δοκίμασε να εγκαταλείψει κάθε είδους οικονομική συναλλαγή- και τώρα περιγράφει την εμπειρία του
«Ζω εδώ και έναν χρόνο χωρίς καθόλου χρήματα»
Είναι δυνατόν να ζήσουμε χωρίς να ξοδεύουμε καθόλου χρήματα; Απογοητευμένος από τον άκρατο καταναλωτισμό, ο Μαρκ Μπόιλ αποφάσισε ότι έφθασε η στιγμή να δοκιμάσει. Και το κατάφερε. Στη διαδικασία αυτή δεν
άλλαξε μόνο η σχέση του με το χρήμα αλλά και ο τρόπος με τον οποίο βλέπει τη ζωή.
Όλος ο κόσμος του Μαρκ Μπόιλ άλλαξε την ημέρα που αποφάσισε να σταματήσει να κάνει χρηματικές συναλλαγές. Ήταν εκείνη η ίδια ημέρα που αποκαλύφθηκε ο σκανδαλώδης τρόπος με τον οποίο οι τράπεζες χρησιμοποιούσαν τα «τοξικά» ομόλογα της αγοράς ακινήτων.

«Υποθέτω ότι οι σπόροι για την απόφασή μου να εγκαταλείψω κάθε μορφή οικονομικής συναλλαγής», εξηγεί ο 29χρονος οικονομολόγος στην εφημερίδα «Guardian», «είχαν φυτευτεί πριν από 7 χρόνια, λίγο πριν πάρω το πτυχίο μου στη διοίκηση επιχειρήσεων και στα οικονομικά σε πανεπιστήμιο της Ιρλανδίας, όταν έφθασε στα χέρια μου ένα DVD για τον Γκάντι. Εκεί, ο Ινδός ηγέτης έλεγε πως “πρέπει εμείς να γίνουμε η αλλαγή που θέλουμε να γίνει στον κόσμο”. Τότε, βέβαια, δεν είχα ιδέα τι αλλαγές θέλω». Πέρασε τα επόμενα 5 χρόνια διευθύνοντας εταιρείες βιολογικών τροφίμων, αλλά το 2007 κατάλαβε ότι ακόμα και οι επιχειρήσεις που στηρίζονται στο δίκαιο εμπόριο δεν είναι αρκετές για να αλλάξει η αγορά.


«Κοινωνική ομοιοπαθητική»
Η στιγμή του «εύρηκα» ήρθε ένα απόγευμα, καθώς συζητούσε με έναν φίλο του για ζητήματα, όπως η οικολογική καταστροφή, οι άθλιες συνθήκες εργασίας, οι πόλεμοι για τον έλεγχο των πλουτοπαραγωγικών πηγών. Τότε ο Μαρκ συνειδητοποίησε ότι έβλεπε τον κόσμο με λάθος τρόπο, όπως κοιτάζει ο γιατρός τον ασθενή στον σύγχρονο δυτικό κόσμο, δίνοντας σημασία στα συμπτώματα και όχι στις αιτίες. Και αποφάσισε να προχωρήσει στην «κοινωνική ομοιοπαθητική», όπως την ονόμασε.

«Πιστεύω», λέει, «ότι η βασική αιτία τόσων προβλημάτων στον κόσμο σήμερα είναι το ότι δεν βλέπουμε άμεσα τις επιπτώσεις των πράξεών μας. Η απόσταση ανάμεσα στον καταναλωτή και το προϊόν έχει μεγαλώσει πολύ. Εάν καλλιεργούσαμε εμείς οι ίδιοι την τροφή μας, δεν θα πετάγαμε το 1/3 όπως κάνουμε σήμερα. Εάν έπρεπε να καθαρίζουμε το πόσιμο νερό, δεν θα το σπαταλούσαμε τόσο εύκολα. Όσο υπάρχουν χρήματα αυτά τα προβλήματα θα παραμένουν. Γι΄ αυτό και τον περασμένο Νοέμβριο αποφάσισα να απαλλαγώ οριστικά από αυτά».

Το πρώτο βήμα ήταν να βρει ένα καταφύγιο για να μείνει. Μέσω του Freecycle- ενός δικτύου ανταλλαγής πραγμάτων ή και δωρεάς- εντόπισε ένα τροχόσπιτο που δεν ήθελε πλέον ο ιδιοκτήτης του. Χρειαζόταν και ένα μέρος για να το στήσει, οπότε τρεις φορές την εβδομάδα δήλωσε εθελοντής σε μια φάρμα βιολογικών προϊόντων κοντά στο Μπρίστολ με αντάλλαγμα να του επιτρέψουν να τοποθετήσει εκεί το τροχόσπιτο. Για να ζεσταθεί, χρησιμοποίησε σόμπα με καυσόξυλα την οποία έφτιαξε μόνος του από πεταμένα υλικά. Ξύλα πήρε από τα δέντρα που έκοβαν στη φάρμα. Ένα μέλος της κοινότητας Freeconomy (την εναλλακτική οικονομία, που εμφανίστηκε το 2007) τού έδειξε πώς να μαγειρεύει στη φωτιά.

Πουλιά αντί για... iΡod. «Περνούσα πολλές ώρες έξω και έτσι άρχισα να παρατηρώ το φεγγάρι τον χειμώνα και το ηλιοβασίλεμα το καλοκ
αίρι», διηγείται ο Μπόιλ. «Τα πουλιά στα δέντρα έγιναν το iΡod μου, ενώ η παρατήρηση της φύσης γύρω μου μού έμαθε περισσότερα γι΄ αυτήν από όλα τα ντοκιμαντέρ που έχω δει στην τηλεόραση. Το μόνο αντικείμενο για το οποίο ξόδεψα λεφτά πριν αρχίσω το πείραμα (περίπου 400 ευρώ) ήταν ένας ηλιακός συλλέκτης ώστε να έχω αρκετό ρεύμα για ένα φως, το λάπτοπ και το τηλέφωνο (στο οποίο μπορούσα μόνο να δεχθώ κλήσεις). Όσο για τουαλέτα, έφτιαξα μια στην ύπαιθρο από ξύλινες παλέτες που μου χάρισαν σε ένα κοντινό ξυλουργείο. Μια και δεν μπορώ να αγοράσω χαρτί τουαλέτας, βοηθώ τους εφημεριδοπώλες να ξεφορτωθούν παλιές εφημερίδες... Πλένομαι στο ποτάμι και σπανίως χρησιμοποιώ σαπούνι, μόνο όταν είναι σπιτικό, ενώ για οδοντόβουρτσα χρησιμοποιώ ένα κόκαλο σουπιάς». Ποιο είναι το συμπέρασμα του Μαρκ Μπόιλ έπειτα από όλα αυτά; «Ότι προτιμώ να περνάω τον χρόνο μου στην ύπαιθρο φτιάχνοντας ψωμί παρά παρακολουθώντας κάποιο χαζοριάλιτι στην τηλεόραση. Κάποτε έβρισκα την ασφάλεια στα χρήματα, τώρα την αντλώ από τους φίλους και την τοπική κοινωνία. Κάποιοι από τους καλύτερούς μου φίλους είναι άνθρωποι που συνάντησα επειδή έπρεπε να χτίσω πραγματικές σχέσεις με τους άλλους βασισμένες στην εμπιστοσύνη και την ευγένεια και όχι στα χρήματα».


Ο χρόνος δεν κυλά με τον ίδιο τρόπο
Εκείνο που χρειάζεται περισσότερο ο Μαρκ Μπόιλ είναι η τροφή. Εκτός από όσα καλλιεργεί μόνος του, όπως πατάτες, φασόλια, καρότα και βολβούς, μαζεύει από τη φύση μανιτάρια και μούρα, ενώ συχνά παίρνει από εστιατόρια και σούπερ μάρκετ τρόφιμα που περισσεύουν. Πέρα από αυτά, προσπαθεί να διαδώσει τον τρόπο ζωής του. Συναντά ανθρώπους που σε γενικές γραμμές συμφωνούν μαζί του και τους εξηγεί πως μπορούν να τα καταφέρουν ακολουθώντας το παράδειγμά του. Και δεν παύει να τους υπενθυμίζει ότι ο χρόνος δεν κυλά το ίδιο σε έναν κόσμο όπου δεν υπάρχουν χρήματα. Για να πλύνει κάποιος τα ρούχα του στο πλυντήριο χρειάζεται μερικά λεπτά. Εκείνος χρειάζεται δύο ώρες για να τα πλύνει σε μια σκάφη με κρύο νερό, χρησιμοποιώντας ένα καθαριστικό που έφτιαξε ο ίδιος βράζοντας καρύδια. Για να καλύπτει την απόσταση των 40 χλμ. προς και από το Μπρίστολ χρειάζεται πολύ περισσότερο χρόνο και ενέργεια απ΄ ό,τι εάν χρησιμοποιούσε τρένο ή λεωφορείο, αλλά είναι μια οικονομική εναλλακτική ιδέα σε σχέση με το γυμναστήριο.



ΠΗΓΗ: ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ "ΤΑ ΝΕΑ"




σχόλιο: Αν ο καθένας μας έκανε έστω τα μισά -η ακόμη και λιγότερα, δεν τίθεται ζήτημα- από αυτά που κάνει αυτός ο τύπος σίγουρα θα είχαμε όλοι καλύτερη μοίρα. Η δυσκολία είναι στους συμβιβασμούς και τις παραχωρήσεις. Έχουμε συνηθήσει βλέπετε στις "πολυτέλειες" που μας προσφέρει ...αναίμακτα???? ο καπιταλισμός. "Πρέπει να γίνουμε εμείς η αλλαγή που θέλουμε να γίνει στον κόσμο" έλεγε ο Γκάντι και σίγουρα αυτή η φράση του είναι πάρα πολύ σημαντική!!! Αν δεν αρχίζουμε να αλλάζουμε σιγά-σιγά τους εαυτούς μας -από τα μικρότερα μέχρι τα μεγαλύτερα- δεν πρόκειται να αλλάξει τίποτα. Οι θεωρίες κάποια στιγμή θα τελειώσουν και τότε θα πρέπει να δράσουμε στην πράξη.

Αγγελής

Δευτέρα, 16 Νοεμβρίου 2009

Σύγκρουση γύπα με ανεμογεννήτρια, στο Αιολικό Πάρκο του Λέντα στην Νότια Κρήτη





αναδημοσίευση από anarchistsagainsttheport.blogspot.com

εδώ και εδώ οπτικό υλικό καθώς και περαιτέρω σημαντικά στοιχεία




Αιολικά πάρκα δολοφόνοι των αρπακτικών


Στα τέλη του Οκτώβρη 2009 ,μέσα από ένα βίντεο είδαμε την μοιραία στιγμή τραυματισμού ενός γύπα από ανεμογεννήτρια στο αιολικό πάρκο του Λέντα στον νομό Ηρακλείου στην νότια Κρήτη .Το άτυχο αρπακτικό πέφτει στο έδαφος από το χτύπημα του έλικα της ανεμογεννήτριας όπου πετούσε τριγύρω της. Ας φανταστούμε πόσα άλλα πτηνά έχουν τραυματιστεί ή σκοτωθεί από ανάλογες καταστάσεις .Το μακάβριο αυτό θέαμα πόσες φορές μπορεί να έχει συμβεί ,ποσά πτηνά θύματα θυσιάζονται στον βωμό της πράσινης ανάπτυξης κάθε φορά που πλησιάζουν σε ένα αιολικό πάρκο. Για ακόμη μία φορά επαληθεύεται ότι οι μελέτες τους είναι ραμμένες για τα δικά τους μέτρα ,οι περιβαλλοντικοί όροι και αντισταθμιστικά μέτρα που περιλαμβάνονται σε κάθε μελέτη δεν ισχύουν στην πραγματικότητα . Η νότια Κρήτη είναι από τα μεγαλύτερα περάσματα μεταναστευτικών πουλιών από και προς Αφρική αλλά και κοντά σε μια από τις μεγαλύτερες αποικίες ορνέων και αρπαχτικών στην Ευρώπη .Και όμως έχουν τοποθετηθεί ανεμογεννήτριες, για τις οποίες, όπως αποδεικνύεται δεν έχει υπάρχει καμία πρόβλεψη στη μελέτη για το φυσικό περιβάλλον .Αυτό το άτυχο γεγονός φέρνει στην φορά την ,τις συνθήκες κάτω από τις οποίες κατασκευάζουν τα αιολικά πάρκα και τις ΑΠΕ. Δεν είμαστε ενάντια στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας αλλά είμαστε ενάντια στη λογική του κέρδους που εξυπηρετεί μοναχά το κράτος και τις ανώνυμες κατασκευαστικές εταιρίες και κανένας κάτοικος δεν έχει όφελος από τέτοιες κατασκευές. Πιο συγκεκριμένα συνήθως στις περιοχές που θα εγκατασταθούν Α.Π.Ε η μελέτη για την εγκατάσταση τους τις περισσότερες φορές δεν γίνεται με σκοπό την διάσωση του υπαρκτού οικοσυστήματος κάθε περιοχής αλλά με γνώμονα το κέρδος. Επίσης αγνοείται όπως και σε αυτή την περίπτωση το ποσοστό ατυχήματος που μπορεί να συμβεί κατά την διάρκεια της λειτουργία τους μια και στις μελέτες τους το θεωρούν μηδαμινό.

ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΑΝΕΞΕΛΕΓΚΤΗ ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ ΑΠΕ ΠΟΥ ΜΟΝΟ ΣΚΟΠΟ ΕΧΟΥΝ ΤΗΝ ΕΔΡΑΙΩΣΗ ΤΟΥ ΠΡΑΣΙΝΟΥ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΥ ΜΕ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΙΚΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ ΚΑΙ ΤΗΝ ΦΥΣΗ

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΣ ΦΥΣΗΣ ΤΗΝ ΛΕΗΛΑΣΙΑ - ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΓΗ ΚΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ



Anarchists Against Environmental Destruction in Crete




Αγγελής