Πέμπτη, 24 Ιουνίου 2010

Για την αλλοίωση του τοπίου στο φαράγγι του Ριντόμου


 Το έγραψε και το έστειλε ο Παντελής.


Το Ρίντομο είναι φαράγγι που ξεκινά από την καρδία του Ταυγέτου και καταλήγει στη παραλία της Σάντοβας. Μάλλον δημιουργήθηκε κατά το λιώσιμο παγετώνων γι αυτό και οι αλπικές κοιλάδες από τις οποίες πηγάζει είναι τοπίο μοναδικό για την Ελλάδα. 
Είχα διασχίσει τμήμα του και παλαιότερα αλλά όχι τόσο μεγάλο. Το 2005 δυστυχώς όταν αποφάσισα να το διασχίσω ολόκληρο είχε διανοιχτεί ο περίφημος αυτός δρόμος προς την εκκλησία της Παναγιάς της Καψοδεματούσας καταστρέφοντας το πετρόκτιστο μονοπάτι στην δεξιά όχθη. Οι ατελείωτοι τόνοι μπάζων από την διάνοιξη ρίχτηκαν κατευθείαν στην κοίτη διαλύοντας τα πάντα στο πέρασμά τους καθώς έπεφταν από ύψος (μονοπάτι, σωλήνες παροχής νερού, μοναδικό αρχαίο δάσος με ποικίλη βλάστηση στις παρειές του φαραγγιού). Προφανώς κανείς δεν έλαβε υπόψη του τους χιλιάδες Έλληνες και ξένους ορειβάτες και πεζοπόρους που το διασχίζουν κάθε χρόνο μιας και στο σημείο επικοινωνίας του σωζόμενου τμήματος του μονοπατιού με το δρόμο υπάρχει ολόκληρο βουνό με κοφτερά βράχια (μπάζα). Η πρόφαση της διάνοιξης του δρόμου πρέπει να ήταν στα γενικότερα πλαίσια ‘‘εκπολιτισμού’‘ των άγριων εκτάσεων και της φύσης, ένα χαρακτηριστικό ελληνικό φαινόμενο. Ξέροντας για πολλά άλλα έργα στην ευρύτερη περιοχή (όχι για το συγκεκριμένο) θα έλεγα πως έγινε προεκλογικά για την ικανοποίηση των ελάχιστων κτηνοτρόφων (στο παρελθόν ανέβαζαν τα κοπάδια την άνοιξη στον ομώνυμο συνοικισμό Ρίντομο με τα πόδια ή μουλάρια) αλλά και προβολή του δημάρχου ή νομάρχη που είχε αυτή τη φαεινή ιδέα. 
Γενικότερα τέτοιου είδους δρόμοι (χωρίς καμία μελέτη, μόνο με μια μπουλντόζα και ατελείωτους τόνους φουρνέλα) είναι μια εύκολη και σχετικά φτηνή λύση για προβολή και επίδειξη υποτιθέμενου έργου του εκάστοτε πολιτικού παράγοντα. Δυστυχώς λίγοι χωριάτες θα εκτιμούσαν στην πράξη έργα όπως σηματοδότηση μονοπατιών που θα βοηθούσαν μελλοντικά και σε ήπιας μορφής τουριστική ανάπτυξη. Αυτοί όμως είμαστε, για την ευκολία τα ξεπουλάμε όλα. . .








Σχόλιο:
Αναρωτιέμαι τι εκανε και γι αυτό το θέμα ο Ορειβατικός Σύλλογος Καλαμάτας και οι υπολοιπες οργανώσεις που ασχολούνται ενεργά (;) με τον Ταύγετο. Ο δημοτικός παράγοντας πάντως που προχώρησε στη διάνοιξη του δρόμου για να φτάνει πιο γρήγορα στην Καψοδεματούσα, ίσως να κέρδισε κανένα "ψηφαλάκι" παραπάνω;; 

Αγγελής

Κυριακή, 13 Ιουνίου 2010

Διβάρι Beach Bar - Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία - Π.Ο.Τ.Α. Μεσσηνίας



Για την ιστορία η καντίνα στο Διβάρι έχει από την Αρχαιολογία άδεια με όρους λειτουργίας αναψυκτηρίου. Αυτό σημαίνει περιεκτικά ότι πρέπει να είναι κινητή-μετακινούμενη, κατασκευασμένη με υλικά που να συνάδουν με το γύρω φυσικό περιβάλλον (βλέπε όχι μπετόν), να τηρεί το ωράριο λειτουργίας, τη στάθμη του ήχου και του φωτός που εκπέμπει κλπ. Βέβαια, σαφώς ,καλύτερα να μην υπήρχε καθόλου. 
Όταν η εν λόγω καντίνα -που τονίζουμε ότι είναι εγκατεστημένη στην παραλία του χαμαιλέοντα- πέρασε με διαγωνισμό στα χέρια του δημοτικού συμβούλου Πύλου, Φώτη Καραμπάτσου και 2-3 άλλων συνεργατών του, ένας εκ των οποίων είναι και υπάλληλος της Τ.Ε.ΜΕΣ. Α.Ε. του Κωνσταντακόπουλου, τα πράγματα άλλαξαν.
Ήδη από το καλοκαίρι του 2009, ο εν λόγω "κάργας" δημοτικός σύμβουλος που κάνει ότι θέλει με ευλογίες δήμου και εφοπλιστών άλλαξε το τοπίο στην διαχείρηση της καντίνας η οποία έγινε Beach Bar με όλα τα παρελκόμενα. Για φέτος, το καλοκαίρι του 2010 έγινε γνωστό από έγκυρες πηγές ότι ο επιτρεπόμενος αριθμός ομπρελών που είναι 100 (και πέρυσι έγινε 200 επειδή έτσι γούσταρε ο δημοτικός σύμβουλος-ιδιοκτήτης)  θα γίνει -αν δεν έχει γίνει ακόμα- 300, ενώ στα σχέδια βρίσκεται και η κατασκευή πάρκινγκ τεραστίων διαστάσεων, στη θέση "τρίγωνο" όπου έχει ως σκοπό να ανταπεξέλθει στις ανάγκες της τουριστικής ζήτησης ιδιαίτερα τώρα που η Π.Ο.Τ.Α. εν ονόματι Costa Navarino πήρε μπρος.
Επίσης μας γνωστοποίηθηκε ότι το ποσοστό αναπαραγωγής του χαμαιλέοντα έχει μειωθεί δραματικά και ίσως φέτος γίνουν οι λιγότερες εκολαύσεις που έχουν παρατηρηθεί τα τελευταία χρόνια!!! Είναι σαφές πως το ρολόι γυρίζει αντίστροφα για τον αφρικανικό χαμαιλέοντα, μοναδικό είδος στην Ευρώπη, σπάνιο και υπό εξαφάνιση...
Παρακάτω παρατίθεται η καταγγελία της Ορνιθολογικής Εταιρείας το Σεπτέμβρη του 2009, η μοναδική θετική κίνηση που έχει γίνει από την συγκεκριμένη ΜΚΟ που δραστηριοποιείται στην περιοχή και κατά καιρούς, (δυστυχώς επειδή βολεύεται κιόλας με τα δεδομένα και τις συνθήκες) ρίχνει τον ύπνο του δικαίου.



Προς: Ιδιοκτήτες «Διβάρι-Ξενοδοχειακή-Τουριστική Α.Ε»
                                                                                                            Αθήνα 18/9/2009
Αριθ. Πρωτ. 09/715
Κοινοποίηση .:
1) ΛΗ’ ΕΠΚΑ
Μπενάκη και Παπάζωγλου
Καλαμάτα
Υπόψη: κ. Αραπογιάννη

2) Υπουργείο Πολιτισμού
Ταμείο Αρχαιολογικών Πόρων & Απαλλοτριώσεων
Υπόψη: Διοικητικού Συμβουλίου

  • ΛΗ’ ΕΠΚΑ
  • Υπουργείο Πολιτισμού
Ταμείο Αρχαιολογικών Πόρων & Απαλλοτριώσεων
  • Δήμος Πύλου
  • Αστυνομία Πύλου
  • Λιμεναρχείο Πύλου
  • Κτηματική Υπηρεσία Μεσσηνίας

ΘΕΜΑ: «Περιβαλλοντικές Επιπτώσεις στην περιοχή NATURA GR 2550004 Διβαρίου από τη λειτουργία Αναψυκτηρίου»


Αξιότιμοι κύριοι,

Καθώς η θερινή τουριστική περίοδος τελειώνει θα θέλαμε να επιστήσουμε την προσοχή σας σε μια σειρά παρατηρήσεων σχετικά με τη λειτουργία του Αναψυκτηρίου οι οποίες έχουν υποπέσει στην αντίληψη μας καθ όλη αυτή την περίοδο.

Θα θέλαμε να σας θυμίσουμε ότι η συνεργασία μας ξεκίνησε με τις καλύτερες προθέσεις, σας παρείχαμε την απαραίτητη ξυλεία και καταφέραμε να περιφράξουμε τους αμμόλοφους γύρω από το Αναψυκτήριο, καθώς και το χώρο στάθμευσης αυτοκινήτων. Επιπρόσθετα, ο καθαρισμός της περιοχής έγινε με χειρονακτικά μέσα, τοποθετήσαμε ενημερωτικές πινακίδες για τη σημασία του φυσικού περιβάλλοντος της περιοχής και γενικότερα διατηρήσαμε καλό πνεύμα συνεργασίας.

Παρόλα αυτά τα πολύ θετικά βήματα, δυστυχώς βρισκόμαστε στη δυσάρεστη θέση να αναφέρουμε ότι παρά τις προσπάθειές μας διαφαίνεται μια σοβαρή απόκλιση τήρησης αρκετών άλλων μέτρων που αναφέρονται στη σχετική σύμβασή σας Οι αποκλίσεις αυτές προκαλούν ιδιαίτερες περιβαλλοντικές επιπτώσεις και θέτουν σε κίνδυνο το φυσικό περιβάλλον της περιοχής. Πιο συγκεκριμένα παρατηρήθηκαν τα παρακάτω σοβαρά προβλήματα:


  1. Έγινε σαφές εξαρχής από πλευράς μας ότι η θέση του Αναψυκτηρίου στον πυρήνα της περιοχής αναπαραγωγής του χαμαιλέοντα απαιτεί ειδική διαχείριση και ότι είναι απαραίτητο να ελαχιστοποιηθούν οι αρνητικές επιπτώσεις από την ανεξέλεγκτη πρόσβαση των λουόμενων στη περιοχή, ενώ παράλληλα είχαμε τονίσει και τη σημασία απομάκρυνσης των πελατών και επισκεπτών μετά τη δύση του ηλίου. Σε συζήτηση με τον πρόεδρο της εταιρείας «Διβάρι-Ξενοδοχειακή-Τουριστική Α.Ε.» είχαμε ιδιαίτερα επισημάνει ότι σε καμία περίπτωση δεν θα συμφωνούσαμε να γίνουν νυχτερινές εκδηλώσεις, μουσικές βραδιές και πάρτυ. Τελικώς όπως διαπιστώθηκε, διοργανώθηκαν στο Αναψυκτήριο δύο νυχτερινές μουσικές βραδιές στις 7/8 και 16/8 με ειδική άδεια (ΛΗ’ Εφορεία, αρ. πρωτ.3356, αρ.πρωτ.3529).
  2. Η περίοδος του Αυγούστου, όπως έχουμε επισημάνει και σε παλαιότερο έγγραφό μας στην αρμόδια Υπηρεσία (18/7/2007, αρ.πρωτ 07/746) αλλά και επανειλημμένως και σε εσάς είναι η εποχή εκκόλαψης των φωλιών. Κατά τη διάρκεια των νυχτερινών εκδηλώσεων, σε απόσταση μόλις λίγων δεκάδων μέτρων από το Αναψυκτήριο υπήρχαν εκκολαπτόμενες φωλιές, γεγονός αναμενόμενο δεδομένης της θέσης του Αναψυκτηρίου μέσα στο πυρήνα της περιοχής αναπαραγωγής. Ο κίνδυνος από τέτοιου είδους δραστηριότητες είναι μεγάλος, η ενόχληση που προκαλείται από τα διερχόμενα αυτοκίνητα και τον κόσμο που κυκλοφορεί τη νύχτα μπορεί να αποβεί μοιραία για τους νέο-εκκολαπτόμενους νεοσσούς, οι δονήσεις που προκαλούνται από την ηχορύπανση, είτε από την μουσική είτε από την γεννήτρια, προκαλούν στρες στο ζώο (ενδεικτικά αναφέρουμε ότι στη θέση του μπαρ του Αναψυκτηρίου ο ήχος καταγράφηκε στα 99,7 decibel, ενώ το επιτρεπόμενο όριο είναι τα 80 decibel), ενώ η φωταψία με τη χρήση προβολέων αποπροσανατολίζει τα ζώα κατά τη διάρκεια της εκκόλαψης.
  3. Ο κίνδυνος από την κατανάλωση αλκοόλ, ιδιαίτερα το βράδυ στις νυκτερινές εκδηλώσεις είναι μεγάλος για την πρόκληση ατυχημάτων. Χαρακτηριστικό είναι ότι στις 16 του Αυγούστου και ώρα 12:45 π.μ. ένα αυτοκίνητο βγήκε εκτός δρόμους και έπεσε στους θάμνους την ώρα που περνούσε συνεργάτης της Ορνιθολογικής.
  4. Σε σχέση με τις ημερήσιες δραστηριότητες, η περίφραξη των αμμολόφων έχει αποτέλεσμα μόνο εάν τηρείται η απαγόρευση της πρόσβασης σε αυτούς. Η τοποθέτηση beach volley δίπλα στους αμμόλοφους αναγκάζει τους παίκτες να παραβιάζουν την οριοθέτηση κάθε φορά που η μπάλα ξεπερνάει την ξύλινη περίφραξη. Δεν έγινε η τοποθέτηση του volley μέσα στη θάλασσα όπως αρχικά μας είχατε διαβεβαιώσει, ούτε στη συνέχεια η τοποθέτηση διχτιού, ύψους 3 μέτρων γύρω από το volley όπως μας επίσης μας διαβεβαιώσατε τη δεύτερη φορά.
  5. Σε σχέση με την περίφραξη, δεν ολοκληρώθηκε προς την πλευρά των τουαλετών και της γεννήτριας, ενώ ο χώρος του πάρκινγκ και η πρώτη είσοδος ολοκληρώθηκε και από δικούς μας εθελοντές. Στο χώρο πίσω από το Αναψυκτήριο, δεν τηρήθηκε η απόσταση των 10 μέτρων από τους θάμνους και ενώ ζητήθηκε να μην χρησιμοποιείται και να διατηρείται άδειος από αντικείμενα, τελικά ούτε αυτό τηρήθηκε. Ενώ πάνω στον αμμόλοφο ανάμεσα στο Αναψυκτήριο και τις τουαλέτες που είχε περιφραχτεί, τοποθετήθηκε στη συνέχεια μεγάλο βυτιοφόρο, καταπατώντας και καταστρέφοντάς τον.
  6. Η ολοήμερη όχληση που προκαλείται από την υπερβολική ηχορύπανση από τα μεγάφωνα επαγγελματικού τύπου που χρησιμοποιούνται σε κέντρα διασκεδάσεως και η οργάνωση ημερήσιων πάρτυ με πρόσκληση dj, όχι μόνο προκαλούν απομάκρυνση των ζώων από την περιοχή, αλλά γενικότερα δεν συνάδει με το χαρακτήρα της περιοχής ως προστατευμένη για το φυσικό περιβάλλον. Αξίζει να σημειωθεί ότι έχουμε δεχτεί πολλά παράπονα από επισκέπτες που ζητούν την παρέμβασή μας. Η ακτίνα όχλησης ξεπερνούσε τα 500 μέτρα απόσταση, ενώ σε ορισμένες περιπτώσεις μάς ανέφεραν ότι η μουσική ακουγόταν μέχρι την Γιάλοβα.
  7. Η προσέλευση επισκεπτών στη Καντίνα ξεπέρασε κατά πολύ τη χωρική ικανότητα ή φέρουσα ικανότητας της περιοχής. Ο χώρος στάθμευσης των αυτοκινήτων ξεπέρασε μια ακτίνα 200 μέτρων από την Καντίνα, ο αριθμός σταθμευμένων αυτοκινήτων από τις καταμετρήσεις μας έφτασε  τα 250 αυτοκίνητα με 712 άτομα, (ώρα 14:30, 16/8/2009) και ενώ ο επιτρεπόμενος αριθμός ομπρελών που είναι 100, διαπιστώθηκε ότι στις αρχές Αυγούστου διπλασιάστηκε σε 200.
  8. Το ωράριο λειτουργίας δεν τηρείται με αποτέλεσμα ακόμα και μετά τη δύση του ηλίου να παραμένουν παρέες, να είναι ανοικτή η μουσική, τα φώτα, και το μπαρ να σερβίρει ακόμα.
  9. Η υπερβολική διάχυση των σκουπιδιών σε μία ακτίνα 200 μέτρων από την καντίνα με υλικά και προϊόντα που έχουν προμηθευτεί οι λουόμενοι από εκεί και η μη τήρηση του κανονισμού περί καθαριότητας και σε αυτή τη ζώνη, εκτός από την αρνητική εικόνα που δίνουν προς κάθε επισκέπτη, προσελκύουν ζώα όπως γάτες, κουνάβια, αλεπούδες, τα οποία αποτελούν βασικούς θηρευτές του χαμαιλέοντα.
  10. Οποιαδήποτε επέμβαση στη βλάστηση, όπως η χρήση των δέντρων και θάμνων για την  τοποθέτηση διαφημιστικών πινακίδων, αφισών ή σειρά με σημαιάκια, αλλά ακόμα και πινακίδες διαφημιστικές εκτός περιοχής του μισθωμένου χώρου αλλά εντός Α ζώνης δεν συνάδει ούτε με τον αρχαιολογικό χώρο ούτε με το χαρακτήρα μιας προστατευόμενης περιοχής.
  11. Η συμπεριφορά προς συνεργάτη μας από εργαζόμενο της καντίνας καθώς και από τον πρόεδρο της εταιρείας ήταν επιθετική και ανεπίτρεπτη, με αποτέλεσμα να ζητήσουμε από τον συνεργάτη μας, γερμανικής καταγωγής και υπεύθυνο για την προστασία του χαμαιλέοντα, να μην επισκέπτεται το χώρο για δική του ασφάλεια. Αυτό προκαλεί προβλήματα στην ομαλή διεξαγωγή της δικής μας εργασίας που είναι η προστασία του χαμαιλέοντα σε όλη την περιοχή αναπαραγωγής.
  12.  Εξαιτίας των σημαντικών προβλημάτων που προκαλείται από τη διέλευση τροχοφόρων, την καταστροφή της βλάστησης και των αμμολόφων για τη δημιουργία πάρκινγκ, την θανάτωση ζώων, την ενόχληση που προκαλείται στη φωλεοποίηση και άλλων συνεπειών, ο χώρος αυτός από περιβαλλοντική άποψη κρίνεται ακατάλληλος για εγκαταστάσεις τέτοιου τύπου.


Αξιότιμοι κύριοι,

Παρά την καλή πρόθεση και διάθεση συνεργασίας από πλευράς μας είναι προφανές οτι η μορφή λειτουργίας του Αναψυκτηρίου ξέφυγε από τα προβλεπόμενα όρια και τις σχετικές προδιαγραφές και περισσότερο ανταποκρινόταν σε λειτουργία μεγάλου Κέντρου Διασκέδασης. Οι περιβαλλοντικές επιπτώσεις της λειτουργίας ενός τέτοιου τύπου Αναψυκτηρίου στην Ά ζώνη προστατευόμενης περιοχής NATURA 2000, δεν συνάδουν σε καμία περίπτωση με το γενικότερο πνεύμα της προστασίας των φυσικών χαρακτηριστικών της περιοχής, των πουλιών που αποτελούν προστατευτέο αντικείμενο με βάση την Ελληνική και Ευρωπαϊκή νομοθεσία ενώ επιφυλάσσουν άμεσες αρνητικές επιπτώσεις στο μοναδικό πληθυσμό Αφρικανικού χαμαιλέοντα στην Ευρώπη.  
Εφόσον επιθυμείτε τη λειτουργία τέτοιου τύπου Αναψυκτηρίου θα πρέπει να επανεξεταστεί εξ αρχής η χωροθέτηση τέτοιων εγκαταστάσεων και δραστηριοτήτων και να μετεγκατασταθούν  εκτός των ορίων Α ζώνης.

Σε κάθε περίπτωση πιστεύουμε ότι βασικοί όροι λειτουργίας έχουν παραβιαστεί, θέτοντας σε κίνδυνο τα είδη, τα ενδιαιτήματα αλλά και το χαρακτήρα της περιοχής και σας ενημερώνουμε ότι σε οποιαδήποτε παραβίαση όρων από εδώ και πέρα το Σωματείο μας θα προβεί άμεσα σε αίτηση ανάκλησης της άδειας λειτουργίας του Αναψυκτηρίου και σχετική αναφορά στις συναρμόδιες Υπηρεσίες.

Επίσης παρακαλούνται οι αρμόδιες Υπηρεσίες να φροντίσουν για την προστασία της περιοχής και την αποφυγή επανάληψης παρόμοιων περιστατικών.

Με τιμή,
Μαρίλια Καλούλη
Συντονίστρια Δράσεων Προστασίας


Φωτογραφίες:



Ο αριθμός ατόμων στις 16/8/2009 ήταν 712, ενώ ο αριθμός ομπρελών έφτασε τις 200 στις αρχές Αυγούστου




Ο χώρος στάθμευσης επεκτάθηκε σε μία ακτίνα 200 μέτρων, ενώ πολλές φορές τα αυτοκίνητα χρησιμοποιούν παρακείμενες εκτάσεις με αποτέλεσμα να καταστρέφεται η βλάστηση. Τα σημαιάκια δεν συνάδουν σε καμία περίπτωση με την διαφήμιση μίας προστατευόμενης περιοχής.



Οι νυχτερινές εκδηλώσεις θα πρέπει να απαγορεύονται και το ωράριο λειτουργίας θα πρέπει να τηρείται αυστηρά μέχρι τη δύση του ηλίου. Δεν θα πρέπει να υπάρχουν προβολείς και καμία φωταψία τη νύχτα.




Οι αμμόλοφοι θα πρέπει να προστατεύονται και να μην τοποθετείται τίποτα πάνω σε αυτούς. Τα σκουπίδια θα πρέπει να συλλέγονται σε μία ακτίνα 200 μέτρων από την Καντίνα.


 

Η θέση του beach volley δίπλα στους αμμόλοφους προκαλεί προβλήματα, ενώ η κατανάλωση αλκοόλ θα πρέπει να απαγορεύεται λόγω των κινδύνων που ενέχει για κρούσματα επιθετικότητας και ατυχημάτων.


Μέσα σε όλα αυτά τα πλαίσια η Ορνιθολογική Εταιρεία δέχεται χορηγίες άνω των 100.000 ευρώ από τον Κωνσταντακόπουλο. Πως είναι δυνατόν λοιπόν σαν ΜΚΟ να πιέσεις για την ενεξέλεγκτη κίνηση τουριστών, ανεξέλεγκτη κατασκευη τουριστικών θερέτρων, μετατροπή αναψυκτηρίων σε beach bar όταν εσύ ο ίδιος έχεις πάρει φράγκα και έχεις χορηγηθεί από αυτούς που θεωρούνται υπαίτιοι γι αυτά;; Και αν εξαιρέσουμε την παραπάνω καταγγελία, τι άλλο έχεις να μας δείξεις σαν ΜΚΟ;; Τι κινήσεις πρόκειται να κάνεις φέτος για να ανατρέψεις τα δεδομένα, τις ενέργειες του Καραμπάτσου και των συνεργατών του ;; Μήπως πρόκειται να βολευτείς στο τριόροφο κτίσμα στην Πύλο, όπου κατοικούν οι υπάλληλοι σου και έχει κι αυτό δωρισθεί -χορηγηθεί από τον Κωνσταντακόπουλο;;; Άραγε πρόκειται εν τέλει να γίνεις ένας απλός ξεναγός των εκατοντάδων, ίσως χιλιάδων φετινών τουριστών υψηλού εισοδήματος;; Να αποτελέσεις κι εσύ ένα γρανάζι της μηχανης της λεγόμενης "τουριστικής ανάπτυξης";; Ή να δίνεις συνεντέυξεις σε εφημερίδες επευφημώντας τον καπετάνιο για την δήθεν περιβαλλοντική ευαισθησία του, λέγοντας στεγνά ότι δεν βλέπεις καμιά αρνητική επίπτωση στο οικοσύστημα;;



Αγγελής

Παρασκευή, 11 Ιουνίου 2010

Για το νερό

αναδημοσίευση από την καλύβα


Επιλογή- μετάφραση Γιάννης Μαστοράκης

Η πτώση της στάθμης των υπογείων υδάτων WATER TABLES FALLING, “PLAN B”,3.0, 2008, N. YORK,                                                                       
by LESTER BROWN

Οι περισσότερες χώρες υπεραντλούν τα υπόγεια υδροφόρα στρώματά (τους), καθώς αγωνίζονται  να ικανοποιήσουν τις αυξανόμενες ανάγκες των κατοίκων τους για νερό.   Τα περισσότερα υπόγεια ύδατα  είναι αναπληρώσιμα,   αλλά υπάρχουν και άλλα σε μεγαλύτερο βάθος, που δεν είναι δυνατόν να αναπληρωθούν, αν εξαντληθούν.  Όταν τα περισσότερα από τα  υπόγεια ύδατα  της Ινδίας και τα αβαθή υπόγεια ύδατα που βρίσκονται κάτω από την  Βόρεια Πεδιάδα της Κίνας αδειάσουν,  τότε οι γεωργοί αυτοί δεν θα μπορούν να αντλήσουν περισσότερο νερό, παρά μόνο αυτό, με το οποίο θα επανατροφοδοτούνται (από τις βροχοπτώσεις) κατ΄ έτος οι γεωτρήσεις.

Τα αρχέγονα  υδροφόρα στρώματα, εντούτοις, δεν είναι αναπληρώσιμα   Για αυτά τα υδροφόρα στρώματα  — πχ  για την  τεράστια υπόγεια δεξαμενή των ΗΠΑ Ogallala, για τη βαθειά υπόγεια δεξαμενή κάτω από την πεδιάδα της Β. Κίνας ή της Σ. Αραβίας — η εξάντληση των υπογείων υδάτων θα σημάνει και  το  τέλος  της περαιτέρω άντλησης νερού.  Οι αγρότες που χάνουν το νερό με το οποίο ποτίζουν τις καλλιέργειες τους, έχουν την δυνατότητα να επιστρέψουν ξανά στις  ξερικές καλλιέργειες που  δίνουν  μικρότερες  παραγωγές, εφ` όσον βέβαια οι βροχοπτώσεις το επιτρέπουν. Αλλά στις  περισσότερες από τις ξηρές  περιοχές, όπως στις νοτιοδυτικές Ηνωμένες Πολιτείες ή στη Μέση Ανατολή, η απώλεια  του νερού της άρδευσης, σημαίνει και το τέλος της γεωργίας. 
Η πτώση της επιφανείας των υπογείων υδάτων  ήδη στις μέρες μας έχει επιπτώσεις στην παραγωγή  τροφίμων  ορισμένων κρατών, συμπεριλαμβανομένης της Κίνας η οποία θεωρείται ως   ο μεγαλύτερος παραγωγός δημητριακών παγκοσμίως και  η οποία συναγωνίζεται  ακόμα και τις Ηνωμένες Πολιτείες. Μια Έρευνα για τα  υπόγεια ύδατα, που δημοσιεύθηκε στο Πεκίνο, τον Αύγουστο του 2001, αποκάλυψε ότι η στάθμη του νερού κάτω από την πεδιάδα της βόρειας Κίνας, μια περιοχή που παράγει πάνω από το 1\2 των σιτηρών  της χώρας και το 1\3 του καλαμποκιού της, πέφτει με γρήγορους ρυθμούς.  Η υπέρ-άντληση  έχει αδειάσει  κατά ένα μεγάλο μέρος το  υδροφόρο στρώμα που βρίσκεται σχετικά σε μικρό βάθος, αναγκάζοντας  τα γεωτρύπανα να αναζητήσουν  το νερό σε μεγαλύτερο βάθος, το οποίο (νερό) όμως δεν είναι αναπληρώσιμο. 
Η παραπάνω Έρευνα ανέφερε ότι κάτω από την επαρχία Hebei στην καρδιά της πεδιάδας της βόρειας Κίνας,  η επιφάνεια του υδροφόρου ορίζοντα κατά μέσο όρο κατέρχεται σχεδόν κατά  3m το χρόνο. Γύρω από μερικές μικρές πόλεις στην επαρχία αυτή, έπεφτε δύο φορές πιο γρήγορα. Ο Hi Qingcheng, ο οποίος  ήταν ο επικεφαλής αυτής της Ομάδας Ελέγχου των  υπόγειων (αυτών) υδάτων, σημειώνει ότι  «καθώς αυτό το βαθύ υδροφόρο στρώμα  μειώνεται, η περιοχή σιγά- σιγά χάνει  και την τελευταία ρεζέρβα  των υδάτων της  —το μόνο ‘μαξιλάρι’  που είχε για την ασφάλειά της». 
Οι ανησυχίες αυτού του επιστήμονα αντανακλώνται και σε μια Έκθεση της Παγκόσμιας Τράπεζας:   Στοιχεία που δεν έχουν δει ακόμα το φως της δημοσιότητας καταδεικνύουν ότι   οι βαθιές γεωτρήσεις που ανοίγονται σήμερα αναγύρω από το Πεκίνο, πρέπει να φτάνουν στα 1000m βάθος, για να βρεθεί νερό. Αυτή είναι βέβαια μια δραματική εξέλιξη ένεκα του υψηλού κόστους. Με μια ασυνήθιστα σκληρή γλώσσα η  αναφορά της Παγκόσμιας  Τράπεζας προβλέπει: «καταστροφικές συνέπειες για τις μέλλουσες γενιές», εκτός εάν  η  ποσότητα άντλησης   και η ποσότητα ανεφοδιασμού   μπορέσει να επανέλθει σε μια νέα ισορροπία.
Η  πρεσβεία των ΗΠΑ στο Πεκίνο αναφέρει, ότι οι αγρότες που ποτίζουν τα σιτηρά τους,  σε μερικές περιοχές αντλούν τώρα νερό  από  ένα βάθος 300m. Καθώς όμως αντλούν  αυτό το νερό από ένα τόσο μεγάλο βάθος,  το κόστος αυξάνει τόσο πολύ, ώστε οι αγρότες πολύ συχνά αναγκάζονται να εγκαταλείψουν εντελώς το πότισμα. 
Η πτώση της στάθμης των υπογείων  υδάτων,  η μετατροπή των καλλιεργήσιμων εκτάσεων σε ημιάγονες περιοχές και  η φυγή των εργατικών χεριών από τις επαρχίες, οι οποίες τώρα εκβιομηχανοποιούνται ραγδαία, όλοι αυτοί οι παράγοντες μαζί συντελούν, ώστε να μειωθεί η παραγωγή δημητριακών στην Κίνα. Η συγκομιδή σίτου, που αυξάνεται  κυρίως  στην ημιάγονη βόρεια Κίνα, τώρα πια είναι ιδιαίτερα ευάλωτη  στις περιοχές αυτές από την έλλειψη   του ύδατος. Μετά από την κορύφωση της παραγωγής στα 123 εκατομμύριο τόνους, το 1997, η συγκομιδή έχει πέσει στους  105 εκατομμύρια τόνους το 2007. Έχουμε, δηλαδή, μια πτώση της τάξης  του 15%. 
  
……………………………………………………………………………….

Obscured by War, Water Crisis Looms in Yemen
By Peter Kenyon
National Public Radio
January 19, 2010
(from global policy forum)
 
Πρόσφατα οι ειδήσεις από την Υεμένη  κυριαρχούνται από μια συνεχώς διευρυνόμενη  αναταραχή κατά μήκος των συνόρων της με τη Σαουδική Αραβία. Αλλά για τους ειδικούς του ύδατος, η Υεμένη δίδει ειδήσεις εδώ και δεκαετίες εξ αιτίας της μεγάλης κατάχρησης των υπογείων αποθεμάτων ύδατος που έχει διαπράξει και που τώρα τα έχει οδηγήσει  στην πλήρη εξαφάνιση. 
Το 1998, ο Abdul Rahman al-Eryani ήτο ένας νεαρός εργάτης που δούλευε στην πόλη  Ta’iz, η οποία βρίσκεται νότια της πρωτεύουσας San’a. Το νερό τότε ήταν τόσο σπάνιο όπου κάποια νοικοκυριά είχαν νερό μια φορά κάθε 6 εβδομάδες. 
Σήμερα, 11 χρόνια μετά, όπου  ο Eryani είναι Υπουργός Ύδατος και Περιβάλλοντος –της Κυβέρνησης της Υεμένης, οι κάτοικοι του  Ta’iz εξακολουθούν ακόμα να περιμένουν ανά 6 εβδομάδες, για να τρέξει νερό στην κάνουλα της βρύσης τους. Η δε  κατάσταση στην San’a έχει γίνει από κακή που ήταν, αφόρητη πλέον. 
« Ευρισκόμεθα μέσα σε μια κατάσταση κρίσης ….  Στη  San’a, τώρα πια χρησιμοποιούμε σχεδόν 100% περισσότερο νερό ( του υπεδάφους  της )  από εκείνο που κατ` έτος αναπληρούται», λέει ο Eryani
Τα  υπόγεια ύδατα της αλλούβιας εποχής, τα οποία ευρίσκοντο  πολύ κοντά στην επιφάνεια της Γης έχουν πια εξαντληθεί, και τα γεωτρύπανα πλέον  πρέπει να τρυπήσουν  πολύ πιο κάτω από τα 3000  πόδια μέχρις ότου φτάσουν  στις αρχέγονες υπόγειες δεξαμενές (από αμμόπετρες)  ύδατος, οι οποίες κατά τον Eryani είναι τα πιο βαθιά στρώματα ύδατος, στα οποία μπορεί να φτάσει ο άνθρωπος. 
Κανείς δεν γνωρίζει επακριβώς πότε τα υπόγεια ύδατα θα εξαντληθούν,  αλλά δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι αυτό θα επισυμβεί και μάλλον θα επαληθευτεί το συντομότερο μάλλον παρά το βραδύτερο  σενάριο. 
Στην Υεμένη  ανοίγονται παράνομες γεωτρήσεις και αντλείται σήμερα νερό περισσότερο από ποτέ.             

……………………………….
 
In Detroit: No Money, No Water
By Brett Walton
Circle of Blue
April 19, 2010
 (from Global policy forum)
 
H υπηρεσία ύδρευσης του Ντιτροϊτ διέθεσε 20% λιγότερο νερό το 2009 απ` ό,τι το 2003. Οι καταφανείς λόγοι για αυτή τη  μείωση της κατανάλωσης του νερού είναι η μεγάλη πτώση της βιομηχανικής δραστηριότητας και η μείωση του πληθυσμού. Η μεγαλύτερη πόλη του Μίτσιγκαν, η οποία σήμερα έχει  820.000 κατοίκους, δηλαδή, 1 εκατομμύριο λιγότερους από το 1950 – χάνει 10.000 κατοίκους ετησίως. Αλλά ένας τρίτος λόγος φυγής των κατοίκων του είναι ότι πολλοί απλοί άνθρωποι απλά, μέσα σε αυτήν την πόλη, δεν μπορούν να ικανοποιήσουν τις βασικές τους ανάγκες. Σε χιλιάδες κατοίκους  του Ντιτρόϊτ η υπηρεσία ύδρευσης έχει κόψει το νερό και τους έχει αναγκάσει να υιοθετήσουν ανεπίσημους τρόπους και μεθόδους, για να εξασφαλίσουν πρόσβαση στο πόσιμο ύδωρ. 
«Έχω ζήσει σε αρκετές γειτονιές όπου οι κάτοικοι τους παίρνουνε νερό από το σπίτι του γείτονά τους, μέσα από ένα λάστιχο το οποίο το περνάνε   μέσα από το παράθυρο του σπιτιού τους», είπε ο Maureen Taylor, πρόεδρος του Οργανισμού Michigan Welfare Rights Organization (MWRO). Ο Οργανισμός αυτός προσπαθεί να εκπαιδεύσει  τους χαμηλόμισθους και τους χαμηλοσυνταξιούχους  πάνω σε θέματα  των δικαιωμάτων τους επί των κοινωνικών υπηρεσιών. « Βλέπω τους λαστιχένιους αγωγούς να μεταφέρουν νερό από σπίτι σε σπίτι. Βλέπω ανθρώπους με μεγάλα δοχεία να κουβαλάνε νερό από τα σπίτια των γειτόνων τους. Ευτυχώς, πολλοί άνθρωποι καταλαβαίνουν το πρόβλημα και προσφέρουν ένα χέρι βοήθειας». 
Περισσότεροι από 42.000 κάτοικοι, το 2005, έχασαν τη σύνδεσή τους με το σύστημα ύδρευσης, σύμφωνα με τις αρμόδιες υπηρεσίες του Ντιτρόϊτ (Detroit Water and Sewerage Department), ανέφερε ο Taylor. Από τότε, ο αριθμός των νοικοκυριών που δεν έχουν νερό,  έχει μειωθεί, αλλά σύμφωνα με τον Taylor, ο ακριβής αριθμός παραμένει άγνωστος, επειδή η  παραπάνω υπηρεσία παραμένει  απρόθυμη να  δώσει στοιχεία σχετικά με τον αριθμό των νοικοκυριών, στα οποία έχει διακόψει την παροχή  ύδατος. 
Η διεύθυνση δε, της παραπάνω υπηρεσίας (DWSD), παρά τις πιέσεις  από τον «Circle of blue»,   δεν αισθάνθηκε την ανάγκη να   κάνει κάποιο σχόλιο επί του θέματος αυτού. 
Η μείωση των ποσοτήτων ύδατος στο Ντιτρόϊτ έχει αναγκάσει  τη δημόσια επιχείρηση ύδρευσης της πόλης να αυξήσει την τιμή του νερού για να αντισταθμίσει τη μείωση των εσόδων της. Από την άλλη μεριά, αυτή η κίνηση είναι σίγουρο ότι θα επιταχύνει τη μείωση της ζήτησης του ύδατος, καθώς οι ιδιοκτήτες των κατοικιών και οι επιχειρήσεις θα κάνουν περικοπές στο νερό, για να γλυτώσουν χρήματα. Το 2008, ένας μέσος ετήσιος λογαριασμός ύδατος αυξήθηκε περίπου κατά $55. Την περσυνή χρονιά, ο μέσος ετήσιος λογαριασμός ύδατος αυξήθηκε περίπου κατά $83.  Η επιχείρηση ύδατος της πόλης (DWSD), προγραμματίζει μια καινούργια αύξηση για φέτος τον Ιούλιο κατά 9,2%. 
Ακόμα όμως και με αυτές τις αυξήσεις, το Ντιτρόϊτ  έχει το πιο φτηνό νερό σε σύγκριση με τις 20 μεγαλύτερες πόλεις των ΗΠΑ, σύμφωνα με την έρευνα της Οργάνωσης «ο Κύκλος του Μπλε».   

…………………..


 
Clear Gold: Water and Conflict in the Middle East
By Jon B. Altermam
World Politics Review
April 19, 2010
( from global policy forum) 


Η πιο πιθανή αιτία πολιτικής και κοινωνικής αναταραχής στη Μέση Ανατολή τα επόμενα 20 χρόνια δεν θα  είναι οι πόλεμοι ή τα στρατιωτικά πραξικοπήματα, όπως τα γνωρίσαμε μέχρι σήμερα. Η  βασική αιτία  των επερχόμενων συγκρούσεων θα είναι η έλλειψη του νερού.  Σήμερα στα ΜΜΕ  φιγουράρουν διάφορες στρατιωτικές απειλές, αλλά η αληθινή  απειλή που θα καθορίσει τις μελλοντικές εξελίξεις, θα είναι το νερό. 
Δεν είναι μυστικό ότι η Μέση Ανατολή έχει τρομερές ανάγκες νερού. Από τις 15 πιο φτωχές υδρολογικά χώρες του κόσμου, οι 10 βρίσκονται στη Μέση Ανατολή. Όταν ο βασιλιάς Abdul Aziz ibn Saud έφερε για πρώτη φορά γεωλόγους στο Βασίλειο της Σαουδικής Αραβίας,  τους έφερε για να βρουν νερό και όχι πετρέλαιο. Αυτό που οι γεωλόγοι ανακάλυψαν, άλλαξε το βασίλειο και επίσης άλλαξε και  ολόκληρη την περιοχή. 
Καθ` όλο τον 20ο αι,  ο πλούτος και το νερό άλλαξαν δραματικά  τον τρόπο ζωής στην περιοχή αυτή.  Ο πληθυσμός εγκατέλειπε τα χωριά με την παραδοσιακή κτηνοτροφία και γεωργία  και συνέρρεε στις πόλεις. Τα λαχανικά άρχισαν να κάνουν την εμφάνισή τους στην καθημερινή δίαιτα των κατοίκων και αυξήθηκε η κατανάλωση κρέατος. Το ίδιο ραγδαία άρχισε να αυξάνεται και  ο πληθυσμός τους.  Οι κυβερνήσεις άρχισαν να συζητάνε  για το θέμα της διατροφικής ασφάλειας και έθεσαν σε εφαρμογή καλά επεξεργασμένα προγράμματα, για να πετύχουν την αυτάρκεια σε βασικά είδη, όπως είναι τα δημητριακά και τα γαλακτοκομικά προϊόντα. Σύντομα, η κατανάλωση νερού από τους αγρότες αυξήθηκε κατά 80% -και σε μερικές περιπτώσεις , περισσότερο από 90%-  σε χώρες που είχαν μεγάλες ερήμους. 
Εκείνο που έκανε πραγματικότητα αυτό το θαύμα ήταν  η άντληση  των αποθεμάτων  νερού που βρίσκονταν στις υπόγειες δεξαμενές  για το πότισμα των χωραφιών τους. Οι έρημοι και τα υποβαθμισμένα εδάφη είχαν ελάχιστα επιφανειακά ύδατα,  αλλά  στο υπέδαφος υπήρχαν μεγάλα αποθέματα. Με την άντληση αυτών των υπόγειων υδάτων σταδιακά  η  κιτρινωπή από την άμμο επιφάνεια του εδάφους άρχισε να πρασινίζει.
………………………………………………………………………………………
Όταν η αληθινή λειψυδρία ενσκήψει τελικά, οι πολιτικές που αφορούν στη χρήση του νερού θα  οξυνθούν. Το θέμα του ύδατος μετατρέπεται σε  ένα σπουδαίο πολιτικό ζήτημα σε κάθε  κοινωνία που χαρακτηρίζεται από λειψυδρία, όπως μπορούν να μας δείξουν οι πανίσχυρες οργανώσεις των αγροτών  των Δυτικών ΗΠΑ.   Οι κυβερνήσεις της Μ. Ανατολής  σπάνια έχουν κατανείμει τους υδρολογικούς πόρους σωστά και, επειδή στις προηγούμενες δεκαετίες  το νερό ήταν σε αφθονία, οι επιλογές τους μέχρι τώρα ήταν εύκολες. Αυτός ο καιρός όμως,  τώρα πια, έχει περάσει ανεπιστρεπτί.

……………………………………………………………………………………


ΚΑΛΑΜΑΤΑ 08-06ΟΥ -2010  (Μετάφραση , Μαστοράκης Γιάννης)



Αγγελής

Τρίτη, 8 Ιουνίου 2010

Ο παραλογισμός συνεχίζεται...ΜΑΡΑΘΟΛΑΚΚΑ ROUND 2

 από kalamatafreespace

Επειδή ο παραλογισμὀς με τα σκουπίδια σε αυτήν την πόλη συνεχίζεται...

Επειδή αποφάσεις παλαιοτέρων δικαστηρίων, που αποφασίζουν το οριστικό κλείσιμο της χωματερής,  δεν πιάνονται σε αυτήν την πόλη....
Επειδή περιβαλλοντικές μελέτες , που καταδεικνύουν ότι ακόμα και με την υπάρχουσα κατάσταση της χωματερής στον Ταύγετο , στην πόλη της Καλαμάτας συντόμως θα έχουμε νερό επιβαρυμμένο με βαρέα τοξικά  μέταλλα ....
Επειδή κάποιοι διαλέξαν να δημιουργήσουν χωματερή , σε περιοχή ΝΑΤΟΥΡΑ, η οποία  το καλοκαίρι κυριολεκτικά αχνίζει από τις αναθυμιάσεις και την άνοιξη τα όποια ζὠα ῾῾τύχουν῾῾να πιούν από το μολυσμένο ζουμί, που ρέει από αυτήν , κυριολεκτικά μένουν στον τόπο....
Επειδή δεν φτάνει που καταφέραμε και αφήσαμε να καεί ο Ταύγετος, τώρα ο Δήμος της πόλης εισηγήται την τοποθέτηση δεματοποιητή  σκουπιδιών στην ίδια την Μαραθόλακκα!!!!
και τελος πάντων η λίστα των ῾ἑπειδή῾῾δεν τελειώνει εδώ,,,


Αύριο Σήμερα, Τρίτη στις 10..00 το πρωί εκδικάζεται ΞΑΝΑ η υπόθεση της παράνομης χωματερής Μαραθόλακκα , Ταυγέτου.
Οσοι ενδιαφέρονται για την υπόθεση,η είσοδος είναι ελεύθερη....
Οσοι ενδιαφέρονται να στηρίξουν τον αγώνα της Ομάδας Δράσης για τον Ταύγετο, για το οριστικό κλείσιμο της Μαραθόλακκας και την άμεση αποκατάσταση του μέρους  μπορούν να υπογράψουν στο ακολουθο

Πιο κάτω ακολουθεί η επίσημη ανακοίνωση της Ομάδας Δράσης για τον Ταύγετο

ΤΡΙΤΗ 8/6/2010 10 π.μ.
ΟΛΟΙ ΣΤΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ ΚΑΛΑΜΑΤΑΣ
                                  ΝΑ ΔΩΣΟΥΜΕ ΜΗΝΥΜΑ ΣΕ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΘΕΛΟΥΝ
ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ ΧΩΜΑΤΕΡΗ (και άλλα τινά)
ΣΤΗ ΜΑΡΑΘΟΛΑΚΚΑ ΤΑΥΓΕΤΟΥ
ΜΕΤΑ ΑΠΟ 6,5 ΧΡΟΝΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ
 (Από 23/11/2003 μέχρι πότε????????????)   
 ΚΑΙ 300.000 ΤΟΝΟΥΣ ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ. ΠΟΥ ΥΠΟΝΟΜΕΥΕΙ (και θα συνεχίσει να υπονομεύει αν δεν αποκατασταθεί σωστά), ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΟΥ ΒΟΥΝΟΥ, ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ ΤΗΣ ΚΑΛΑΜΑΤΑΣ ΚΑΙ 100.000 ΚΑΤΟΙΚΩΝ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΥΡΥΤΕΡΗΣ ΠΕΡΙΟΧΗΣ.
ΠΑΡΑΝΟΜΗ ΑΠΟ 1/6/2005
ΤΙ ΑΞΙΑ ΕΧΟΥΝ ΑΦΟΥ ΔΕΝ ΕΦΑΡΜΟΖΟΝΤΑΙ ΟΙ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΤΩΝ :
     1. ΕΥΡΩΠΑΙΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ, C 502-03, Οδηγία 75/442 Οδηγία, 91/156/ΕΟΚ
2. ΝΟΜΑΡΧΙΑΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΜΕΣΣΗΝΙΑΣ ΑΠΟ 1/6/2004
3. ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΛΑΜΑΤΑΣ ΑΠΟ 18/12/2008 και 15/2/2010
4. ΜΟΝΟΜΕΛΟΥΣ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ ΚΑΛΑΜΑΤΑΣ ΑΠΟ 17/7/2009
5. ΠΟΛΥΜΕΛΟΥΣ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ ΚΑΛΑΜΑΤΑΣ ΑΠΟ 16/12/2009
Ομάδα Δράσης για τον Ταΰγετο




ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ.... ΑΞΙΖΕΙ:



Αγγελής

Σάββατο, 5 Ιουνίου 2010

World at War Over Water

αναδημοσίευση από την καλύβα


By Alexander Bell, The New Statesman, March 28, 2010

Μετάφραση Γιάννης Μαστοράκης

Όταν ατενίζεις το καθαρό μπλε μέσα σε μια γεμάτη πισίνα της Κύπρου, το πρόβλημα της λειψυδρίας σου φαίνεται σαν κάτι το πολύ μακρινό. Η Κύπρος, η οποία  κάποτε ήταν το υπέρλαμπρο διαμάντι στο στέμμα ξένων αυτοκρατόρων,  σήμερα καταβάλλει μεγάλες προσπάθειες για την εξεύρεση ύδατος. Πρόκειται, βέβαια,  για πρόβλημα το οποίο  σύντομα θα κληθούν να το  αντιμετωπίσουν και άλλες Ευρωπαϊκές χώρες.

Οι βροχοπτώσεις στην Κύπρο έχουν μειωθεί σήμερα,  κατά 15%, από το έτος 1970 και ύστερα. Αυτή η χώρα, την οποία κάποτε  χαρακτήριζαν οι ποταμοί και οι λίμνες της,  τώρα έχει μόνο τεχνητές δεξαμενές νερού που και αυτές τις περισσότερες φορές είναι μισοάδειες. Η  Ευρωπαϊκή Επιτροπή θεωρεί τα άνυδρα εδάφη και τα εγκαταλελειμμένα χωράφια της  ως ένα πρώιμο σύμπτωμα αυτού  που μέλλει να συμβεί στην Ιταλία, στην Ισπανία και στην Ελλάδα. Τα περισσότερα κλιματολογικά μοντέλα συμφωνούν ότι οι βροχοπτώσεις πιθανόν θα υποστούν μια μείωση μεγαλύτερη του 20%,  μέχρι το έτος 2050.

Σήμερα η Κύπρος, για να εξασφαλίσει το τρεχούμενο νερό στα θέρετρα και στις πόλεις της βασίζεται  στα εργοστάσια αφαλάτωσης.  Αυτά μπορούν μεν να γεμίσουν τις πισίνες, αλλά δεν μπορούν να αντικαταστήσουν το νερό που χάθηκε από το υπόλοιπο περιβάλλον. Έτσι οι τουριστικοί προορισμοί της Πάφου και της  Άγιας Νάπας σύντομα θα μετατραπούν σε δύο πολύ περιορισμένες Οάσεις μέσα σε ένα απερημοποιημένο τοπίο.

Αν δούμε το θέμα ψυχρά, η Κύπρος επίσης αντιμετωπίζει τον κίνδυνο των ορμητικών πλημμυρών. Οι προβλέψεις δείχνουν ότι ένας πιο θερμός πλανήτης θα αυξήσει τις πιθανότητες για ξαφνικές και μεγάλης έκτασης βροχοπτώσεις.  Τα συμπαγή αστικά τοπία και το σκληρό έδαφος εμποδίζουν τα ύδατα από το να εισέλθουν στο υπέδαφος  και τα αναγκάζουν να συμπτυχθούν σε ρέματα καθώς αναζητούν επειγόντως ένα δρόμο για τη θάλασσα.

Η Κύπρος έχει φτάσει στο  υδρολογικό της σημείο καμπής.  Σε αυτό το σημείο –λένε οι γεωγράφοι- οι απαιτήσεις των κατοίκων  για το νερό συνάντησαν και ύστερα ξεπέρασαν  τα αποθέματά του.   Αυτό συμβαίνει επειδή ο σύγχρονος τρόπος ζωής είναι υδροβόρος. Πριν από τη Βιομηχανική Επανάσταση στην Αγγλία, η κατά κεφαλήν αναλογία ύδατος παρέμενε αναλλοίωτη για αιώνες. Αλλά ο αστικός τρόπος ζωής, η λειτουργία των εργοστασίων και η εντατική γεωργία απαιτούν μεγάλες ποσότητες νερού.  Και ενώ για την Αγγλία είναι κάτι το εύκολο, όμως για τις άνυδρες περιοχές, όπως πχ είναι η Κύπρος, οι δυτικές περιοχές των ΗΠΑ, η Ινδία και Ν. Αφρική, αυτός ο τρόπος ζωής τις οδηγεί στην  καταστροφή.

Για να καλύψουν τις ανάγκες τους για νερό στις ξηρές χώρες, οι άνθρωποι αντλούν νερό από το υπέδαφος. Ωστόσο, υπάρχει ένα όριο στις ποσότητες που μπορεί κάποιος να αντλήσει από ένα φρέαρ. Τα υπόγεια ύδατα, λοιπόν, της Κύπρου είναι τόσο εξ –αντλημένα, ώστε το νερό της θάλασσας έχει εισέλθει στις άδειες υπόγειες δεξαμενές καταστρέφοντας και τις υπόλοιπες ποσότητες των υδάτων τους.

Οι ειδικοί αποκαλούν το ύδωρ των λιμνών και των ποταμών «γαλάζιο νερό», αλλά τα περισσότερα τέτοια ύδατα στην Κύπρο στην πραγματικότητα είναι «πράσινα νερά» – εξ αιτίας εκείνης της ιδιαίτερης ποώδους βλάστησης που επικάθηται  στο έδαφος του πυθμένα τους.  Η απορρόφηση αυτών των λιγοστών πράσινων υδάτων –σαν από μια αιμάσσουσα πληγή – από τους σημερινούς αγρότες απογυμνώνει τα οικοσυστήματα πολλών περιοχών   από κάθε ίχνος ζωής και βιοποικιλότητας. Αυτή η κατάσταση απειλεί τη σύγχρονη γεωργική επανάσταση, κατά την οποία οι παραγωγές σε μερικές χώρες 4πλασιάστηκαν από το 1960 και εφεξής και μπόρεσαν να διαθρέψουν  τον ανθρώπινο πληθυσμό που αυξάνονταν με ιλιγγιώδεις ρυθμούς.

Αυτή η κατάσταση κάνει τους ανθρώπους να φέρουν στο μυαλό τους τον «πόλεμο του νερού». Οι Αμερικανοί δημοσιογράφοι χρησιμοποιούν αυτό τον όρο για να περιγράψουν το μέγεθος της διαμάχης ανάμεσα στα κράτη για τα εξαντλούμενα υδατικά αποθέματά τους, αλλά πολλοί από εμάς ξέρουν πολύ καλά ότι πρόκειται για έναν κανονικό και μακάβριο πόλεμο. Ένα παράδειγμα είναι η διαμάχη ανάμεσα στο Ισραήλ και στους Άραβες γείτονές του.  Υπάρχουν πολλοί λόγοι που εξηγούν γιατί το Ισραήλ κατέλαβε τα Υψίπεδα του Γκολάν το 1967,,  τη Γάζα και τη Δυτική Όχθη, αλλά ο παράγων ύδωρ συχνά παραβλέπεται. Η ανάγκη για το πότισμα των πορτοκαλεώνων του και για την ύδρευση  των οικιών  του Τέλ Αβίβ ήταν κάτι περισσότερο από σαφής από την αρχή της ίδρυσης αυτού του Σιωνιστικού κράτους.

Η εξασφάλιση αρκετής ποσότητας ύδατος, ώστε το Ισραήλ να μπορεί να απολαμβάνει έναν άνετο και μοντέρνο τρόπο ζωής, ήταν πέρα από τις δυνατότητες των υπόγειων υδάτων του και των βροχοπτώσεων  που ελάμβαναν χώρα εντός των πρώτων συνόρων του.  Οι υπόγειες δεξαμενές ύδατος στη Δυτική Όχθη και οι πηγές του Ιορδάνη ποταμού στο Γκολάν εξασφάλισαν το επιθυμητό επίπεδο ζωής στην πόλη της Ιερουσαλήμ. Τώρα, η ηγεσία του Ισραήλ δεν πρόκειται ποτέ να παραιτηθεί από αυτή την πρόσβαση και τον έλεγχο των υδάτων των περιοχών αυτών- άρα και από τις ίδιες τις περιοχές αυτές.

Η επιθυμία για την  προμήθεια και τον έλεγχο του νερού ήταν κεντρικό ζήτημα του πολιτισμού από την έναρξή του, στο Νότιο Ιράκ, κατά την 4η χιλιετία πΧ. Τότε, η γεωργία μέσω των αρδευτικών συστημάτων έγινε περισσότερο σίγουρη, περισσότερο παραγωγική και περισσότερο ικανή να διαθρέψει την μεγάλη πληθυσμιακή αύξηση και τη ζωή στις μεγαλουπόλεις. Ο πρώτος κώδικας νόμων, που περιλαμβάνει την πρώιμη παράδοση Hindu, βασίζονταν στην προϋπόθεση ότι ένας βασιλιάς θα μπορούσε να εγγυηθεί τα υδατικά αποθέματα και από την άλλη μεριά  ότι οι ίδιοι θα επεδείκνυαν τη δέουσα υποταγή. Η υπόσχεση αυτή βρίσκεται ήδη καταγεγραμμένη και στο Ρωμαϊκό νόμο. Από την εποχή του Νείλου και των Φαραώ, μέχρι την εποχή της λίμνης Αράλης και του Ιωσήφ Στάλιν, τα έθνη και οι ηγέτες τους διακατέχονται από την ιδέα ότι τα νερό μπορεί να τους εξασφαλίσει ένα είδος παράδεισου.

Ιστορικά, μόνο όταν οι υγρές χώρες του Βορά  παίρνουν στα χέρια τους την εξουσία ( του πλανήτη –με τη βιομηχανική επανάσταση), διαρρηγνύονται  οι δεσμοί ανάμεσα στον άνθρωπο και στο νερό.  Κατά τον 18ο και 19ο αιώνα, η Βρετανία, η Γερμανία, οι Κάτω Χώρες και η Γαλλία έχουν ένα μόνο πρόβλημα με το θέμα του νερού: Απλά έχουν πάρα πολύ. Τα πρώτα στάδια της βιομηχανικής  και της γεωργικής τους ανάπτυξης συχνά επικεντρώθηκαν στην εκμετάλλευση των ποταμών τους και στην αποξήρανση των εδαφών τους. Έχτισαν ολόκληρες οικονομίες, οι οποίες εξέλαβαν το νερό ως κάτι το δεδομένο.

Το νερό έχει διαποτίσει την κουλτούρα μας, όπως επίσης και την ιστορία μας. Όταν το φράγμα    Grand Coulee  στη βόριο-δυτική Αμερική επερατώθη, το 1942, ο Woody Guthrie τραγούδησε για το πώς αυτή η νέα κυριαρχία επί του νερού θα μπορούσε να προσφέρει ένα σοσιαλιστικό όραμα στους εργάτες των ΗΠΑ. Τελικά, οι άνθρωποι μπορούν να προβάλλουν κάθε όνειρό τους  μέσα στην ήρεμη ροή των υδάτων.

Σήμερα γνωρίζουμε ότι ο αριστερός παράδεισος δεν έτρεξε μέσα από τα νερά του Grand Coulee, αλλά δεν μπορούμε καθόλου να ισχυριστούμε ότι το νερό δεν κουβαλάει  μέσα από την Ιστορία μια πολύ θεμελιώδη μορφή δικαιοσύνης. Εάν έχουμε αρκετό καθαρό νερό,  για να ζήσουμε,  τότε μπορεί να αισθανθούμε ή και να γίνουμε ελεύθεροι. Μόνο τα μέρη που έχουν ένα περίσσευμα νερού μπορούν να έχουν σκέψεις για μελλοντικά σχέδια και για καλυτέρευση του επιπέδου της ζωής τους. Η έλλειψη ύδατος – ή τα βρώμικα ύδατα- υποσκάπτουν τις προϋποθέσεις για την ελευθερία μας και μπορεί να αποσταθεροποιήσει πολιτικά μια περιοχή.

Η Υεμένη και το Πακιστάν, χώρες τις οποίες η Δύση θεωρεί ως κέντρα ακραίας  τρομοκρατίας,  έχουν ασταθείς οικονομίες κατά ένα μεγάλο μέρος εξ αιτίας της έλλειψης του ύδατος. Τα Η.Ε. θεωρούν ότι η Υεμένη θα γίνει το πρώτο κράτος στον πλανήτη, το οποίο θα ξεμείνει από νερό, πιθανόν μέχρι το έτος 2015. Το Πακιστάν εν τω μεταξύ, έχει πετύχει  μια μεγάλη αύξηση του πλούτου και του πληθυσμού του ύστερα από τον Αναδασμό του Αυγούστου του 1947, πράγμα που οφείλεται στα νέα συστήματα άρδευσης εκ του Ινδού ποταμού. Αυτό επέτρεψε την αύξηση της παραγωγής βαμβακιού και ρυζιού. Αλλά αυτά τα χωράφια τώρα υφαλμυρώνονται, ενώ ο Ινδός καθώς φτάνει στη θάλασσα συρρικνώνεται και μετατρέπεται σε ένα μικρό ρυάκι.

Στην Υεμένη και στο Πακιστάν, υπάρχει πλέον ένα περίσσευμα αγροτικών χεριών, μια ανεμική ανάπτυξη και μια δυσφορία του πληθυσμού. Οι Διεθνείς Διασκέψεις αρκούνται στο να παρουσιάζουν μόνο το μέγεθος της κρίσης που αντιμετωπίζουν οι δύο αυτές χώρες ( και άλλες που βρίσκονται στην ίδια θέση με αυτές), ενώ είναι φανερό ότι θα έπρεπε να κάνουμε κάτι.  Εάν διετίθετο ένα  μόνο κλάσμα από το κεφάλαιο που ξοδεύεται στον αποκαλούμενο πόλεμο κατά της τρομοκρατίας,  θα μπορούσαμε να εξασφαλίσουμε τα συστήματα διανομής του ύδατος, να εκπαιδεύσουμε τους πολίτες αυτών των κρατών και να ελέγξουμε τη σπατάλη του ύδατος και τα αρδευτικά συστήματα περισσότερο αποτελεσματικά.

Υπάρχει ήδη η τραγωδία με το πρόβλημα του νερού σε παγκόσμιο επίπεδο: Είτε πρόκειται για την Κύπρο, την Παλαιστίνη ή το Πακιστάν, υπάρχουν λύσεις, αλλά υπάρχει επίσης και μια  υπέρμετρη άρνηση,  για να υιοθετηθούν. Καμία χώρα δεν μπορεί να επιβιώσει χωρίς το νερό- αλλά η παροχή του ύδατος πρέπει εφεξής να γίνεται με ένα πιο προσεκτικό τρόπο.

Ο Tony Allan, ο καθηγητής των οικονομικών στη Σχολή  Ανατολικών και Αφρικανικών Χωρών του Πανεπιστημίου του Λονδίνου και ο πατέρας των σπουδών του ύδατος, εκτιμά ότι τη στιγμή που 17 εκατομμύρια άνθρωποι  ζουν στη λεκάνη του ποταμού Ιορδάνη- το νερό επαρκεί μόνο για το 1 εκατομμύριο. Καθώς δε αναρωτιέται για το πώς αυτή η περιοχή δεν έχει ακόμη εισέλθει στη σπείρα της κατάρρευσης και της αναρχίας εδώ και πολύ καιρό, παρατήρησε ότι η κατάσταση παραμένει υπό έλεγχο εξ αιτίας των τεράστιων ποσοτήτων ύδατος που βρίσκονται ενσωματωμένα στον υπερβολικά μεγάλο αριθμό εισαγομένων τροφίμων, εξ αιτίας δηλαδή, αυτών των «ζωτικών» υδάτων.

Το ύδωρ προορίζεται για την ανάπτυξη και τη βιομηχανία σχεδόν σε όλα τα μέρη του κόσμου. Χρειάζονται 300 λίτρα νερού για να γίνει ένα χάμπουργκερ, ενώ ένα κομπιούτερ χρειάζεται χιλιάδες λίτρα. Οι γεωργοί στα νοτιο- δυτικά των ΗΠΑ καλλιεργούν κίτρα, σταφύλια, σιτάρι και επίσης αναθρέφουν ζώα. Αυτή η περιοχή είναι μια περιοχή καθαρά εξαγωγός τροφίμων. Οι Πολιτείες της Καλιφόρνια, του Ν. Μεξικού και του Τέξας θα  έπρεπε να δια- τηρούν τα διαρκώς συρρικνούμενα αποθέματα των υπογείων υδάτων τους και να μην τα πωλούν στην ελεύθερη αγορά.  Τελικά τα ομοσπονδιακά συστήματα άρδευσης  τα οποία προμηθεύουν με νερό  τον αγροτικό τομέα σε τιμή διατιμημένη (επιδοτούμενη), θα καταστρέψουν πλήρως τα οικοσυστήματα, πριν γίνουν οι απαραίτητες αλλαγές.

Ο αγώνας δρόμου που πρέπει να γίνει τώρα είναι να βρούμε έναν τρόπο ώστε να εκτιμήσουμε την αξία του νερού, ούτως ώστε, όπως έχει κάπως  με το πετρέλαιο, η τιμή του να μπορεί να επηρεάζει τον τρόπο χρήσης του. Ωστόσο υπάρχει μια αντίδραση από τους παραγωγούς τροφίμων και από όσους εμπορεύονται το νερό. Αν όμως δεν γίνει τίποτα, η παραγωγή των τροφίμων σε πολλά  μέρη του κόσμου, τελικά, θα καταρρεύσει μέσα σε λίγες μόνο δεκαετίες, οι τιμές τους θα ανέλθουν στα ύψη και ο κόσμος θα αναγκαστεί να εγκαταλείψει τη γη του και να καταφύγει σε υποβαθμισμένα στρατόπεδα προσφύγων. Το είδος της κοινωνικής αποσταθεροποίησης που παρατηρείται σήμερα στην Υεμένη, θα μπορούσε πχ να επισυμβεί στο Τέξας.

Η εποχή του εύκολου ύδατος έχει περάσει ανεπιστρεπτί. Όσο για την περίπτωση της Κύπρου, αυτό θα σημάνει την αύξηση των κεφαλαίων για την αφαλάτωση του ύδατος και το σταμάτημα της καλλιέργειας των κίτρων και των πορτοκαλιών. Για τις ΗΠΑ, θα σημάνει ότι θα πρέπει να αναθεωρήσει την μέχρι σήμερα οικονομικά εύκολη προσβασιμότητα  στο χόρτο των λιβαδιών της. Σε παγκόσμιο επίπεδο αυτό σημαίνει ότι θα πρέπει να αποφασίσουμε να επιλύσουμε την υφιστάμενη αδικία προς εκείνους οι οποίοι δεν έχουν τη δυνατότητα πρόσβασης σε καθαρό νερό. Υπάρχουν ακόμα βέβαια, και οι απειλές των μεγάλων πλημμυρών.  Οι μεγάλες βροχοπτώσεις τύπου Μουσώνων στην περιοχή των Madeira ή του ηGloucester θα απαιτήσουν μια πλήρη αναθεώρηση των συστημάτων παροχέτευσης των ομβρίων υδάτων, ενώ η κατασκευή  κατοικιών στις λεκάνες απορροής των ποταμίων υδάτων  πρέπει να εγκαταλειφθεί.

Σύντομα θα προκύψουν τα κύματα των περιβαλλοντικών προσφύγων επίσης. Αν αποτύχουμε να επιλύσουμε τα υδρολογικά μας προβλήματα, οι άνθρωποι θα αρχίσουν να μετακινούνται  εν είδει μεγάλων κυμάτων από χώρα σε χώρα αναζητώντας την περιοχή στην οποία θα υπάρχουν τα αναγκαία αγαθά για να επιβιώσουν.

Μετάφραση: ΓΜ, Καλαμάτα 04-06ου-10



Αγγελής