Παρασκευή 23 Σεπτεμβρίου 2011

Κοπή δέντρων και μπάζωμα σε δασική περιοχή στον Ταΰγετο!

κείμενο και φωτογραφίες του Βαγγέλη



Οι καταστρεπτικές πυρκαγιές του Αυγούστου το 2007 άφησαν πίσω τους δεκάδες νεκρούς, χιλιάδες πληγέντες καθώς και μια άνευ προηγουμένου καταστροφή στο οικοσύστημα. Πριν ακόμα κλείσουν οι πληγές έβγαιναν στο προσκήνιο διάφορες λαμογιές που πατούσαν πάνω σε κατακαμένα δάση και ζωές. Ενδεικτική είναι η περίπτωση   του σχεδίου για την διάνοιξη της Ιόνιας οδού, όπου το κράτος προέβλεπε ο αυτοκινητόδρομος να περάσει μέσα από την περιοχή του Καϊάφα (το οποίο μέχρι νεωτέρας αναβάλλεται). Επίσης δεν μπορούν να λησμονηθούν και η κίνησεις του τέως δημάρχου της Ζαχάρως να διαθέσει οικονομική βοήθεια από την Αυστραλία που προορίζονταν για τους πληγέντες στην ανέγερση δημαρχείου στην πόλη[1], καθώς και ανέγερση ξενοδοχείου του τέως δημάρχου στο πευκόδασος του Καϊάφα. Τα παραπάνω παραδείγματα είναι λίγα από τα ποιο τρανταχτά που έγιναν στο νομό Ηλείας και βγήκαν στο φώς της δημοσιότητας. Υπάρχουν και άλλα όμως που δεν ανήκουν στην Ηλεία και δεν τυγχάνουν προβολής, αλλά είναι εξίσου σημαντικά.

Στην Μεσσηνία και ειδικότερα στον λαβωμένο Ταΰγετο εδώ και μήνες συντελείται με τις ευλογίες του δήμου Καλαμάτας ένα περιβαλλοντολογικό έγκλημα. Μπουλντόζες, εκσκαφείς και φορτηγά μεγαλώνουν τον δρόμο για το χωριό Δενδρά σκάβοντας το βουνό και ισοπεδώνοντας μια τεράστια έκταση ξηλώνοντας δεκάδες εναπομείναντες βελανιδιές και μπαζώνοντας μια περιοχή με τόνους από χαλίκια και άμμο. Η συγκεκριμένη περιοχή βρίσκεται γύρω στα πέντε χιλιόμετρα από το χωριό Ελαιοχώρι (Γιάνιτσα). Ο δρόμος διαπλατύνεται χωρίς να υπάρχει κανένας ουσιαστικός λόγος καθώς ό προϋπάρχων δρόμος εξυπηρετούσε και με το παραπάνω τους ελάχιστους που τον χρησιμοποιούσαν.  Στην θέση όπου υπήρχαν  δέντρα και όπου η φυσική διαδικασία είχε τον πρώτο λόγο τώρα έχει εγκατασταθεί ένα μικρό λατομείο για τις ανάγκες τις διαπλάτυνσης. Η περιοχή που ακόμα μετρά τις πληγές από την πυρκαγιά του 2007 δέχεται ακόμα ένα πλήγμα υποκύπτοντας στις επιταγές της ‘’ανάπτυξης’’ του κράτους και του δήμου Καλαμάτας.  Η σιωπή των ανθρώπων που δραστηριοποιούνται στην περιοχή είναι αποπνικτική όπως και τα σύννεφα από την σκόνη που δημιουργεί το αυτοσχέδιο λατομείο…  
             

     Ας σπείρουμε σπόρους ανατροπής του κράτους και της εξουσίας!

Το κράτος και η φύση είναι δύο έννοιες εκ διαμέτρου αντίθετες!

Σάββατο 3 Σεπτεμβρίου 2011

Βαίνουμε προς μια καταστροφική για το Περιβάλλον πορεία


αναδημοσίευση από την Καλύβα


30η -8ου -2011

‘China Daily’

By Chen Weihua*

Ένας Αμερικάνος εμπειρογνώμονας επί των γηπέδων γκολφ σε μια συνέντευξη που του πήρε ένας συνάδελφός μου,  προέβλεψε ότι η Κίνα την επόμενη δεκαετία θα έχει γίνει η πρώτη χώρα στον κόσμο από πλευράς αριθμού γηπέδων γκολφ.

Αυτό είναι κάτι πολύ συναρπαστικό για τα εκατομμύρια των φανατικών φιλάθλων και παιχτών του αθλήματος αυτού. Και θα πρέπει να χαροποιεί αφάνταστα τους αξιωματούχους επί του αθλητισμού το γεγονός ότι το άθλημα αυτό έχει συμπεριληφθεί  στους  Ολυμπιακούς αγώνες του 2016.

Ωστόσο, η περιβαλλοντική καταστροφή η οποία συντελείται από τον αυξανόμενο αριθμό των γηπέδων  γκολφ στη χώρα  μας, σκιάζει εφιαλτικά το άθλημα  αυτό, το οποίο  κατά τα άλλα διεξάγεται  σε ωραίες περιοχές με γκαζόν.

Το γήπεδο γκολφ των 18 οπών που έχει χτιστεί στην πόλη Yulin, στη Βορειοδυτική επαρχία της Κίνας  Shaanxi, είναι το πιο πρόσφατο ακραίο παράδειγμα που μας δείχνει με ποιον τρόπο, από τη μια μεριά, εκατοντάδες τόνοι νερού χρησιμοποιούνται σε καθημερινή βάση για να αρδεύουν ένα γήπεδο γκολφ το οποίο βρίσκεται δίπλα σε μια τεράστια έρημο, και από την άλλη μεριά  πώς οι παρακείμενοι αγροτικοί πληθυσμοί  στερούνται από κάθε πρόσβαση  σε στοιχειώδεις ποσότητες πόσιμου ύδατος-που τους είναι απαραίτητες, ενώ  παράλληλα  αφήνουν τα χωράφια τους απότιστα λόγω της έλλειψης νερού.

Το ‘αναπτυξιακό αυτό έργο’ της πόλης Yulin είναι μόνο ένα από τα εκατοντάδες γήπεδα γκολφ τα οποία έχουν χτιστεί παράνομα σε ολόκληρη τη χώρα,  ύστερα από την επιβολή εκ μέρους της Κεντρικής Κινεζικής Κυβέρνησης ενός  moratorium (= πρόσκαιρη αναστολή ενεργειών κατόπιν επίσημης συμφωνίας), που ετέθη σε ισχύ  από το 2004,  σε μια προσπάθεια να καμφθούν οι απαιτήσεις των χωρικών για χρήση   μεγάλων ποσοτήτων ύδατος,   να καταπατηθούν γεωργικές εκτάσεις και να καμφθούν οι τοπικές αντιδράσεις από την πρόκληση ρύπανσης και μόλυνσης από τη χρήση χημικών λιπασμάτων και φυτοφαρμάκων  στα γήπεδα του γκολφ.

Η ασύδοτη διατήρηση της ισχύος  του moratorium αυτού μέχρι σήμερα,   αντανακλά το πόσο αδύναμη είναι η επιβολή των νόμων στη χώρα μας και πόσο διάτρητη είναι η νομοθεσία μας. Αλλά και έτσι, πολλά γήπεδα γκολφ, έχουν χτιστεί  με κομπίνες ήτοι μέσω αδειοδοτήσεων  που τα περιγράφουν ως οικολογικά πάρκα ή κέντρα αναψυχής-αποφεύγοντας  να χρησιμοποιήσουν καν τη λέξη ‘γκολφ’.

Τουλάχιστον 400 γήπεδα γκολφ έχουν χτιστεί κατά τα τελευταία  7 χρόνια, αφ` ότου δηλαδή, η κυβέρνηση έθεσε σε ισχύ αυτό το moratorium, ανεβάζοντας το συνολικό αριθμό των γηπέδων γκολφ σε 600, σύμφωνα με ένα πρόσφατο ρεπορτάζ της εφημερίδας People’s Daily.

Αν και έχουν επιβληθεί κάποιες αυστηρές  ποινές για την υλοποίηση ορισμένων παράνομων επενδυτικών σχεδίων, ωστόσο, ο αριθμός των γηπέδων γκολφ πρόκειται πολύ πιθανόν να διπλασιαστεί στα μόλις επόμενα δύο χρόνια, αν δεν αναληφθεί σύντομα μια ισχυρή δράση – σύμφωνα με την άποψη  ορισμένων αναλυτών της βιομηχανίας του αθλήματος αυτού.

Η κατάσταση που έχει διαμορφωθεί είναι ακόμη πιο πολύπλοκη, εξ αιτίας του ότι η κατασκευή των περισσοτέρων παράνομων γηπέδων γκολφ έχει τη σιωπηλή έγκριση, τη συγκατάθεση ή και ακόμα την ενθάρρυνση των τοπικών κυβερνήσεων, πολλές εκ των  οποίων πιστεύουν ότι τα γήπεδα γκολφ θα βοηθήσουν στην προσέλκυση ξένων επενδυτών.

Για πολλούς επενδυτές  γηπέδων  γκολφ, ο πραγματικός τους στόχος δεν είναι άλλος από το να πετύχουν απλά την εκτίναξη των τιμών στα γειτονικά ακίνητα. Η στρατηγική τους δεν είναι άλλη από το να αρπάξουν μια τεράστια έκταση γης και στη συνέχεια να οικοδομήσουν ένα τεράστιο  αριθμό κτιρίων γύρω από τα γήπεδα αυτά.

Σε μια χώρα όμως όπου τα 2/3  εκ των πόλεών της  παρουσιάζουν σημαντικές υδρολογικές ελλείψεις ο αυξανόμενος αυτός αριθμός των-εξαιρετικά υδροβόρων-  γηπέδων γκολφ τείνει να καταστεί μια απειλή εφιαλτικών διαστάσεων για το μέλλον του έθνους.

Η καταπάτηση δε, των λιγοστών εναπομεινάντων καλλιεργήσιμων γαιών συνιστά  μια ακόμη πιο μεγάλη απειλή. Μια Αναφορά του Υπουργείου Γεωργίας και Φυσικών Πόρων δείχνει ότι 18.300 εκτάρια γόνιμης γης χρησιμοποιήθηκαν για παράνομους σκοπούς μόνο κατά την περσινή χρονιά, μέσα στα οποία συμπεριλαμβάνονται οπωσδήποτε και  τα κατασκευαζόμενα γήπεδα γκολφ. Η επονομαζόμενη ‘κόκκινη γραμμή’, ήτοι το όριο των 120 εκατομμυρίων εκταρίων γόνιμης γης, τα οποία  οι ειδικοί θεωρούν ως μια μίνιμουμ ποσότητα γαιών,  για να εξασφαλιστεί η διατροφή του πληθυσμού των 1.3 δις Κινέζων,  απειλείται με βάναυσο τρόπο – για να μη μιλήσουμε για τη λαϊκή δυσαρέσκεια από τον εκτοπισμό πάρα πολλών οικογενειών από τα χωριά τους ένεκα  της απαλλοτρίωσης της γης τους προς χάρη διαφόρων επενδυτικών συμφερόντων.

Εν τω μεταξύ το βαρύ οικολογικό αποτύπωμα που αφήνουν αναγύρω στην Κινέζικη επικράτεια τα νεαρά  και ταχέως αναπτυσσόμενα γήπεδα γκολφ, σύντομα μπορεί να γίνουν μια πηγή αφόρητης πίεσης σε μια χώρα, όπου η σπανιότης των καλλιεργήσιμων εδαφών και του ύδατος αποτελεί ήδη την υπ` αριθμ` 1  απειλή για ολόκληρο το έθνος  μας.

Στη νήσο της Ν. Κίνας  Hainan,  όπου επιτρέπεται ακόμη η κατασκευή νέων γηπέδων γκολφ, η αλόγιστη κατασκευή τέτοιων γηπέδων έχει προκαλέσει πλέον  έντονες κατηγορίες ότι ευθύνεται για την καταστροφή των τοπικών τροπικών δασών.

Ακόμα και στις ίδιες τις ΗΠΑ, όπου οι  κατά κεφαλήν καλλιεργήσιμες εκτάσεις  της είναι 6 φορές περισσότερες από εκείνες της  Κίνας, και όπου τα υδατικά αποθέματα είναι άφθονα εν συγκρίσει προς την τελευταία,  εδώ και καιρό γίνεται έκκληση για να ελαχιστοποιηθούν οι συνέπειες επί του περιβάλλοντος των 16.000 γηπέδων γκολφ της χώρας αυτής.

Κάποιοι οικολόγοι ισχυρίζονται ότι η μανία  που έχει καταλάβει τους Κινέζους για να γίνουν  όλοι μεγάλοι γκολφερς –σαν τον  Tiger Woods, ήταν ένα από τα μεγαλύτερα ατυχήματα που θα μπορούσε να έχει συμβεί στο περιβάλλον, επειδή  δημιουργήθηκε ένας πραγματικός πυρετός για τα γκολφ, ενώ παράλληλα η δημοτικότητα του αθλήματος αυτού ανέβηκε στα  ύψη.

Την ημέρα που τυχόν θα αναδείξει η Κίνα το δικό της Tiger Woods,   σε μια από τις επόμενες δεκαετίες,  την ημέρα εκείνη ίσως ανακαλύψουν οι Κινέζοι ότι τα  γκαζόν που συντηρούν και κουρεύουν με επιμέλεια, περιβάλλονται  από μια τεράστια έρημο, ακριβώς όπως εκείνη που περιβάλλει σήμερα το γήπεδο γκολφ της Yulin.


*Ο συγγραφέας του άρθρου,  Chen Weihua,  είναι αναπληρωτής εκδότης της Αμερικανικής  έκδοσης της εφημερίδας ‘Ημερήσια της Κίνας (China Daily).


Μετάφραση, Μαστοράκης Γιάννης

Πέμπτη 11 Αυγούστου 2011

BEACH PARTY ENANTION TOY ΣΠΑΝΙΟΥ ΧΑΜΑΙΛΕΟΝΤΑ ΣΤΟ ΔΙΒΑΡΙ ΤΗΣ ΓΙΑΛΟΒΑΣ


Δευτέρα 8 Αυγούστου 2011


    Πώς μπορεί να επιβιώσει το μοναδικό είδος χαμαιλέοντα ( που στην ουσία είναι υπό εξαφάνιση), όταν γίνονται beach parties μέσα στο Διβάρι, στην καρδιά της περιοχής που ζει; Αυτό το ερώτημα απασχόλησε μέχρι τα ξημερώματα της Δευτέρας πολλούς από τους κατοίκους και παραθεριστές της Γιάλοβας και της Πύλου, υπό τον ήχο της άγριας σε rave αποχρώσεις μουσικής μέσα στην ώρα της νυχτερινής κοινής ησυχίας.
Δεν έφτανε το σκουπιδομάνι που μαζεύτηκε και φέτος στον παραλιακό δρόμο στο Διβάρι, αφού ο Δήμος Πύλου- Νέστορος δεν φρόντισε να βάλει έγκαιρα μερικούς κάδους απορριμμάτων, τώρα κάνουν εμφάνιση  και τα Beach parties. Το Beach bar που υπάρχει στη Χρυσή ακτή στο Διβάρι, στο οποίο είναι απορίας άξιον πως  δόθηκε άδεια λειτουργίας, αφού βρίσκεται  μέσα σε αρχαιολογικό χώρο και σε σημαντικότη περιοχή Natura, όταν διοργανώνει νυχτερινό πάρτι με εκκωφαντική μουσική, κάνει δύσκολη τη νύχτα των γύρω οικισμών μέχρι την Πύλο, αλλά περισσότερο του σπάνιου χαμαιλέοντα και των σπάνιων πουλιών που ζουν δίπλα, στη λιμνοθάλασσα.
Πληροφοριακά θα αναφέρω ότι ο χαμαιλέων είναι ένα σπάνιο είδος, απόγονος του αφρικανικού χαμαιλέοντα ,το μοναδικό στην Ευρώπη, το οποίο ζει στη συγκεκριμένη  περιοχή.

 Προστατεύεται από την Ελληνική νομοθεσία καθώς αυτή της Ε.Ε , ενώ για την προστασία του δραστηριοποιείται η Ορνιθολογική Εταιρεία που μεριμνά επίσης για τα σπάνια πουλιά της λιμνοθάλασσας.
Θα πρέπει να γνωρίζουμε όλοι, και κυρίως  η Εφορία Αρχαιοτήτων που έδωσε την άδεια λειτουργίας καθώς και ο Δήμος Πύλου- Νέστορος που θα έπρεπε να δείχνει ιδιαίτερη ευαισθησία στο θέμα, ότι ο χαμαιλέοντας που ζει σ’ αυτό το βιότοπο, ενοχλείται από τους εκκωφαντικούς θορύβους και τα νυχτερινά φώτα των εκατοντάδων αυτοκινήτων, σε βαθμό που επηρεάζεται η διαβίωσή του, η αναπαραγωγή του που γίνεται τον Αύγουστο- Σεπτέμβριο και τελικά η ίδια η ύπαρξή του.


Η περιοχή Γιάλοβας- Διβαριού πρέπει να λειτουργεί σε καθεστώς ήπιας τουριστικής ανάπτυξης για να διατηρήσει τον πολύτιμο και σπάνιο φυσικό της πλούτο, που αποτελεί πόλο έλξης για τον εναλλακτικό τουρισμό και να μην τον θυσιάσει στον βωμό των επιχειρηματικών συμφερόντων και της ξενόφερτης υποκουλτούρας που μαστίζει τη χώρα μας.

                                                                                     
                                                                            Μια  αναγνώστρια

Κυριακή 19 Ιουνίου 2011

GOLFLAND? ...ΑΝΑΜΕΤΑΔΟΣΗ

Η δημιουργία τουριστικών συγκροτημάτων γκολφ παρουσιάζεται συνήθως ως από μηχανής θεός για την τουριστική ανάπτυξη και τη δημιουργία πλήθους θέσεων εργασίας στις περιοχές που επιχειρείται. Είναι όμως έτσι; Το Golfland? προσπαθεί να απαντήσει σε αυτό το ερώτημα μέσα από μια πολύπλευρη επιστημονική και ερευνητική προσέγγιση. 
GOLFLAND? 
Ένα ντοκιμαντέρ που εξετάζει το θέμα, Τουριστική Ανάπτυξη και Γκολφ στην Ελλάδα. Συγκεκριμένα, εξετάζει τις προσπάθειες αναβάθμισης του τουρισμού μέσα από ποικίλες επενδυτικές προσπάθειες δημιουργίας γηπέδων γκολφ, ξενοδοχείων και παραθεριστικών κατοικιών, τις αντιδράσεις πολιτών και (οικολογικών και άλλων) οργανώσεων, τις θέσεις των επιστημόνων αλλά και τις προθέσεις της πολιτείας. Οι δημιουργοί του ντοκιμαντέρ ταξίδεψαν σε 5 μέρη της Ελλάδας προκειμένου να αναδείξουν μέσα από διαφορετικά μεταξύ τους παραδείγματα τις προσπάθειες δημιουργίας θερέτρων γκολφ στην Ελλάδα. Τα μέρη αυτά είναι: Αταλάντη (εκκρεμεί η έγκριση μιας τέτοιας επένδυσης), Βόλος (οι τοπικές οργανώσεις φαίνεται να το πάγωσαν το θέμα), Κασσάνδρα Χαλκιδικής (φορείς προσέφυγαν στο ΣτΕ και το σταμάτησαν), Χερσόνησος Κρήτης (φτιάχτηκε ένα γκολφ χωρίς άλλες οικιστικές εγκαταστάσεις, όπως συνήθως επιδιώκεται), Πύλος (η πρώτη τέτοια μεγάλη επένδυση που υλοποιείται στην Ελλάδα). Για την αξιοπιστία των επιχειρημάτων προσεγγίστηκαν οικολογικές οργανώσεις, επιστήμονες υπέρ και κατά, οι ίδιοι οι επενδυτές ή εκπρόσωποί τους, καθώς και πολιτικοί παράγοντες. Συναφής με το θέμα και η κατακλείδα της ταινίας, όπου παρουσιάζονται οι προθέσεις των «στρατηγικών επενδυτών» καθώς και της ίδιας της πολιτείας μέσω του νομοσχεδίου fast-track.
Το ντοκιμαντέρ αυτό είναι προϊόν έρευνας της συγγραφέως και πρώην πανεπιστημιακού Νέλλης Ψαρρού, καθώς και όλων των συνεργατών, που συνεισέφεραν εθελοντικά την εργασία τους σε αυτή την προσπάθεια ανεξάρτητης ενημέρωσης των τοπικών κοινωνιών, και όχι μόνο. Κίνητρο γι' αυτή τη δουλειά υπήρξε η ενημέρωση του κόσμου πάνω σε ένα θέμα που ελάχιστα είναι γνωστό στους πολίτες, αλλά και η κρισιμότητα και επικαιρότητά του - ειδικά μετά τις πρόσφατες πολιτικές και οικονομικές εξελίξεις καθώς καταλήγει στο φλέγον ζήτημα της "αξιοποίησης της δημόσιας περιουσίας". 
Αναφορικά με τους συντελεστές και τη δημιουργία αυτής της ταινίας μπορείτε να δείτε επίσης το άρθρο :
Golfland? Η ιστορία πίσω απ’ την ταινία... 


Δευτέρα 9 Μαΐου 2011

«Golfland?» της Νέλλης Ψαρρού

 GOLFLAND?

Μια ταινία που εξετάζει το θέμα, Τουριστική Ανάπτυξη και Γκολφ στην Ελλάδα. Συγκεκριμένα, εξετάζει τις προσπάθειες αναβάθμισης του τουρισμού μέσα από ποικίλες επενδυτικές προσπάθειες δημιουργίας γηπέδων γκολφ, ξενοδοχείων και παραθεριστικών κατοικιών, τις αντιδράσεις πολιτών και (οικολογικών και άλλων) οργανώσεων, τις θέσεις των επιστημόνων αλλά και τις προθέσεις της πολιτείας. Οι δημιουργοί του ντοκιμαντέρ ταξίδεψαν σε 5 μέρη της Ελλάδας προκειμένου να αναδείξουν μέσα από διαφορετικά μεταξύ τους παραδείγματα τις προσπάθειες δημιουργίας θερέτρων γκολφ στην Ελλάδα.

Τα μέρη αυτά είναι: Αταλάντη (εκκρεμεί η έγκριση μιας τέτοιας επένδυσης), Βόλος (οι τοπικές οργανώσεις φαίνεται να το πάγωσαν το θέμα), Χαλκιδική (φορείς προσέφυγαν στο ΣτΕ και το σταμάτησαν), Χερσόνησος Κρήτης (φτιάχτηκε ένα γκολφ χωρίς άλλες οικιστικές εγκαταστάσεις, όπως συνήθως επιδιώκεται), Πύλος (η πρώτη τέτοια μεγάλη επένδυση που υλοποιείται στην Ελλάδα).

Για την αξιοπιστία των επιχειρημάτων προσεγγίστηκαν οικολογικές οργανώσεις, επιστήμονες υπέρ και κατά, οι ίδιοι οι επενδυτές ή εκπρόσωποί τους, καθώς και πολιτικοί παράγοντες. Συναφής με το θέμα και η κατακλείδα της ταινίας, όπου παρουσιάζονται οι προθέσεις της λεγόμενης αξιοποίησης της δημόσιας περιουσίας εν μέσω του νομοσχεδίου fast-track.


Το ντοκιμαντέρ αυτό είναι προϊόν έρευνας της συγγραφέως και πρώην πανεπιστημιακού Νέλλης Ψαρρού, καθώς και όλων των συνεργατών, που συνεισέφεραν εθελοντικά την εργασία τους σε αυτή την προσπάθεια ανεξάρτητης ενημέρωσης των τοπικών κοινωνιών, και όχι μόνο.


  • πρώτη επίσημη παρουσίαση-προβολή της ταινίας στον Βόλο, Τετάρτη 4 Μαΐου και ώρα 8:45μμ @ Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας, αμφιθέατρο Σαράτση, 3ος όροφος, Θόλος.
  • Τετάρτη 11 Μαΐου και ώρα 8:30μμ, αίθουσα Πολυχώρος (πρώην Λαχαναγορά) στο Ηράκλειο Κρήτης
  • αναμένεται κ η προβολή-παρουσίαση της ταινίας στην Αθήνα

Δευτέρα 18 Απριλίου 2011

Κυπαρισσιακός Κόλπος: Kατασκευή κατοικιών και δρόμων απειλούν την καρέτα-καρέτα

από tvxs
Η δόμηση απειλεί την καρέτα-καρέτα στον Κυπαρισσιακό κόλπο, τη δεύτερη σημαντικότερη παραλία ωοτοκίας για τις θαλάσσιες χελώνες της Μεσογείου, όπως καταγγέλλουν ο Σύλλογος για την Προστασία της Θαλάσσιας Χελώνας «Αρχελών» και ο Μεσογειακός Σύνδεσμος για τη Σωτηρία των Θαλάσσιων Χελωνών «Medasset». Στον κόλπο, εκτός από το άρτια διατηρημένο σύστημα αμμοθινών και το πλούσιο παρακείμενο παράκτιο δάσος του, φιλοξενούνται κατά μέσο όρο 526 φωλιές θαλάσσιων χελωνών καρέτα καρέτα το χρόνο, ο δεύτερος -μετά τη Ζάκυνθο- σημαντικότερος πληθυσμός στη Μεσόγειο.
Η οργάνωση «Αρχελών» καταγγέλλει την κατασκευή πέντε δρόμων από τον δασικό δρόμο κάθετα μέχρι την παραλία ανάμεσα στον Αγιαννάκη και την Ελαία. Όπως επισημαίνει «για τις εργασίες κόπηκαν δέντρα του παράκτιου δάσους της Ελαίας, καταστράφηκαν θίνες και η ευάλωτη βλάστησή τους, ενώ υπάρχουν ενδείξεις πως χρησιμοποιήθηκαν υλικά από κοίτη ποταμού».

Από την πλευρά της, η «Medasset» καταγγέλλει ότι «παρά τις αντίθετες διαβεβαιώσεις του υπουργείου Περιβάλλοντος, προγραμματίζεται η κατασκευή 50 πολυτελών κατοικιών, παρακείμενων στον αιγιαλό μεταξύ των περιοχών Αγιαννάκη και Ελαίας στο νότιο Κυπαρισσιακό Κόλπο. Ταυτόχρονα, εδώ και λίγες μέρες στον ίδιο χώρο, ο Δήμος Τριφυλίας διανοίγει, χωρίς μελέτη κι έγκριση περιβαλλοντικών όρων, πέντε δρόμους κάθετης πρόσβασης στην παραλία ωοτοκίας της καρέτα καρέτα». 

Σύμφωνα με τη «Medasset», κανένα από τα πρωτόκολλα κατεδάφισης, που έχουν εκδοθεί από την Κτηματική Υπηρεσία Μεσσηνίας, δεν έχει εκτελεστεί και τα παράνομα κτίσματα μένουν ως είχαν, ενώ για τις εργασίες κατασκευής των εξοχικών κατοικιών και τη διάνοιξη των παράνομων δρόμων χρησιμοποιείται άμμος από την παραλία ωοτοκίας. Παράλληλα, κατά μήκος της έχει εγκατασταθεί δημοτικός φωτισμός, που επιδρά αρνητικά στην ωοτοκία της χελώνας και τον προσανατολισμό των νεοσσών, ενώ στην παραλία του Καλού Νερού, οι υπεράριθμες ομπρέλες και ξαπλώστρες έχουν ήδη μειώσει σημαντικά το διαθέσιμο χώρο για την ωοτοκία των χελωνών και τα φώτα από τις καντίνες της ευρύτερης περιοχής αποπροσανατολίζουν τόσο τις ενήλικες θηλυκές χελώνες που βγαίνουν να γεννήσουν, όσο και τους νεοσσούς που προσπαθούν να φθάσουν στη θάλασσα. 

Σημειώνεται ότι η «Medasset» κατέθεσε τον Αύγουστο του 2010 αναφορά στη Γραμματεία της Σύμβασης της Βέρνης για την προβληματική κατάσταση που επικρατεί στην περιοχή, η οποία ανήκει από το 1996 στο Ευρωπαϊκό Οικολογικό Δίκτυο Περιοχών NATURA 2000, καταγγέλλοντας την έλλειψη μέτρων προστασίας της θαλάσσιας χελώνας, καθώς και τους κινδύνους που αντιμετωπίζει, από την άναρχη και ανεξέλεγκτη δόμηση, η σημαντική αυτή περιοχή μεταξύ του ποταμού Νέδα και του Καλού Νερού. Τον Μάρτιο του 2011 το ΥΠΕΚΑ προώθησε στην Σύμβαση της Βέρνης προηγούμενο έγγραφό του (22/12/10) προς την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, τονίζοντας ότι ένα πιο αποτελεσματικό καθεστώς προστασίας για όλες τις περιοχές του Δικτύου NATURA 2000 και τα είδη προτεραιότητας, όπως οι θαλάσσιες χελώνες, θα διασφαλιστεί με το νεοψηφισθέντα νόμο για τη βιοποικιλότητα. Τόνισε δε, ότι η σύνταξη Κοινής Υπουργικής Απόφασης (ΚΥΑ), που θα προσφέρει ειδικότερη νομική προστασία για όλη την περιοχή NATURA του Νότιου Κυπαρισσιακού Κόλπου (με κωδική ονομασία «Θίνες Κυπαρισσίας», GR 255 0005), περιλαμβάνεται στα άμεσα σχέδιά του. 

Στο μεταξύ, Ειδική Περιβαλλοντική Μελέτη (ΕΜΠ) μαζί με προσχέδιο Προεδρικού Διατάγματος, το οποίο περιελάμβανε και Διαχειριστικό Σχέδιο για την περιοχή, είχε κατατεθεί στο τέως Υπουργείο Περιβάλλοντος Χωροταξίας και Δημοσίων Έργων (ΥΠΕΧΩΔΕ) από το σύλλογο «Αρχελών» από το 2003. Η επικαιροποίηση της ΕΜΠ εκκρεμεί μέχρι σήμερα. 

Πέμπτη 14 Απριλίου 2011

ΑΠΟ ΤΗ ΧΙΡΟΣΙΜΑ ΣΤΗ ΦΟΥΚΟΥΣΙΜΑ


το έστειλε με mail o Χρήστος 


Η ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ ΑΠΟΣΥΝΤΙΘΕΤΑΙ
Ο πυρηνοκίνητος Τιτανικός βυθίζεται ακτινοβολώντας θάνατο
  
  Ένας πολύ ισχυρός σεισμός 9 ρίχτερ χτύπησε ένα μήνα πριν, στις 11 Μάρτη 2011, την Ιαπωνία και ακολούθησε τσουνάμι με κύματα ύψους μέχρι και 16 μέτρα που σάρωσαν την ανατολική ακτή του μεγάλου νησιού Χονσού. Πολλές χιλιάδες ήταν τα θύματα αλλά ο πραγματικός εφιάλτης που έπληξε την Ιαπωνία και απειλεί όλη την ανθρωπότητα δεν ήταν τα αναπόδραστα φυσικά φαινόμενα, αλλά τα καταστροφικά έργα των ίδιων των ανθρώπων, η αιχμή της τεχνολογίας τους, τα πυρηνικά εργοστάσια. Δεν είναι η πρώτη φορά που ο πυρηνικός εφιάλτης πλήττει την Ιαπωνία μιας και είναι η χώρα που δέχτηκε τις ατομικές βόμβες των αμερικανών το 1945 στη Χιροσίμα και το Ναγκασάκι. Ήταν στο τέλος του β' παγκόσμιου πολέμου από τον οποίο η Ιαπωνία έβγαινε συντετριμμένη μετά από μια μακρόχρονη προσπάθεια να κυριαρχήσει στη λεκάνη του Ειρηνικού και τις χώρες της Άπω Ανατολής με τις πλούσιες πρώτες ύλες τους που δεν υπάρχουν στα ιαπωνικά νησιά. Αναγεννημένη μέσα από τις στάχτες της, η μεταπολεμική αυτοκρατορική Ιαπωνία ως στήριγμα του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού έγινε ένας βιομηχανικός και τεχνολογικός κολοσσός, η τρίτη μεγαλύτερη οικονομία στον πλανήτη. Εξαιτίας δε της προσφερόμενης αμερικάνικης τεχνολογίας και για να υποκαταστήσει την φτώχεια της χώρας σε ορυκτές ενεργειακές πηγές, η ιαπωνική ελίτ επέλεξε, παρά  την τραγωδία της Χιροσίμα και του Ναγκασάκι, καθώς και τη γιγαντιαία διακινδύνευση που σήμαινε μια τέτοια επιλογή, την ανάπτυξη εργοστασίων παραγωγής πυρηνικής ενέργειας για «ειρηνικούς» σκοπούς.
   Το γεγονός ότι οι συνέπειες από την ανάπτυξη της παραγωγής πυρηνικής ενέργειας δεν έχουν τίποτα το ειρηνικό, πράγμα που έχει επιβεβαιωθεί όχι μόνο σε πλήθος από πυρηνικά «ατυχήματα»  αλλά και σε κάθε στάδιο της εξόρυξης και εμπλουτισμού ουρανίου, της χρήσης πυρηνικών υλικών και της αποθήκευσης των αποβλήτων, αγνοήθηκε. Και η απάντηση στους τρομακτικούς κινδύνους που απειλούσαν την Ιαπωνία, με δεδομένα την υψηλή σεισμικότητα, τα μεγάλα ωκεάνια παλιρροϊκά κύματα αλλά και την ηφαιστειακή δράση στην περιοχή του ιαπωνικού αρχιπελάγους, ήταν ένας πολύ διαδεδομένος μύθος περί της απόλυτης ασφάλειας που προσφέρουν η ιδιαίτερα ανεπτυγμένη τεχνολογία στη χώρα και η τεχνοκρατία, καθώς και η υψηλού επιπέδου οργάνωση του κράτους με την παροιμιώδη στρατιωτική πειθαρχία του ιαπωνικού λαού.
    Έτσι έφθασε η Ιαπωνία να μετρά ένα δίκτυο από 55 πυρηνικά εργοστάσια με πολλές δεκάδες αντιδραστήρες πάνω σε ηφαιστειακές ζώνες και τεκτονικά ρήγματα. Τα «ατυχήματα» και οι διαρροές ραδιενέργειας δεν έλειψαν ποτέ αλλά το μεγαλύτερο και το χειρότερο δεν είχε συμβεί ακόμα, συμπαρασύροντας το μύθο της ακαταμάχητης από τα στοιχεία της φύσης ιαπωνικής κρατικής μηχανής και της επιστημονικής τεχνοκρατίας. Ήταν αρκετός ο σεισμός της 11ης Μάρτη και το τσουνάμι για να αποδείξουν και στους πιο ανίδεους ή αδιάφορους ότι δεν υπάρχει καθαρή και ασφαλής πυρηνική ενέργεια, και ότι η πειθαρχία κι εμπιστοσύνη του λαού στο κράτος και τους επιστήμονες τεχνοκράτες επιφυλάσσει την καταστροφή κι όχι την σωτηρία.
   Το γεγονός είναι ότι ο σεισμός και το τσουνάμι που ακολούθησε, ξεπερνώντας όλες τις προβλέψεις και τους σχεδιασμούς επί χάρτου της τεχνοκρατίας, εκτός όλων των άλλων που επέφεραν, διέλυσαν και τις αυταπάτες για τα συστήματα ασφαλείας των πυρηνικών εργοστασίων και των αντιδραστήρων τους. Και λαμβάνοντας υπόψη τις επίσημες ανακοινώσεις των πρώτων ημερών, παρουσιάστηκαν προβλήματα στη λειτουργία τουλάχιστον τριών πυρηνικών εργοστασίων, στη Φουκουσίμα, την Οναγκάουα και το Ιμπαράκι πολύ κοντά στο Τόκυο. Τα περιστατικά στην Οναγκάουα και το Ιμπαράκι αποσιωπήθηκαν γρήγορα, χωρίς να μάθουμε ποτέ τι ακριβώς συνέβη εκεί, αλλά η πλήρης κατάρρευση των συστημάτων ασφαλείας στο εργοστάσιο της Φουκουσίμα, με έξι πυρηνικούς αντιδραστήρες, ήταν από μόνη της αρκετή για να οδηγηθεί η Ιαπωνία σε έναν νέο πυρηνικό εφιάλτη, μετά από εκείνον του 1945, και να απειλείται από τη διαρκή εξάπλωση της ραδιενέργειας το Τόκυο κι ολόκληρη η Ιαπωνία, η Άπω Ανατολή και ευρύτερα ο πλανήτης.
   Η ουσία βρίσκεται στην απόδειξη ότι οι λεγόμενες τεχνολογίες αιχμής όπως είναι η πυρηνική δεν εξυπηρετούν κοινωνικές ανάγκες, με ασφάλεια και σεβασμό στον άνθρωπο και τη φύση, αλλά τις επιδιώξεις της κυριαρχίας και τα συμφέροντα πολιτικών και οικονομικών ελίτ, επιφέροντας ανυπολόγιστες καταστροφές και τραγωδίες στις ανθρώπινες κοινωνίες και τον φυσικό κόσμο.
   Πολλά ήταν τα προσχήματα, οι αποσιωπήσεις και οι διαστρεβλώσεις προκειμένου να κρυφτούν οι αιτίες, οι συνέπειες και η έκταση της καταστροφής. Εκείνα που πρέπει όμως να υπογραμμιστούν είναι :
   - Ότι επιστρατεύτηκαν για μια ακόμη φορά προφάσεις, πως για την καταστροφή ευθύνονται τα φυσικά φαινόμενα που είναι απρόβλεπτα κι ανεξέλεγκτα, κι όχι η αλαζονεία και η απληστία των πολιτικών και  οικονομικών αφεντικών και των επιστημόνων που νομίζουν ότι μπορούν να τιθασεύσουν και να υποτάξουν ατιμώρητα τη φύση και τις δυνάμεις της.
   - Ότι ποτέ δεν ειπώθηκε η αλήθεια για τα συμβαίνοντα  στη Φουκουσίμα και σε άλλα πυρηνικά εργοστάσια μετά το σεισμό, ούτε για το τι διακυβεύεται πραγματικά, καθώς είναι παντελώς ανεξέλεγκτη, πέραν οποιουδήποτε κοινωνικού ελέγχου, η εξουσία μιας κάστας ειδικών επιστημόνων που ως μαθητευόμενοι μάγοι αποφασίζουν για την τύχη δισεκατομμυρίων ανθρώπων και του φυσικού κόσμου σε βάθος αιώνων.
   - Ότι το παγκόσμιο λόμπι που ελέγχει την πυρηνική βιομηχανία και η συντριπτική πλειοψηφία των ειδικών κατά τόπους πυρηνικών επιστημόνων ψεύδονται και παραπληροφορούν συστηματικά στα ΜΜΕ, καθησυχάζοντας τους πληθυσμούς και κατευνάζοντας τις ανησυχίες τους, κρύβοντας τα πραγματικά μεγέθη των κινδύνων από το ατύχημα και τις τρομακτικές συνέπειές του.
   - Ότι σε τελική ανάλυση, όχι μόνο η Ιαπωνία, αλλά ολόκληρη η ανθρωπότητα είναι απροστάτευτη κι εκτεθειμένη στις απειλές και τις συνέπειες των πυρηνικών όπλων και της πυρηνικής βιομηχανίας.
   Και δεν πρέπει να αυταπατόμαστε ότι όλα αυτά δεν μας αφορούν επειδή δεν υπάρχουν πυρηνικά εργοστάσια στον ελλαδικό χώρο και όλα αυτά μοιάζουν να συμβαίνουν πολύ μακριά από την καθημερινότητά μας. Ας αναλογιστούμε ποια ήταν η καθημερινότητα των Ιαπώνων μια μέρα πριν τις 11 Μάρτη και ποια είναι σήμερα που η χώρα βυθίζεται όλο και περισσότερο στην σύγχυση, τον πανικό και την απελπισία του πυρηνικού εφιάλτη. Ας θυμηθούμε επίσης τον πυρηνικό όλεθρο από την έκρηξη ενός αντιδραστήρα τον Απρίλη του 1986 στον πυρηνικό σταθμό του Τσέρνομπιλ της Ουκρανίας που σκόρπισε ραδιενέργεια (δηλ. το θάνατο, καρκίνους, τερατογενέσεις και μεταλλάξεις) σε όλη τη Ευρώπη,  και ότι στον βαλκανικό και ευρωπαϊκό περίγυρο υπάρχουν πλήθος από πυρηνικά εργοστάσια, ενώ σχεδιάζονται κι άλλα. Είναι γεγονός άλλωστε ότι στην ερώτηση αν θα μπορούσε να έρθει στην Ελλάδα ένα ραδιενεργό νέφος από την Ιαπωνία που απέχει 25.000 χλμ, η ειλικρινής απάντηση ενός επιστήμονα ήταν ότι όχι μόνο μπορεί να έρθει αλλά και να κάνει το γύρο του κόσμου δύο και τρεις φορές αν υπάρχουν οι κατάλληλες προϋποθέσεις, δηλαδή η κατάλληλη φορά των ανέμων. Και υπήρξε δημόσια παραδοχή ότι εντέλει έφθασε πράγματι και στην Ελλάδα από την Ιαπωνία ραδιενεργό νέφος χαμηλής πυκνότητας σωματιδίων, ό,τι κι αν σημαίνει αυτό, στις 24 Μάρτη 2011.
   Αλλά ας μην έχουμε και γενικότερα αυταπάτες για το τι συνέβη στην Ιαπωνία. Δεν είναι υπεύθυνη και χρεωκοπημένη, μιας και οι συνέπειες είναι τρομακτικές και ανυπολόγιστες, μόνο η συγκεκριμένη εταιρεία Τepco, ιδιοκτήτρια του πυρηνικού εργοστασίου της Φουκουσίμα που οι αντιδραστήρες του εκρήγνυνται και λιώνουν ο ένας μετά τον άλλον, μολύνοντας την ατμόσφαιρα και τον ωκεανό, το έδαφος και τον υδροφόρο ορίζοντα, τους ανθρώπους κι όλους τους ζωντανούς οργανισμούς. Εκείνο που χρεοκόπησε στη Φουκουσίμα είναι η πυρηνική βιομηχανία στο σύνολό της και η επιστημονική τεχνοκρατία σε όλες της τις γραμμές, ενώ, ακόμα βαθύτερα, χρεοκόπησε το ίδιο το σύστημα, το κράτος και ο καπιταλισμός, σε μια από τις πιο οργανωμένες, ανεπτυγμένες κι υποδειγματικές εκδοχές τους, την Ιαπωνική.
   Δεν πρόκειται για ένα περιορισμένης εμβέλειας και σημασίας γεγονός, μια τοπική περιβαλλοντική και ανθρωπιστική κρίση που δείχνει ότι το συγκεκριμένο πυρηνικό εργοστάσιο στη Φουκουσίμα δεν είναι βιώσιμο και ακίνδυνο για το φυσικό περιβάλλον και τους ανθρώπους. Πρόκειται για μια παγκόσμια δραματική προειδοποίηση και μια απόδειξη της γενικευμένης κρίσης στην οποία βυθίζεται όλο και περισσότερο το πολιτικοοικονομικό σύστημα του κράτους και του καπιταλισμού, επειδή ακριβώς είναι μη βιώσιμο κι επικίνδυνο, συμπαρασύροντας στην αυτοκαταστροφή του και τον όλεθρο τη φύση και την κοινωνία.
   Δεν είναι άλλωστε μόνο η πυρηνική τεχνολογία που οι εφαρμογές της απειλούν με τρομακτικές συνέπειες την ανθρωπότητα και τη φύση, αλλά και όλες οι εφαρμογές των καπιταλιστικών τεχνολογιών αιχμής, όπως η βιοτεχνολογία. Και καμία συμφορά από οποιοδήποτε «ατύχημα» στο παρόν ή στο μέλλον δεν πρόκειται να σταματήσει αυτή την καταστροφική μηχανή που αποτελούν το κράτος και ο καπιταλισμός, παρά μόνο η ίδια η καταστροφή τους από τις δυνάμεις μιας κοινωνικής επανάστασης βγαλμένης μέσα από τις πραγματικές χειραφετημένες ανάγκες και επιθυμίες των ανθρώπων για την αναδημιουργία μια νέας κοινωνίας αυτοδιεύθυνσης, κοινοκτημοσύνης κι αρμονικής συνύπαρξης με τη φύση.


ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΑΓΩΝΑ ΓΙΑ ΤΗ ΓΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ
Αθήνα 12/4/2011

Σάββατο 12 Μαρτίου 2011

Herpetofauna of Greece