Κυριακή 19 Ιουνίου 2011

GOLFLAND? ...ΑΝΑΜΕΤΑΔΟΣΗ

Η δημιουργία τουριστικών συγκροτημάτων γκολφ παρουσιάζεται συνήθως ως από μηχανής θεός για την τουριστική ανάπτυξη και τη δημιουργία πλήθους θέσεων εργασίας στις περιοχές που επιχειρείται. Είναι όμως έτσι; Το Golfland? προσπαθεί να απαντήσει σε αυτό το ερώτημα μέσα από μια πολύπλευρη επιστημονική και ερευνητική προσέγγιση. 
GOLFLAND? 
Ένα ντοκιμαντέρ που εξετάζει το θέμα, Τουριστική Ανάπτυξη και Γκολφ στην Ελλάδα. Συγκεκριμένα, εξετάζει τις προσπάθειες αναβάθμισης του τουρισμού μέσα από ποικίλες επενδυτικές προσπάθειες δημιουργίας γηπέδων γκολφ, ξενοδοχείων και παραθεριστικών κατοικιών, τις αντιδράσεις πολιτών και (οικολογικών και άλλων) οργανώσεων, τις θέσεις των επιστημόνων αλλά και τις προθέσεις της πολιτείας. Οι δημιουργοί του ντοκιμαντέρ ταξίδεψαν σε 5 μέρη της Ελλάδας προκειμένου να αναδείξουν μέσα από διαφορετικά μεταξύ τους παραδείγματα τις προσπάθειες δημιουργίας θερέτρων γκολφ στην Ελλάδα. Τα μέρη αυτά είναι: Αταλάντη (εκκρεμεί η έγκριση μιας τέτοιας επένδυσης), Βόλος (οι τοπικές οργανώσεις φαίνεται να το πάγωσαν το θέμα), Κασσάνδρα Χαλκιδικής (φορείς προσέφυγαν στο ΣτΕ και το σταμάτησαν), Χερσόνησος Κρήτης (φτιάχτηκε ένα γκολφ χωρίς άλλες οικιστικές εγκαταστάσεις, όπως συνήθως επιδιώκεται), Πύλος (η πρώτη τέτοια μεγάλη επένδυση που υλοποιείται στην Ελλάδα). Για την αξιοπιστία των επιχειρημάτων προσεγγίστηκαν οικολογικές οργανώσεις, επιστήμονες υπέρ και κατά, οι ίδιοι οι επενδυτές ή εκπρόσωποί τους, καθώς και πολιτικοί παράγοντες. Συναφής με το θέμα και η κατακλείδα της ταινίας, όπου παρουσιάζονται οι προθέσεις των «στρατηγικών επενδυτών» καθώς και της ίδιας της πολιτείας μέσω του νομοσχεδίου fast-track.
Το ντοκιμαντέρ αυτό είναι προϊόν έρευνας της συγγραφέως και πρώην πανεπιστημιακού Νέλλης Ψαρρού, καθώς και όλων των συνεργατών, που συνεισέφεραν εθελοντικά την εργασία τους σε αυτή την προσπάθεια ανεξάρτητης ενημέρωσης των τοπικών κοινωνιών, και όχι μόνο. Κίνητρο γι' αυτή τη δουλειά υπήρξε η ενημέρωση του κόσμου πάνω σε ένα θέμα που ελάχιστα είναι γνωστό στους πολίτες, αλλά και η κρισιμότητα και επικαιρότητά του - ειδικά μετά τις πρόσφατες πολιτικές και οικονομικές εξελίξεις καθώς καταλήγει στο φλέγον ζήτημα της "αξιοποίησης της δημόσιας περιουσίας". 
Αναφορικά με τους συντελεστές και τη δημιουργία αυτής της ταινίας μπορείτε να δείτε επίσης το άρθρο :
Golfland? Η ιστορία πίσω απ’ την ταινία... 


Δευτέρα 9 Μαΐου 2011

«Golfland?» της Νέλλης Ψαρρού

 GOLFLAND?

Μια ταινία που εξετάζει το θέμα, Τουριστική Ανάπτυξη και Γκολφ στην Ελλάδα. Συγκεκριμένα, εξετάζει τις προσπάθειες αναβάθμισης του τουρισμού μέσα από ποικίλες επενδυτικές προσπάθειες δημιουργίας γηπέδων γκολφ, ξενοδοχείων και παραθεριστικών κατοικιών, τις αντιδράσεις πολιτών και (οικολογικών και άλλων) οργανώσεων, τις θέσεις των επιστημόνων αλλά και τις προθέσεις της πολιτείας. Οι δημιουργοί του ντοκιμαντέρ ταξίδεψαν σε 5 μέρη της Ελλάδας προκειμένου να αναδείξουν μέσα από διαφορετικά μεταξύ τους παραδείγματα τις προσπάθειες δημιουργίας θερέτρων γκολφ στην Ελλάδα.

Τα μέρη αυτά είναι: Αταλάντη (εκκρεμεί η έγκριση μιας τέτοιας επένδυσης), Βόλος (οι τοπικές οργανώσεις φαίνεται να το πάγωσαν το θέμα), Χαλκιδική (φορείς προσέφυγαν στο ΣτΕ και το σταμάτησαν), Χερσόνησος Κρήτης (φτιάχτηκε ένα γκολφ χωρίς άλλες οικιστικές εγκαταστάσεις, όπως συνήθως επιδιώκεται), Πύλος (η πρώτη τέτοια μεγάλη επένδυση που υλοποιείται στην Ελλάδα).

Για την αξιοπιστία των επιχειρημάτων προσεγγίστηκαν οικολογικές οργανώσεις, επιστήμονες υπέρ και κατά, οι ίδιοι οι επενδυτές ή εκπρόσωποί τους, καθώς και πολιτικοί παράγοντες. Συναφής με το θέμα και η κατακλείδα της ταινίας, όπου παρουσιάζονται οι προθέσεις της λεγόμενης αξιοποίησης της δημόσιας περιουσίας εν μέσω του νομοσχεδίου fast-track.


Το ντοκιμαντέρ αυτό είναι προϊόν έρευνας της συγγραφέως και πρώην πανεπιστημιακού Νέλλης Ψαρρού, καθώς και όλων των συνεργατών, που συνεισέφεραν εθελοντικά την εργασία τους σε αυτή την προσπάθεια ανεξάρτητης ενημέρωσης των τοπικών κοινωνιών, και όχι μόνο.


  • πρώτη επίσημη παρουσίαση-προβολή της ταινίας στον Βόλο, Τετάρτη 4 Μαΐου και ώρα 8:45μμ @ Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας, αμφιθέατρο Σαράτση, 3ος όροφος, Θόλος.
  • Τετάρτη 11 Μαΐου και ώρα 8:30μμ, αίθουσα Πολυχώρος (πρώην Λαχαναγορά) στο Ηράκλειο Κρήτης
  • αναμένεται κ η προβολή-παρουσίαση της ταινίας στην Αθήνα

Δευτέρα 18 Απριλίου 2011

Κυπαρισσιακός Κόλπος: Kατασκευή κατοικιών και δρόμων απειλούν την καρέτα-καρέτα

από tvxs
Η δόμηση απειλεί την καρέτα-καρέτα στον Κυπαρισσιακό κόλπο, τη δεύτερη σημαντικότερη παραλία ωοτοκίας για τις θαλάσσιες χελώνες της Μεσογείου, όπως καταγγέλλουν ο Σύλλογος για την Προστασία της Θαλάσσιας Χελώνας «Αρχελών» και ο Μεσογειακός Σύνδεσμος για τη Σωτηρία των Θαλάσσιων Χελωνών «Medasset». Στον κόλπο, εκτός από το άρτια διατηρημένο σύστημα αμμοθινών και το πλούσιο παρακείμενο παράκτιο δάσος του, φιλοξενούνται κατά μέσο όρο 526 φωλιές θαλάσσιων χελωνών καρέτα καρέτα το χρόνο, ο δεύτερος -μετά τη Ζάκυνθο- σημαντικότερος πληθυσμός στη Μεσόγειο.
Η οργάνωση «Αρχελών» καταγγέλλει την κατασκευή πέντε δρόμων από τον δασικό δρόμο κάθετα μέχρι την παραλία ανάμεσα στον Αγιαννάκη και την Ελαία. Όπως επισημαίνει «για τις εργασίες κόπηκαν δέντρα του παράκτιου δάσους της Ελαίας, καταστράφηκαν θίνες και η ευάλωτη βλάστησή τους, ενώ υπάρχουν ενδείξεις πως χρησιμοποιήθηκαν υλικά από κοίτη ποταμού».

Από την πλευρά της, η «Medasset» καταγγέλλει ότι «παρά τις αντίθετες διαβεβαιώσεις του υπουργείου Περιβάλλοντος, προγραμματίζεται η κατασκευή 50 πολυτελών κατοικιών, παρακείμενων στον αιγιαλό μεταξύ των περιοχών Αγιαννάκη και Ελαίας στο νότιο Κυπαρισσιακό Κόλπο. Ταυτόχρονα, εδώ και λίγες μέρες στον ίδιο χώρο, ο Δήμος Τριφυλίας διανοίγει, χωρίς μελέτη κι έγκριση περιβαλλοντικών όρων, πέντε δρόμους κάθετης πρόσβασης στην παραλία ωοτοκίας της καρέτα καρέτα». 

Σύμφωνα με τη «Medasset», κανένα από τα πρωτόκολλα κατεδάφισης, που έχουν εκδοθεί από την Κτηματική Υπηρεσία Μεσσηνίας, δεν έχει εκτελεστεί και τα παράνομα κτίσματα μένουν ως είχαν, ενώ για τις εργασίες κατασκευής των εξοχικών κατοικιών και τη διάνοιξη των παράνομων δρόμων χρησιμοποιείται άμμος από την παραλία ωοτοκίας. Παράλληλα, κατά μήκος της έχει εγκατασταθεί δημοτικός φωτισμός, που επιδρά αρνητικά στην ωοτοκία της χελώνας και τον προσανατολισμό των νεοσσών, ενώ στην παραλία του Καλού Νερού, οι υπεράριθμες ομπρέλες και ξαπλώστρες έχουν ήδη μειώσει σημαντικά το διαθέσιμο χώρο για την ωοτοκία των χελωνών και τα φώτα από τις καντίνες της ευρύτερης περιοχής αποπροσανατολίζουν τόσο τις ενήλικες θηλυκές χελώνες που βγαίνουν να γεννήσουν, όσο και τους νεοσσούς που προσπαθούν να φθάσουν στη θάλασσα. 

Σημειώνεται ότι η «Medasset» κατέθεσε τον Αύγουστο του 2010 αναφορά στη Γραμματεία της Σύμβασης της Βέρνης για την προβληματική κατάσταση που επικρατεί στην περιοχή, η οποία ανήκει από το 1996 στο Ευρωπαϊκό Οικολογικό Δίκτυο Περιοχών NATURA 2000, καταγγέλλοντας την έλλειψη μέτρων προστασίας της θαλάσσιας χελώνας, καθώς και τους κινδύνους που αντιμετωπίζει, από την άναρχη και ανεξέλεγκτη δόμηση, η σημαντική αυτή περιοχή μεταξύ του ποταμού Νέδα και του Καλού Νερού. Τον Μάρτιο του 2011 το ΥΠΕΚΑ προώθησε στην Σύμβαση της Βέρνης προηγούμενο έγγραφό του (22/12/10) προς την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, τονίζοντας ότι ένα πιο αποτελεσματικό καθεστώς προστασίας για όλες τις περιοχές του Δικτύου NATURA 2000 και τα είδη προτεραιότητας, όπως οι θαλάσσιες χελώνες, θα διασφαλιστεί με το νεοψηφισθέντα νόμο για τη βιοποικιλότητα. Τόνισε δε, ότι η σύνταξη Κοινής Υπουργικής Απόφασης (ΚΥΑ), που θα προσφέρει ειδικότερη νομική προστασία για όλη την περιοχή NATURA του Νότιου Κυπαρισσιακού Κόλπου (με κωδική ονομασία «Θίνες Κυπαρισσίας», GR 255 0005), περιλαμβάνεται στα άμεσα σχέδιά του. 

Στο μεταξύ, Ειδική Περιβαλλοντική Μελέτη (ΕΜΠ) μαζί με προσχέδιο Προεδρικού Διατάγματος, το οποίο περιελάμβανε και Διαχειριστικό Σχέδιο για την περιοχή, είχε κατατεθεί στο τέως Υπουργείο Περιβάλλοντος Χωροταξίας και Δημοσίων Έργων (ΥΠΕΧΩΔΕ) από το σύλλογο «Αρχελών» από το 2003. Η επικαιροποίηση της ΕΜΠ εκκρεμεί μέχρι σήμερα. 

Πέμπτη 14 Απριλίου 2011

ΑΠΟ ΤΗ ΧΙΡΟΣΙΜΑ ΣΤΗ ΦΟΥΚΟΥΣΙΜΑ


το έστειλε με mail o Χρήστος 


Η ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ ΑΠΟΣΥΝΤΙΘΕΤΑΙ
Ο πυρηνοκίνητος Τιτανικός βυθίζεται ακτινοβολώντας θάνατο
  
  Ένας πολύ ισχυρός σεισμός 9 ρίχτερ χτύπησε ένα μήνα πριν, στις 11 Μάρτη 2011, την Ιαπωνία και ακολούθησε τσουνάμι με κύματα ύψους μέχρι και 16 μέτρα που σάρωσαν την ανατολική ακτή του μεγάλου νησιού Χονσού. Πολλές χιλιάδες ήταν τα θύματα αλλά ο πραγματικός εφιάλτης που έπληξε την Ιαπωνία και απειλεί όλη την ανθρωπότητα δεν ήταν τα αναπόδραστα φυσικά φαινόμενα, αλλά τα καταστροφικά έργα των ίδιων των ανθρώπων, η αιχμή της τεχνολογίας τους, τα πυρηνικά εργοστάσια. Δεν είναι η πρώτη φορά που ο πυρηνικός εφιάλτης πλήττει την Ιαπωνία μιας και είναι η χώρα που δέχτηκε τις ατομικές βόμβες των αμερικανών το 1945 στη Χιροσίμα και το Ναγκασάκι. Ήταν στο τέλος του β' παγκόσμιου πολέμου από τον οποίο η Ιαπωνία έβγαινε συντετριμμένη μετά από μια μακρόχρονη προσπάθεια να κυριαρχήσει στη λεκάνη του Ειρηνικού και τις χώρες της Άπω Ανατολής με τις πλούσιες πρώτες ύλες τους που δεν υπάρχουν στα ιαπωνικά νησιά. Αναγεννημένη μέσα από τις στάχτες της, η μεταπολεμική αυτοκρατορική Ιαπωνία ως στήριγμα του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού έγινε ένας βιομηχανικός και τεχνολογικός κολοσσός, η τρίτη μεγαλύτερη οικονομία στον πλανήτη. Εξαιτίας δε της προσφερόμενης αμερικάνικης τεχνολογίας και για να υποκαταστήσει την φτώχεια της χώρας σε ορυκτές ενεργειακές πηγές, η ιαπωνική ελίτ επέλεξε, παρά  την τραγωδία της Χιροσίμα και του Ναγκασάκι, καθώς και τη γιγαντιαία διακινδύνευση που σήμαινε μια τέτοια επιλογή, την ανάπτυξη εργοστασίων παραγωγής πυρηνικής ενέργειας για «ειρηνικούς» σκοπούς.
   Το γεγονός ότι οι συνέπειες από την ανάπτυξη της παραγωγής πυρηνικής ενέργειας δεν έχουν τίποτα το ειρηνικό, πράγμα που έχει επιβεβαιωθεί όχι μόνο σε πλήθος από πυρηνικά «ατυχήματα»  αλλά και σε κάθε στάδιο της εξόρυξης και εμπλουτισμού ουρανίου, της χρήσης πυρηνικών υλικών και της αποθήκευσης των αποβλήτων, αγνοήθηκε. Και η απάντηση στους τρομακτικούς κινδύνους που απειλούσαν την Ιαπωνία, με δεδομένα την υψηλή σεισμικότητα, τα μεγάλα ωκεάνια παλιρροϊκά κύματα αλλά και την ηφαιστειακή δράση στην περιοχή του ιαπωνικού αρχιπελάγους, ήταν ένας πολύ διαδεδομένος μύθος περί της απόλυτης ασφάλειας που προσφέρουν η ιδιαίτερα ανεπτυγμένη τεχνολογία στη χώρα και η τεχνοκρατία, καθώς και η υψηλού επιπέδου οργάνωση του κράτους με την παροιμιώδη στρατιωτική πειθαρχία του ιαπωνικού λαού.
    Έτσι έφθασε η Ιαπωνία να μετρά ένα δίκτυο από 55 πυρηνικά εργοστάσια με πολλές δεκάδες αντιδραστήρες πάνω σε ηφαιστειακές ζώνες και τεκτονικά ρήγματα. Τα «ατυχήματα» και οι διαρροές ραδιενέργειας δεν έλειψαν ποτέ αλλά το μεγαλύτερο και το χειρότερο δεν είχε συμβεί ακόμα, συμπαρασύροντας το μύθο της ακαταμάχητης από τα στοιχεία της φύσης ιαπωνικής κρατικής μηχανής και της επιστημονικής τεχνοκρατίας. Ήταν αρκετός ο σεισμός της 11ης Μάρτη και το τσουνάμι για να αποδείξουν και στους πιο ανίδεους ή αδιάφορους ότι δεν υπάρχει καθαρή και ασφαλής πυρηνική ενέργεια, και ότι η πειθαρχία κι εμπιστοσύνη του λαού στο κράτος και τους επιστήμονες τεχνοκράτες επιφυλάσσει την καταστροφή κι όχι την σωτηρία.
   Το γεγονός είναι ότι ο σεισμός και το τσουνάμι που ακολούθησε, ξεπερνώντας όλες τις προβλέψεις και τους σχεδιασμούς επί χάρτου της τεχνοκρατίας, εκτός όλων των άλλων που επέφεραν, διέλυσαν και τις αυταπάτες για τα συστήματα ασφαλείας των πυρηνικών εργοστασίων και των αντιδραστήρων τους. Και λαμβάνοντας υπόψη τις επίσημες ανακοινώσεις των πρώτων ημερών, παρουσιάστηκαν προβλήματα στη λειτουργία τουλάχιστον τριών πυρηνικών εργοστασίων, στη Φουκουσίμα, την Οναγκάουα και το Ιμπαράκι πολύ κοντά στο Τόκυο. Τα περιστατικά στην Οναγκάουα και το Ιμπαράκι αποσιωπήθηκαν γρήγορα, χωρίς να μάθουμε ποτέ τι ακριβώς συνέβη εκεί, αλλά η πλήρης κατάρρευση των συστημάτων ασφαλείας στο εργοστάσιο της Φουκουσίμα, με έξι πυρηνικούς αντιδραστήρες, ήταν από μόνη της αρκετή για να οδηγηθεί η Ιαπωνία σε έναν νέο πυρηνικό εφιάλτη, μετά από εκείνον του 1945, και να απειλείται από τη διαρκή εξάπλωση της ραδιενέργειας το Τόκυο κι ολόκληρη η Ιαπωνία, η Άπω Ανατολή και ευρύτερα ο πλανήτης.
   Η ουσία βρίσκεται στην απόδειξη ότι οι λεγόμενες τεχνολογίες αιχμής όπως είναι η πυρηνική δεν εξυπηρετούν κοινωνικές ανάγκες, με ασφάλεια και σεβασμό στον άνθρωπο και τη φύση, αλλά τις επιδιώξεις της κυριαρχίας και τα συμφέροντα πολιτικών και οικονομικών ελίτ, επιφέροντας ανυπολόγιστες καταστροφές και τραγωδίες στις ανθρώπινες κοινωνίες και τον φυσικό κόσμο.
   Πολλά ήταν τα προσχήματα, οι αποσιωπήσεις και οι διαστρεβλώσεις προκειμένου να κρυφτούν οι αιτίες, οι συνέπειες και η έκταση της καταστροφής. Εκείνα που πρέπει όμως να υπογραμμιστούν είναι :
   - Ότι επιστρατεύτηκαν για μια ακόμη φορά προφάσεις, πως για την καταστροφή ευθύνονται τα φυσικά φαινόμενα που είναι απρόβλεπτα κι ανεξέλεγκτα, κι όχι η αλαζονεία και η απληστία των πολιτικών και  οικονομικών αφεντικών και των επιστημόνων που νομίζουν ότι μπορούν να τιθασεύσουν και να υποτάξουν ατιμώρητα τη φύση και τις δυνάμεις της.
   - Ότι ποτέ δεν ειπώθηκε η αλήθεια για τα συμβαίνοντα  στη Φουκουσίμα και σε άλλα πυρηνικά εργοστάσια μετά το σεισμό, ούτε για το τι διακυβεύεται πραγματικά, καθώς είναι παντελώς ανεξέλεγκτη, πέραν οποιουδήποτε κοινωνικού ελέγχου, η εξουσία μιας κάστας ειδικών επιστημόνων που ως μαθητευόμενοι μάγοι αποφασίζουν για την τύχη δισεκατομμυρίων ανθρώπων και του φυσικού κόσμου σε βάθος αιώνων.
   - Ότι το παγκόσμιο λόμπι που ελέγχει την πυρηνική βιομηχανία και η συντριπτική πλειοψηφία των ειδικών κατά τόπους πυρηνικών επιστημόνων ψεύδονται και παραπληροφορούν συστηματικά στα ΜΜΕ, καθησυχάζοντας τους πληθυσμούς και κατευνάζοντας τις ανησυχίες τους, κρύβοντας τα πραγματικά μεγέθη των κινδύνων από το ατύχημα και τις τρομακτικές συνέπειές του.
   - Ότι σε τελική ανάλυση, όχι μόνο η Ιαπωνία, αλλά ολόκληρη η ανθρωπότητα είναι απροστάτευτη κι εκτεθειμένη στις απειλές και τις συνέπειες των πυρηνικών όπλων και της πυρηνικής βιομηχανίας.
   Και δεν πρέπει να αυταπατόμαστε ότι όλα αυτά δεν μας αφορούν επειδή δεν υπάρχουν πυρηνικά εργοστάσια στον ελλαδικό χώρο και όλα αυτά μοιάζουν να συμβαίνουν πολύ μακριά από την καθημερινότητά μας. Ας αναλογιστούμε ποια ήταν η καθημερινότητα των Ιαπώνων μια μέρα πριν τις 11 Μάρτη και ποια είναι σήμερα που η χώρα βυθίζεται όλο και περισσότερο στην σύγχυση, τον πανικό και την απελπισία του πυρηνικού εφιάλτη. Ας θυμηθούμε επίσης τον πυρηνικό όλεθρο από την έκρηξη ενός αντιδραστήρα τον Απρίλη του 1986 στον πυρηνικό σταθμό του Τσέρνομπιλ της Ουκρανίας που σκόρπισε ραδιενέργεια (δηλ. το θάνατο, καρκίνους, τερατογενέσεις και μεταλλάξεις) σε όλη τη Ευρώπη,  και ότι στον βαλκανικό και ευρωπαϊκό περίγυρο υπάρχουν πλήθος από πυρηνικά εργοστάσια, ενώ σχεδιάζονται κι άλλα. Είναι γεγονός άλλωστε ότι στην ερώτηση αν θα μπορούσε να έρθει στην Ελλάδα ένα ραδιενεργό νέφος από την Ιαπωνία που απέχει 25.000 χλμ, η ειλικρινής απάντηση ενός επιστήμονα ήταν ότι όχι μόνο μπορεί να έρθει αλλά και να κάνει το γύρο του κόσμου δύο και τρεις φορές αν υπάρχουν οι κατάλληλες προϋποθέσεις, δηλαδή η κατάλληλη φορά των ανέμων. Και υπήρξε δημόσια παραδοχή ότι εντέλει έφθασε πράγματι και στην Ελλάδα από την Ιαπωνία ραδιενεργό νέφος χαμηλής πυκνότητας σωματιδίων, ό,τι κι αν σημαίνει αυτό, στις 24 Μάρτη 2011.
   Αλλά ας μην έχουμε και γενικότερα αυταπάτες για το τι συνέβη στην Ιαπωνία. Δεν είναι υπεύθυνη και χρεωκοπημένη, μιας και οι συνέπειες είναι τρομακτικές και ανυπολόγιστες, μόνο η συγκεκριμένη εταιρεία Τepco, ιδιοκτήτρια του πυρηνικού εργοστασίου της Φουκουσίμα που οι αντιδραστήρες του εκρήγνυνται και λιώνουν ο ένας μετά τον άλλον, μολύνοντας την ατμόσφαιρα και τον ωκεανό, το έδαφος και τον υδροφόρο ορίζοντα, τους ανθρώπους κι όλους τους ζωντανούς οργανισμούς. Εκείνο που χρεοκόπησε στη Φουκουσίμα είναι η πυρηνική βιομηχανία στο σύνολό της και η επιστημονική τεχνοκρατία σε όλες της τις γραμμές, ενώ, ακόμα βαθύτερα, χρεοκόπησε το ίδιο το σύστημα, το κράτος και ο καπιταλισμός, σε μια από τις πιο οργανωμένες, ανεπτυγμένες κι υποδειγματικές εκδοχές τους, την Ιαπωνική.
   Δεν πρόκειται για ένα περιορισμένης εμβέλειας και σημασίας γεγονός, μια τοπική περιβαλλοντική και ανθρωπιστική κρίση που δείχνει ότι το συγκεκριμένο πυρηνικό εργοστάσιο στη Φουκουσίμα δεν είναι βιώσιμο και ακίνδυνο για το φυσικό περιβάλλον και τους ανθρώπους. Πρόκειται για μια παγκόσμια δραματική προειδοποίηση και μια απόδειξη της γενικευμένης κρίσης στην οποία βυθίζεται όλο και περισσότερο το πολιτικοοικονομικό σύστημα του κράτους και του καπιταλισμού, επειδή ακριβώς είναι μη βιώσιμο κι επικίνδυνο, συμπαρασύροντας στην αυτοκαταστροφή του και τον όλεθρο τη φύση και την κοινωνία.
   Δεν είναι άλλωστε μόνο η πυρηνική τεχνολογία που οι εφαρμογές της απειλούν με τρομακτικές συνέπειες την ανθρωπότητα και τη φύση, αλλά και όλες οι εφαρμογές των καπιταλιστικών τεχνολογιών αιχμής, όπως η βιοτεχνολογία. Και καμία συμφορά από οποιοδήποτε «ατύχημα» στο παρόν ή στο μέλλον δεν πρόκειται να σταματήσει αυτή την καταστροφική μηχανή που αποτελούν το κράτος και ο καπιταλισμός, παρά μόνο η ίδια η καταστροφή τους από τις δυνάμεις μιας κοινωνικής επανάστασης βγαλμένης μέσα από τις πραγματικές χειραφετημένες ανάγκες και επιθυμίες των ανθρώπων για την αναδημιουργία μια νέας κοινωνίας αυτοδιεύθυνσης, κοινοκτημοσύνης κι αρμονικής συνύπαρξης με τη φύση.


ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΑΓΩΝΑ ΓΙΑ ΤΗ ΓΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ
Αθήνα 12/4/2011

Σάββατο 12 Μαρτίου 2011

Σάββατο 5 Μαρτίου 2011

Ιστορία και πολιτική διαχείρισης των σκουπιδιών στην Καλαμάτα

Με τα σκουπίδια της Καλαμάτας και τα μυαλά των πολιτικών μας δεν βρίσκουμε άκρη  και έτσι το πρόβλημα των σκουπιδιών της πόλης φαίνεται ότι δύσκολα λύνεται....Αιτία;;;
Ο δήμος Καλαμάτας (διαχρονικά) φάνηκε εδώ και χρόνια ότι δεν τον ενδιαφέρει το ζήτημα των σκουπιδιών , δεν γνώρισε ούτε και θέλει να γνωρίσει το πρόγραμμα ΕΠΕΠΠΑΑ, 2007-2013, ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΛΟΚΛΗΡΩΜΈΝΗ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΤΩΝ ΑΠΟΒΛΗΤΩΝ, πρόγραμμα που δίδεται σε δημους, μεσω ΕΣΠΑ (και συγκεκριμένα τρέχει στον Δήμο Ελευσίνας και εμμένει στην απόφασή του για νέα μίνι trendy χωματερή, μέσω της τοποθέτησης του συστήματος στην  RAM πλησίον της Μαραθόλακκας.

ΑΛΛΑ ΑΣ ΤΑ ΠΑΡΟΥΜΕ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΧΗ!

Δεδομένου ότι οι Νεοελληνες δεν έχουμε και την καλύτερη σχέση με τον φυσικό μας περιβάλλον και δεδομένου ότι απο την στιγμή που η πλειοψηφία των Ελλήνων είναι έτσι, επόμενο είναι και  οι πολιτικοί που εκλέγουν να εχουν αντίστοιχη συμπεριφορά, με ελάχιστες εξαιρέσεις
Θα προσπαθήσουμε να σας εξιστορήσουμε, συνοπτικά, την ιστορία των διαχείρισης των σκουπιδιών στην περιοχή μας.
Μέσα στην δεκαετία του ’90, ο Δήμος Καλαμάτας είχε την τύχη, να αποκτήσει την ΜΟΛΑΚ.
Τι είναι η ΜΟΛΑΚ ;
Η ΜΟΛΑΚ ειναι μονάδα λιπασματοποίησης οργανικών αποβλήτων και μόνο! , δηλαδή είναι ένας τεράστιος κομποστοποιητής και μάλιστα αρκετά μεγάλης δυναμικής ,ο οποιος και ήταν μάλλον και ο μοναδικός στην Ελλάδα.
Υπήρχε το σχέδιο να λειτουργήσει η ΜΟΛΑΚ σε μια περιοχή με αυξημένη αγροτική παραγωγή, αλλά σε συνδυασμό με ΚΔΑΥ (κέντρο διαλογής ανακυκλωμένων υλικών) και με σύνδεση με τον βιολογικό καθαρισμό της Καλαμάτας. Μέχρι εδώ το σχέδιο φαινόταν πολυ καλό και πρωτοποριακό,  κάθως τα παραπάνω 3 στοιχεία είναι  απαραίτητο να συνδυάζονται με οποιοδήποτε σύστημα, που υποστηρίζει ότι κάνει ολοκληρωμένη διαχείριση σκουπιδιών.
 Λειτούργησε η ΜΟΛΑΚ;
Λειτούργησε από το 1997 μέχρι το 2002, με πλήρη αποτυχία και μεγάλη επιβάρυνση της γύρω περιοχής.
Ο λόγος ήταν ότι στέλνανε στην περιοχή της ΜΟΛΑΚ σύμμεικτα όλα τα σκουπίδια, χωρίς προτωτογενή διαχωρισμό στο σπίτι, δηλαδή δεν υπήρχαν στους δρόμους της Καλαμάτας τότε 3 κάδοι, ενάς για οργανικά, άλλος για ανακυκλώσιμα και τρίτος για τα σύμμεικτα , οτι να ναι, σκουπιδια!
Αρα όταν σε μια μονάδα λιπασματοποιήσης, όπου στόχος μας είναι να βγάλουμε βιολογικό λίπασμα και ακόμα καλύτερα να καλύψουμε με αυτό μια μεγάλη αγροτική περιοχή, ρίχνουμε χύμα σκουπίδια, σίγουρα κάτι δεν έχουμε κάνει καλά!
Αποτέλεσμα ήταν η μόλυνση της περιοχης, η απαξίωση της ΜΟΛΑΚ και η εγκατάλειψη σχεδίου διάσωσης της.


Έκτοτε, σκέφτηκαν οι άρχοντες να τα πετάξουν τα σκουπίδια στα βουνά και στα λαγκάδια,(έτσι όπως χρόνια κάνανε) και έτσι προέκυψε η χωματερή της Μαραθόλακκας στον Ταύγετο. Μπορεί η Ε.Ε να έλεγε στην Ελλάδα ότι σε κάποια χρόνια θα κλείσει όλες τις χωματερές, αλλα οι άρχοντες “αγρόν ηγόρευαν”, καθώς δεν βλέπανε πέρα από τα 4 χρόνια, της θητείας τους.
Και φυσικά αναμασούσαν όλοι την καραμέλα οτι το κράτος ευθύνεται για τα σκουπίδια και όχι οι δημοι!

Ομως μέσα στον εγωισμό τους και την αμάθεια τους δεν είχαν υπολογίσει τα παρακάτω!
1.   Τα σκουπίδια τα παράγουμε εμείς και όχι το κράτος! Αρα εμείς πρέπει να βρούμε τρόπους και μετά να ζητήσουμε βοήθεια απο τον κρατικό μηχανισμό
2.   Ειδικότερα η ευρύτερη περιοχή της Μαραθόλακκας είναι από τους πλέον “άκυρους” τοπους για να κάνει κανείς δεματοποιήση σκουπιδιών, καθώς βρίσκεται κοντά σε περιοχή ΝΑΤΟΥΡΑ (αρα σημαντική περιοχή για την βιοποικιλότητα την οικοτουριστική ανάπτυξη του Ταυγέτου
3.    O υπόγειος υδροφόρος ορίζοντας της συγκεκριμένης περιοχής συνδἐεται με τις πηγές του Πηδήματος, από όπου υδρεύεται η Καλαματα. Άρα αν δεν γίνει άμεση αποκατάσταση των υπάρχοντων χωματερών, πόσο μάλλον αν δημιουργηθούν νέες, το νέρο της Καλαματας, σε λίγα χρόνια δεν θα πίνεται.! Ηδη τα μάυρα ζουμια απο την χωματερή της Μαραθολακκας ταξιδεύουν, μέσα από το φαράγγι του Νέδοντα στον μεσσηνιακό κόλπο!
4.   Υπάρχει κόσμος στην Καλαμάτα (και δεν ειναι 20!) που ναι! ενδιαφέρεται για να ζήσει και να κάνει ότι μπορεί προκειμενου να διασφαλισει ενα υγιές και όμορφο φυσικό περιβάλλον για τον ίδιο και τα παιδιά του. Και όπως δεν εχει σκοπό να πληρώσει την κρίση που άλλοι προκάλεσαν, ετσι και δεν προτίθεται να αφήσει σκουριασμενα μυαλα και σκουπιδοσυμφέροντα να μετατρέψουν τον Ταυγετο σε χωρο σκουπιδοεργολαβειών!
Και εδω κάποιος θα μπορούσε να κάνει την συνταρακτική και σουρεάλ ερώτηση
ν στην περιοχη δεματοποιηση των σκουπιδιων ετο;;; Γιατι να μην αναπτυχθει με δροΗΣ ΠΕΡΙΟΧΗΣ.
σμενα μυαλα και σκουπιδοσυμφεροντα ῾Γιατι ενδιαφερόσαστε τοσο πολυ για τον Ταυγετο;;; Γιατι να μην αναπτυχθει ο Ταυγετος μεσα απο δρόμους σκουπιδοεργολαβίες και άλλα τέτοια ωραία;;

ΚΑΛΟ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΠΟΙΗΣΟΥΝ ΟΛΟΙ ΟΣΟΙ ΔΙΑΜΕΝΟΥΝ ΣΤΗΝ ΕΥΡΥΤΕΡΗ ΠΕΡΙΟΧΗ ΤΗΣ ΚΑΛΑΜΑΤΑΣ ΟΤΙ
Ο Ταύγετος επηρεάζει το βιοτικό επίπεδο της πόλης ,το μικροκλίμα της και φυσικά το οξυγόνο της. Αφήσαμε αυτό το δάσος να καεί, άρα αφήσαμε το μικροκλίμα της πόλης να υποβαθμιστεί!!
Αν μετατρέψουμε τον Ταυγετο σε σκουπιδοτενεκέ του πολιτισμού μας, ουτε νερό θα έχουμε, ουτε οξυγόνο και το χειρότερο θα ειμαστε οι ηθικοί αυτουργοί της ηθικής και πολιτισμικής παρακμής μας.
Ο πολιτισμος μας οριζεται πρωτίστως απο την επαφή μας με τη φύση, από την μνήμη μας και απο την δικη μας δημιουργικότητα και εφευρετικότητα.

Σαν Ποδηλάτες Καλαμάτας, από πέρσι ταχθήκαμε ενάντια στην όποια δεματοποίηση σκουπιδιών ή άλλου ῾συστήματος σκουπιδοδιαχωρισμού και δεματοποίησης  στον Ταύγετο και δωσαμε το παρον με ποικίλλες δράσεις και προτάσεις.
Συγκεκριμένα έιχαμε προτείνει:
Α. Διαχωρισμό στην πηγή των ΟΡΓΑΝΙΚΩΝ απορριμάτων μέσω οικιακής και συνοικιακής κομποστοποιησης.Τοποθέτηση συνοικιακών κομποστοποιητών σε χώρους πρασίνου της πόλης, το παραγόμενο προιόν θα μπορούσαν να το χρησιμοποιούν οι κατοικοι της περιοχης.
Β.Διεύρυνση της ανακύκλωσης, με σπάσιμο του μονοπωλίου της Ε.Ε.Α και γιατί όχι δημιουργία και δημοτικής εταιρείας ανακύκλωσης.
Γ. Δημιουργία σύγχρονης εγκαταστασης για μηχανική διαλογή και κομποστοποιηση με συνεχή έλεγχο ευρωπαικών προτύπων ποιότητας.
Στο συγκεκριμένο σημειο θα μπορούσε να ενταχθει και η επαναλειτουργία της ΜΟΛΑΚ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΒΙΟΛΟΓΙΚΟΥ ΛΙΠΑΣΜΑΤΟΣ, ΓΙΑ ΤΙΣ ΑΓΡΟΤΙΚΕΣ ΑΝΑΓΚΕΣ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΧΗΣ.
Δ. Δημιουργία υποδομών διάθεσης των άκρως επικίνδυνων νοσοκομειακών αποβλήτων .
Ε.Αναβάθμιση του Βιολογικού καθαρισμού Καλαμάτας, απαραίτητη προυπόθεση για κάθε πολιτική διαχείρισης των απορριμάτων
Γιατι ομως δεν θελουμε τους δεματοποιητες;
αναβαθμιση του Βιολογικου καθαρισμου Καλαματας,ΑΤΟΣ, ΓΙΑ ΤΙΣ ΑΓΡΟΤΙΚΕΣ ΑΝΑΓΚΕΣ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΧΗΣ.
σμενα μυαλα και σκουπιδοσυμφεροντα Α. Η δεματοποιήση δεν αποτελεί διαχείριση των σκουπιδιών αλλά μια νέα ακόμα χωματερή καθώς τα σκουπίδια, δεματοποιημένα μέν, θα στέκουν στο χώρο του δεματοποιητή για άγνωστο ριση των σκουπιιδμένη τοξικά ατμυσικχρόνο.
Β. Τα μεγάλα ιδιωτικά συμφέροντα στην Ελλάδα, (που δεν έχουμε την πολυτέλεια να είναι και πολλά) σε συνεργασία με τους δεινόσαυρους πολιτικούς μας, (που δεν σείονται και εύκολα) μας φορτώσαν δεματοποιητές , διαφόρων τύπων (άλλος είναι μόνο για χαρτιά, αλλος είναι μόνο για πλαστικά και πάει λέγοντας), προσπαθώντας από την μία να μας πείσουν ότι αυτοί οι δεματοποιητές κάνουν για ΟΛΑ τα σκουπίδια και αφέτερου να δημιουργήσουνε έυφορο έδαφος για την δημιουργία εργοστασίου καύσης, με ιδιωτικό φυσικά όφελος, και με ῾όφελος῾ για εμάς τα τέλη σκουπιδιών που θα τους πληρώνουμε και φυσικά μια σημαντικά επιβαρυμένη τοξικά ατμόσφαιρα .
Και το κερασάκι στην τούρτα είναι, ότι το συγκεκριμένο εργοστάσιο φημολογείται ότι, ούτε κάν παραγωγή ενέργειας από σκουπίδια θα κάνει! ..
Μόνο σκουπίδια θα καίει και εμείς μετά θα τα εισπνέουμε!!!
Γ. Ακόμα και αν δεν υπηρχε άλλη λύση για την διαχείριση των σκουπιδιών, (κατι που οπως αποδείχθηκε πιο πάνω δεν ισχύει) ο οποιοσδήποτε δεματοποιητης θα έπρεπε να συνδυάζεται με διευρυμένο ΚΔΑΥ και Βιολογικό καθαρισμό.
Πραγμα που δεν συμβαινει στην περιπτωση της RAM!ριση των σκουπιιδμένη τοξικά ατμυσικ
 προκειμενου να διασφαλισει ενα υγιες και ομορφο φυσικο πεςριβαλλον για τον ιδιο και τα παιδια του. Και οπςσ δεν ς σε λιγα χρονι
Το ηθικό δίδαγμα απόάσωσης της.
ρκετμυπιδια!
Τι είναι η μονάδα RAM;;;
Είναι ένας μίνι δεματοποιητής, ΙΔΙΩΤΙΚΩΝ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΩΝ, ο οποίος...῾῾τα κάνει όλα και συμφέρει῾῾
Δηλαδή παίρνει τα σκουπίδιά τα μπαλοποιει, τα κάνει compost , μήπως φτάχνει και καφέ;;; ας μην παραμυθιαζομαστε
Το πρασινο εμπόριο των σκουπιδιών άρχισε και επίσημα στην Καλαμάτα!
ΚΑΙ ΤΟ ΕΡΩΤΗΜΑ ΕΙΝΑΙ ΑΝ ΘΑ ΜΠΟΡΕΣΕΙ ΜΙΑ ΚΡΙΣΙΜΗ ΜΑΖΑ ΠΟΛΙΤΩΝ ΝΑ ΑΝΤΙΣΤΑΘΕΙ ΣΕ ΑΥΤΟ ΚΑΙ ΝΑ ΕΠΙΒΑΛΕΙ ΤΟΥΣ ΔΙΚΟΥΣ ΤΗΣ ΟΡΟΥΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΚΑΙ ΑΥΤΟΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΤΩΝ ΣΚΟΥΠΙΔΙΩΝ!

ΣΤΗΝ ΦΥΣΗ ΑΝΗΚΟΥΜΕ, ΔΕΝ ΜΑΣ ΑΝΗΚΕΙ!!!!

Υ.Σ Εκτεταμένες πληροφορίες για το εμπόριο των σκουπιδιών μπορεί να βρεί κανείς στην ταινία GOMORRA, οπου περιγράφεται με αποκαλυπτικό τρόπο η σχέση της μαφίας και των κυβερνήσεων  με την δήθεν σύγχρονη δεματοποιημένη διαχείριση των σκουπιδιών!)


ΑΥΤΟΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΣΚΟΥΠΙΔΙΩΝ

Στο προηγούμενο κείμενο μιλήσαμε για την ιστορία και πολιτική διαχείρισης των σκουπιδιών στην Καλαμάτα.
Τώρα θα προσπαθήσουμε να παρουσιάσουμε πώς μπορούμε να αυτοδιαχειριστούμε τα σκουπίδια, μπάς και μειώσουμε κάπως τους λόφους των σκουπιδιών που συναντάμε και θα συνεχίσουμε να συναντάμε μπροστά μας.
Καταρχάς χρειάζεται να συνειδητοποιήσουμε ότι ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΤΩΝ ΣΚΟΥΠΙΔΙΩΝ ΞΕΚΙΝΑΕΙ ΑΠΟ ΕΜΑΣ ΤΟΥΣ ΙΔΙΟΥΣ. ΤΑ ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΑ ΜΑΣ. (τα σκουπίδια είναι σαν παιδιά μας, διότι τα «γεννάμε»...)

Τί θα τα κάνουμε λοιπόν? Θα συνεχίσουμε να αφήνουμε τους δημοτικούς άρχοντες να τα πετάνε στα βουνά και τα ποτάμια? Θα συνεχίσουμε να δεχόμαστε με απάθεια το έγκλημα κατά της φύσης που λέγεται «Μαραθόλακκα» ή ακόμα χειρότερα νέα Μαραθόλακκα? Θα συνεχίσουμε να θεωρούμε τον Ταύγετο σκουπιδοτενεκέ του δήθεν «πολιτισμένου» κόσμου μας? Θα συνεχίσουμε να αδιαφορούμε λέγοντας απλά οτι «φταίνε οι άλλοι και όχι εμείς οι ίδιοι»?
 Ας αναλάβουμε όλοι τις ευθύνες μας!
Όταν λέμε «σκουπίδια» έχουμε όλοι στο μυαλό μας, μεγάλους λόφους άχρηστων υλικών (κάθε λογής), που έχουν αηδιαστική μυρωδιά και συνήθως γίνονται εστίες μόλυνσης. Το σίγουρο είναι οτι αν καθίσουμε και κοιτάξουμε για λίγο έναν τέτοιο λόφο σκουπιδιών μπορούμε να δούμε και πράγματα δικά μας

ΕΜΕΙΣ ΤΙ ΚΑΝΟΥΜΕ ΩΣ ΠΟΔΗΛΑΤΕΣ;;;

ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΗ ΑΝΑΚΥΚΛΩΣΗ
ΔΙΕΥΡΥΜΕΝΗ ΚΟΜΠΟΣΤΟΠΟΙΗΣΗ
ΑΝΤΑΛΛΑΓΗ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ
ΜΕΙΩΣΗ ΤΗΣ ΚΑΤΑΝΑΛΩΣΗΣ

ΣΑΝ ΑΝΘΡΩΠΟΙ (ο καθένας ας φροντίσει πρώτα για τον εαυτό του) ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΑΥΤΟΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΟΥΜΕ ΕΩΣ ΕΝΑ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ ΒΑΘΜΟ(ΙΣΩΣ ΚΑΙ ΑΠΟΛΥΤΟ) ΤΑ ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ ΠΟΥ ΕΜΕΙΣ ΠΑΡΑΓΟΥΜΕ.
ΠΩΣ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΑΥΤΟ?
ΜΕ ΔΙΑΧΩΡΙΣΜΟ ΚΑΙ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΑΠΟ ΤΟ ΝΟΙΚΟΚΥΡΙΟ.

Τί σκουπίδια παράγει ένα σπίτι?
παράγει: α) Οργανικά β) Ανακυκλώσιμα γ ) Λάδια δ) αδρανή υλικά.

α) Οργανικά απορρίμματα ονομάζονται τα υπολείμματα τροφών, π.χ. φλούδες από λαχανικά ή φρούτα κτλ. 
Τρόποι διαχείρησης οργανικών: 1) με αυτοσχέδιο ατομικό κομποστοποιητή μπαλκονιού 2) με αυτοσχέδιο κομποστοποιητή πολυκατοικίας ή γειτονιάς 3) με ξύλινο κομποστοποιητή από παλλέτες 4) με πύλινο κομποστοποιητή (από μια παλιά πύλινη γλάστρα). Υπάρχουν επίσης κομποστοποιητές στο εμπόριο για όσους θέλουν να αγοράσουν.
Γι αυτο τον λόγο οι Ποδηλάτες Καλαμάτας μαζί με τους kalamatafreespace art cooperativa στο πλαισιο του RETHINK PROJECT, καλούν όσους ενδιαφέρονται να συμμετάσχουν στο πρόγραμμα εναλλακτικής κομποστοποιησης που παρουσιάζουν και να δημιουργήσουμε μαζί αυτοσχέδιους κομποστοποιητές.
Ο πρώτος ήδη φτιάχτηκε και λειτουργει έξω από το Κέντρο Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης της πόλης(ΘΟΥΚΥΔΙΔΟΥ 8) ενω έχει ηδη εκδηλωθει ενδιαφερον και απο αλλους φορεις

β) Ανακυκλώσιμα απορρίμματα είναι: οι πλαστικές,γυάλινες, μεταλλικές ή χάρτινες συσκευασίες των προϊόντων που αγοράζουμε και καταναλώνουμε (π.χ. κουτί δημητριακών, κονσέρβα τόνου).
γ)Ρούχα και είδη σπιτιού που δεν χρειαζόμαστε άλλο. Οι μπαταρίες*. Τα άχρηστα ηλεκτρικά είδη* (π.χ. παλιό ψυγείο, παλιό τηλέφωνο, χαλασμένο κομπιουτεράκι). Οι ηλεκτρικές λάμπες*.  Με αστρερίσκο* είναι όσα δεν πετάμε στον μπλε κάδο!!!
Τρόποι διαχείρησης ανακυκλώσιμων υλικών:
Για να μειώσουμε τον όγκο των ανακυκλώσιμων υλικών που πετάμε, θα πρέπει:
1)   να μειώσουμε την παράλογη κατανάλωση που κάνουμε (υπερκαταναλωτισμός). Θα μπορούσαμε  να κάνουμε εμπάργκο σε προϊόντα που έχουν χωρίς λόγο υπερβολική συσκευασία (υπερσυσκευασμένα προϊόντα) π.χ. Τα δημητριακά είναι υπερσυσκευασμένα, βρίσκονται σε χάρτινο κουτί το οποίο περιέχει ένα πλαστικό σακουλάκι, το οποίο περιέχει το προϊόν που εμείς τελικά θα φάμε. 2) τα είδη σπιτιού ή τα ρούχα που δεν χρειαζόμαστε, να μην τα πετάμε στα σκουπίδια, αλλά να τα ανταλλάζουμε με άλλα, ή να τα χαρίζουμε σε συμπολίτες μας που ίσως να τα χρειάζονται. 3) να συμμετέχουμε στα ανταλλακτικά-χαριστικά παζάρια που διοργανώνονται τον τελευταίο καιρό από κοινωνικές ομάδες της πόλης μας, παραδειγμα σε αυτό είναι τα ανταλλακτικό παζάρι που διοργανώνει η ομάδα της Ανοιχτής Συνέλευσης, με πραγματικά μεγάλη επιτυχία 4) να αλλάξουμε νοοτροπία σε σχέση με τα υλικά γύρω μας και την χρήση που έχουν ή μπορούν να έχουν, λίγη φαντασία μόνο αρκεί,,δηλαδή να προσπαθούμε να δημιουργούμε εμείς τα πράγματα που χρειαζόμαστε από άχρηστα υλικά που βλέπουμε γύρω μας.!!
Χαρακτηριστικό παραδειγμα είναι και RETHINK PROJECT απο τους kalamatafreespace art cooperativa , οι οποίοι κατασκευάζουν αντικείμενα για καθημερινη χρήση και όχι μόνο , απο πραγματικά ότι πεταμένο βρούν μπροστά τους και επιπλέον κάνουν και εργαστήρια πάνω σε αυτό!
5) συμμετοχή στο πρόγραμμα ανακύκλωσης του δήμου.

γ) Λάδια (π.χ. τηγανόλαδο)
Υπάρχουν πολλοί τρόποι να κάνει κάποιος αυτοσχέδια προϊόντα από υπολείμματα λαδιού για χρήση στο σπίτι. Εξαρτάται από την διάθεση και τον χρόνο του καθενός.
 1) παρασκευή σαπουνιού (με την παραδοσιακή μέθοδο, απόλυτα φυσικό προϊόν) για το σώμα ή την κουζίνα. 2) καύσιμο υλικό για το τζάκι ή την ξυλόσομπα, για όσους διαθέτουν.
3) μονωτικό υλικό επίστρωσης αντικειμένων που σκουριάζουν εύκολα (π.χ. μεταλλικά αντικείμενα)
4) διοχέτευση σε χώρους όπου συγκεντρώνονται τα τηγανισμένα λάδια (σουπερμάρκετ)

δ) αδρανή υλικά (μπάζα, σπασμένα είδη υγιεινής, σπασμένες πήλινες γλάστρες κτλ)

**Προσοχή 
1.            μπορούμε να μειώσουμε την χρήση της πλαστικής σακούλας χρησιμοποιώντας πάνινες τσάντες πολλών χρήσεων!! Τις παίρνουμε μαζί μας όταν βγαίνουμε να αγοράσουμε το οτιδήποτε και αντί ο πωλητής να χρησιμοποιήσει πλαστική σακούλα, χρησιμοποιούμε την δικιά μας πάνινη.
2.            τις άχρηστευμένες μπαταρίες δεν τις πετάμε μαζί με τα υπόλοιπα ανακυκλώσιμα!! μόνο στα ειδικά σημεία ανακύκλωσης μπαταριών (Α.Φ.Η.Σ.) διότι περιέχουν τοξικές ουσίες οι οποίες μπορούν να δηλητηριάσουν μεγάλη ποσότητα θαλάσσιου ή πόσιμου νερού αν καταλήξουν σε μια χωματερή.
3.            τις αχρηστευμένες λάμπες χαμηλής κατανάλωσης νέας τεχνολογίας τις συγκεντρώνουμε και τις δίνουμε σε ειδικά σημεία που έχουν διαμορφωθεί σε μερικά σούπερ μάρκετ, διότι αν σπάσουν είναι επικίνδυνες για την υγεία και το περιβάλλον καθώς περιέχουν ατμούς υδραργύρου.
 *λάμπες νέας τεχνολογίας: i) πληροφορίες  ii) δίκτυο συλλογής λαμπτήρων

ΣΕ ΓΕΝΙΚΕΣ ΓΡΑΜΜΕΣ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΝΑ ΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΤΟΥΜΕ ΠΡΟΣ ΜΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΜΗΔΕΝΙΚΩΝ ΑΠΟΒΛΗΤΩΝ.
ΣΕ ΠΑΛΑΙΟΤΕΡΕΣ ΕΠΟΧΕΣ ΔΕΝ ΥΠΗΡΧΕ ΣΟΒΑΡΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΜΕ ΤΑ ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ ΚΑΘΩΣ ΔΕΝ ΥΠΗΡΧΕ ΥΠΕΡΚΑΤΑΝΑΛΩΣΗ !!!!
ΑΣ ΤΟΛΜΗΣΟΥΜΕ ΛΟΙΠΟΝ ΝΑ ΑΥΤΟΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΟΥΜΕ ΤΑ ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ ΜΑΣ , ΔΙΝΟΝΤΑΣ ΕΤΣΙ ΚΑΙ ΕΝΑ ΜΑΘΗΜΑ ΣΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ ΜΑΣ ΠΟΥ ΣΗΚΩΝΟΥΝ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΨΗΛΑ!!!!


τα κείμενα έστειλέ η Μυρτώ από τη συλλογικότητα cyclistsofkalamata


Herpetofauna of Greece