Τετάρτη 30 Νοεμβρίου 2011

ΣΠΑΡΤΗ: 3ο Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ – Σάββατο 3 / 12 / 2011



Η Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης στους Μετανάστες διοργανώνει αυτό το Σάββατο 3/12/2011   το 3ο Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ στην πόλη της Σπάρτης. Το Φεστιβάλ θα ξεκινήσει στις 8.00 το απόγευμα και θα γίνει στο Εργατικό Κέντρο Σπάρτης (Αγίου Νίκωνος 124 ).
Στο Φεστιβάλ θα γίνει προβολή και συζήτηση με θέμα τον ρατσισμό.

Επίσης θα ακολουθήσει μουσική βραδιά και στο χώρο θα υπάρχει χαριστικό παζάρι.



αναδημοσίευση από το ιστολόγιο του Αυτοδιαχειριζόμενου Στεκιού Σπάρτης

Παρασκευή 25 Νοεμβρίου 2011

Συγκέντρωση-παρέμβαση στο Μουσείο ενάντια στον αποκλεισμό της Πάρνηθας

το έστειλε η άσπρη γάτα

ΝΑ ΚΡΑΤΗΣΟΥΜΕ ΤΟ ΔΡΟΜΟ ΓΙΑ ΤΟ ΒΟΥΝΟ ΑΝΟΙΧΤΟ ΣΕ ΟΛΟΥΣ

ΝΑ ΜΗ ΓΙΝΕΙ Η ΠΑΡΝΗΘΑ ΤΣΙΦΛΙΚΙ ΤΟΥ ΚΑΖΙΝΟΥ

Όχι στον αποκλεισμό του Δρυμού από τη δημόσια συγκοινωνία

Να επαναλειτουργήσει η Γραμμή 714 Aθήνα – Πάρνηθα

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ – ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΣΤΟ ΜΟΥΣΕΙΟ
Τρίτη 29 Νοέμβρη 2011, 11 π.μ.


 
OΧΙ ΣΤΟΝ ΑΠΟΚΛΕΙΣΜΟ ΤΗΣ ΠΑΡΝΗΘΑΣ

“Καλιά στα όρη άρχοντας, παρά στον κάμπο δούλος – θωρώ τον κόσμο από ψηλά κι είναι δικός μου ούλος” (Μαντινάδα Αποκορώνου)

Τον Ιούλιο του 2011, ο ΟΑΣΑ ανακοίνωσε ότι για την “καλύτερη εξυπηρέτηση του επιβατικού κοινού” και λόγω “χαμηλής επιβατικής κίνησης” διακόπτει είκοσι λεωφορειακές γραμμές, μεταξύ των οποίων και την ιστορική γραμμή 714 Πλατεία Βάθη – Πάρνηθα.

Αυτή ήταν και η μόνη γραμμή που μετέφερε επισκέπτες από την Αθήνα στο Δρυμό, γι’ αυτό και η κατάργησή της δεν αφορά βέβαια την καλύτερη εξυπηρέτηση τους. Άλλωστε, είχαν ήδη σταματήσει τα καθημερινά δρομολόγια που έφθαναν πάνω στην Πάρνηθα και είχαν απομείνει ελάχιστα -το πρωί και το μεσημέρι των Σαββατοκύριακων- τα οποία σίγουρα συγκέντρωναν ικανό αριθμό επιβατών, ιδίως τους χειμερινούς μήνες, και ούτως ή άλλως ήταν απαραίτητα γιατί δεν υπήρχε άλλη δυνατότητα για να ανέβει κανείς με τη δημόσια συγκοινωνία στο βουνό.

Ακόμη κι αυτή η λεωφορειακή γραμμή πάντως είχε φτιαχτεί για την εξυπηρέτηση του Καζίνου, γι’ αυτό άλλωστε και τερμάτιζε μπροστά στην είσοδό του. Ωστόσο, έχοντας και ενδιάμεσες στάσεις, όπως στα Μέλια, το Μετόχι, το Ξενία και την Αγ. Τριάδα,  αποτέλεσε το κύριο μέσο πρόσβασης των φυσιολατρών επισκεπτών του Δρυμού, και χιλιάδες είναι αυτοί που γνώρισαν το βουνό, το διέσχισαν και το αγάπησαν χάρη στη γραμμή του 714.

Μετά την απαράδεκτη απόφαση του ΟΑΣΑ να καταργήσει τη γραμμή 714, το τελευταίο δρομολόγιο του λεωφορείου έγινε το Σάββατο 23 Ιούλη 2011, και έκτοτε έπαψε να υπάρχει κάθε δυνατότητα πρόσβασης στους πεζοπόρους και τους φίλους της Πάρνηθας που δεν έχουν ΙΧ ή δεν θέλουν να το χρησιμοποιήσουν για να ανέβουν στο βουνό.

Η κατάργηση της γραμμής συνιστά πραγματικό αποκλεισμό της Πάρνηθας από τους φίλους της και απαγόρευση πρόσβασης για όλους τους πληβείους της πόλης, μιας και η δυνατότητα επίσκεψής της γίνεται προνόμιο για τους έχοντες και κατέχοντες.

Επιπλέον, μετά την κατάργηση της γραμμής 714, η συγκοινωνία με την Πάρνηθα παραδίδεται πλήρως στα επιχειρηματικά συμφέροντα που λυμαίνονται το Δρυμό, και ειδικότερα στο Καζίνο που έχει αναπτύξει δικό του δίκτυο με ιδιόκτητα πούλμαν και δωρεάν δρομολόγια για το βουνό από την Αθήνα και τον Πειραιά. 
Και γα να είμαστε ακριβείς, για όποιον επιθυμεί να συνεχίσει να επισκέπτεται την Πάρνηθα μετά την κατάργηση του 714 και δεν έχει ή δεν θέλει να χρησιμοποιήσει ΙΧ, δεν υπάρχουν επιλογές. Θα πρέπει είτε να περπατήσει για χιλιόμετρα στη λεωφόρο Πάρνηθος από το Μεσονύχι μέχρι το Μετόχι κι από εκεί να ανέβει στο βουνό με το τελεφερίκ, περνώντας υποχρεωτικά μέσα από τις εγκαταστάσεις του Καζίνου, είτε να περιμένει σε κάποια στάση τα πούλμαν για τους πελάτες του Καζίνου και να ανέβει παριστάνοντας τον τζογαδόρο με αρβύλες και σακίδιο.

Είναι γελοίο και τραγικό συνάμα ότι στο βουνό που είναι προστατευόμενος φυσικός Δρυμός και συλλογική κληρονομιά όλων μας ανεβοκατεβαίνουν κι αλωνίζουν χιλιάδες οχήματα κάθε είδους, από πούλμαν και τζιπ 4Χ4 μέχρι μηχανές εντούρο που οργώνουν τα μονοπάτια του, κι εκείνο που τελικά περισσεύει κι απαγορεύεται είναι τα δρομολόγια του δημόσιου λεωφορείου που εξυπηρετεί τους φτωχότερους από τους επισκέπτες τής Πάρνηθας και τους πραγματικούς φίλους της.

Αντί να αποθαρρυνθεί η μαζική εισβολή των ιδιωτικών οχημάτων που κατακλύζουν το Δρυμό και να ενισχυθεί η δημόσια συγκοινωνία, αυτή καταργείται, απαγορεύοντας έτσι την πρόσβαση στους φυσιολάτρες επισκέπτες του Δρυμού, τους πεζοπόρους και τους ορειβάτες που ανέβαιναν στο βουνό με το 714, αλλά και όλους τους εργαζόμενους, άνεργους, συνταξιούχους και νεολαίους που δεν διαθέτουν δικά τους μέσα και το λεωφορείο είναι ο μόνος τρόπος για να μετακινηθούν και να επισκεφθούν κάποια στιγμή το βουνό.

Η γραμμή που συνδέει την πόλη με το Δρυμό δεν είναι “άγονη”, αλλά ακόμη κι αν ήταν δεν θα έπρεπε σε καμία περίπτωση να εγκαταλειφθεί. Ποιος αντίστοιχα, θα δεχόταν να σταματήσουν λόγω μικρής επιβατικής κίνησης τα καράβια που πηγαίνουν στα νησιά της “άγονης γραμμής”, με αποτέλεσμα οι μόνοι που θα μπορούσαν να ταξιδεψουν, στον Αη-Στράτη για παράδειγμα, να είναι όσοι διαθετουν φουσκωτά και κότερα;

Μετά την ανυπολόγιστη καταστροφή που υπέστη η Πάρνηθα από την πυρκαγιά του 2007, η δημόσια συγκοινωνία με το βουνό είναι ζωτικής σημασίας. Γιατί τώρα η Πάρνηθα χρειάζεται ακόμη περισσότερο την επίσκεψη των φυσιολατρών, εφόσον αυτοί είναι και η μόνη πραγματική κοινωνική βάση για την προστασία της από την επιβουλή των επιχειρηματικών και κατασκευαστικών συμφερόντων.

Δεν έχουμε αυταπάτες για το ποιο είναι το δέον και τελικό ζητούμενο του αγώνα για την προάσπιση της Πάρνηθας. Είναι η ανατροπή όλου του πλέγματος των  κρατικών και καπιταλιστικών συμφερόντων που έχουν εγκατασταθεί στην Πάρνηθα και τη λυμαίνονται στο όνομα της προστασίας και της αξιοποίησής της, οδηγώντας την στην ίδια καταστροφή την οποία επέφεραν τις τελευταίες δεκαετίες στο λεκανοπέδιο της Αττικής και στα βουνά ολόγυρά του, τον Υμηττό, την Πεντέλη, το Ποικίλον Όρος.

Ωστόσο, το σημαντικό τώρα είναι να σταματήσει ο αποκλεισμός της Πάρνηθας για τους τωρινούς και τους αυριανούς φίλους της, και να μην καταντήσει το βουνό μια απόμακρη κι απρόσιτη σκιά στον ορίζοντα της πόλης, προσιτό μόνο για τους τζογαδόρους του Καζίνου, τους  εργολάβους, τους κρατικοδίαιτους οικολόγους των παρακυβερνητικών ΜΚΟ και τους πελάτες των κάθε είδους «φυσιολατρικών» επιχειρήσεων που εκμεταλλεύονται το Δρυμό.

Είναι επιτακτικό λοιπόν να αρθεί ο αποκλεισμός της Πάρνηθας για τους φυσιολάτρες επισκέπτες της, να επαναλειτουργήσει άμεσα η γραμμή 714 -με τέρμα όχι πλέον στο Καζίνο αλλά στην Αγ. Τριάδα- και να μην παραδοθεί το βουνό ως τσιφλίκι στη βιομηχανία του τζόγου.

Το συντομότερο, να μη γεράσουμε περιμένοντας στη στάση…
Να κρατήσουμε το δρόμο για το βουνό ανοιχτό σε όλους
Να μη γίνει ο Δρυμός της Πάρνηθας τσιφλίκι του Καζίνου
Να επαναλειτουργήσει άμεσα η Γραμμή 714

                                  Νοέμβρης 2011
Πρωτοβουλία αγώνα για τη γη και την ελευθερία



 

Πέμπτη 24 Νοεμβρίου 2011

RE:Think project & Δημιουργική Ανακύκλωση @ Κέντρο Νέων Καλαμάτας


Το RE:THINK PROJECT και η ομάδα FREESSPACE AT COOPERATIVA σας καλούν στον μαγικό κόσμο της δημιουργικής ανακύκλωσης, μέσα από δημιουργίες και κατασκευές βγαλμένες ολότελα μέσα από τα ‘’σκουπίδια’’


-Πώς μπορούμε να βρούμε την κρυμμένη ομορφιά στα βιομηχανικά υλικά ή ευρύτερα στα άχρηστα υλικά γύρω μας
-Πώς μπορούμε να μεταμορφωθούμε από καταναλώτες σε δημιουργούς;
-Πώς μπορούμε εν τέλει να ζούμε και να δημιουργούμε στη βάση της δικής μας ενέργειας, επιδιώκοντας αυτάρκεια στη ζωή μας;

Την Πέμπτη, 24 Νοεμβρίου , στις 7.30 το απόγευμα ,θα γίνει στο Κέντρο Νέων Καλαμάτας

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΚΑΙ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΙΔΙΟΚΑΤΑΣΚΕΥΩΝ ΚΑΙ ΔΗΜΙΟΡΓΙΚΗΣ ΑΝΑΚΥΚΛΩΣΗΣ ΤΟΥ RE:THINK PROJECT

ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΟΙΚΙΑΚΗΣ ΚΑΙ ΣΥΝΟΙΚΑΚΗΣ ΚΟΜΠΟΣΤΟΠΟΙΗΣΗΣ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΔΗΜΟΥΡΓΗΣΕΙ ΤΟ RE:THINK PROJECT ΣΤΗΝ ΚΑΛΑΜΑΤΑ
ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΠΑΝΩ ΣΤΑ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑ ΙΔΙΟΚΑΤΑΣΚΕΥΩΝ ΚΑΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΗΣ ΑΝΑΚΥΚΛΩΣΗΣ ΑΠΟ ΤΟ RE:THINK PROJECT
ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΠΑΝΩ ΣΤΗΝ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ ΕΘΕΛΟΝΤΙΚΗΣ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ
Αλλωστε το τί είναι θεωρείται σκουπίδι πάντα σχετικό είναι....!
Σας περιμένουμε!!!

 

Τρίτη 25 Οκτωβρίου 2011

Πεδίο βολής το νησάκι Σχίζα της Μεσσηνίας

Το νησάκι της Σχίζας ανήκει στο σύμπλεγμα των Οινουσών της Μεσσηνίας. Τα συγκεκιμένα νησάκια έχουν ενταχθει στο δίκτυο Natura 2000 και αποτελούν ένα απο τα σημεία αναφοράς της Μεσσηνίας. Η Σχίζα για δεκαετίες ήταν πεδίο βολής μαχητικών αεροσκαφών και σταμάτησε το 2005 μετά απο αντιδράσεις κατοίκων της  Νότιας Πυλίας. Το αποτέλεσμα του πεδίου βολής ήταν ολέθριo! Ο βυθός αλλά και το ίδιο το νησί έχει γεμίσει απο τόνους βλημάτων απο τα αεροσκάφη. Σε δείγμα απο ψάρια της περιοχής είχαν ανιχνευτεί βαρέα τοξικά μέταλα όπως μόλυβδος, υδράργυρος και κάδμιο. Ιδιαίτερα οι συγκεντρώσεις του μολύβδου ήταν οκτώ φορές πάνω από τα επιτρεπτά όρια!

Όλα αυτά μέχρι πέρσι... Στις 8η Δεκεμβρίου 2010 αρχισε η επιχείρηση ''καθαρισμού'' της περιοχής απο την πολεμική αεροπορία και τελείωσε στις 19 Ιανουαρίου 2011. Ο καθαρισμός ήρθε παρέα με μια νέα μελέτη που μας λέει οτι η περιοχή δεν έχει πλέον βαρέα τοξικά μέταλα οπότε το επόμενο βήμα για την επαναλειτουργία του νησιού ως πεδίου βολής έχει γίνει! (ας σημειωθεί ότι στο λεγόμενο καθαρισμό δεν αποσαφήνίζεται εαν έγινε και στον βυθό της θάλασσας...πράγμα τρομερά δύσκολο σαν επιχείρηση.)

Το κράτος με πρόσχημα την νέα μελέτη και έχοντας δείξει το καλό του πρόσωπο μετά τον ''καθαρισμό'' απο τα βλήματα θα ξαναλειτουργήσει το πεδίο βολής γράφοντας στα παλία του τα παπούτσια το περιβάλον και την υγεία των κατοίκων.Ειδικότερα αυτή την εποχή που η αντίσταση των καταπιεσμένων  μεγαλώνει οι εξουσιαστές ακονίζουν τις λεπίδες τους για να σφάξουν κάθε αντίδραση... αλλά δεν γνωρίζουν οτι αργά η γρήγορα οι καταπιεσμένοι θα περπατάνε ελεύθεροι πάνω στην γή που βίαζαν επι χρόνια οι εξουσιαστές!



 παρμένο από εδώ

Δευτέρα 3 Οκτωβρίου 2011

Κυπαρισσία: Νέες επεμβάσεις και παράνομες δραστηριότητες στην παραλία ωοτοκίας της Καρέττα Καρέττα


Ένα χρόνο μετά την καταγγελία του MEDASSET στη Σύμβαση της Βέρνης και την Ευρωπαϊκή Επιτροπή για το Περιβάλλον για τις ανεξέλεγκτες επεμβάσεις και τη δόμηση στην Κυπαρισσία, τη δεύτερη σημαντικότερη περιοχή ωοτοκίας της Καρέττα καρέττα στη Μεσόγειο, παράνομες δραστηριότητες συνεχίζουν να επιβαρύνουν την ωοτοκία των θαλάσσιων χελωνών στην Κυπαρισσία, θέτοντας το απειλούμενο αυτό είδος σε ακόμη μεγαλύτερο κίνδυνο.
Επεκτάσεις beach bar με ανεκτέλεστα πρωτόκολλα κατεδάφισης, άνθρωποι και αυτοκίνητα που κινούνταν πάνω στην παραλία ωοτοκίας τη νύχτα, ανεξέλεγκτη βοσκή και συνεχής καταπάτηση των προστατευόμενων παραλιών για τουριστικές και γεωργικές χρήσεις είναι μόνο κάποιες από τις δραστηριότητες που καταγράφηκαν στις παραλίες ωοτοκίας το καλοκαίρι.
Σε αρκετά σημεία της παραλίας εγκαταστάθηκαν ξύλινοι διάδρομοι, μειώνοντας ακόμη περισσότερο το διαθέσιμο για ωοτοκία χώρο. Πλήθος από ξαπλώστρες και ομπρέλες, που δε μαζεύονταν τη νύχτα, παρεμπόδιζαν την ωοτοκία και την πρόσβαση των νεογέννητων χελωνών στη θάλασσα. Οι αμμοθίνες, που είχαν καταστραφεί από την παράνομη κατασκευή δρόμων και κτιρίων, δεν έχουν ακόμα αποκατασταθεί από τις αρμόδιες Αρχές.
Φέτος, περιστατικά παράνομης αλιείας με δίχτυα και παραγάδια σημειώθηκαν σε πολύ μικρό βάθος και λίγα μόλις μέτρα από την παραλία ωοτοκίας, εντός της θαλάσσιας περιοχής που ανήκει στο δίκτυο προστατευόμενων περιοχών της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ), ΝATURA 2000.
Το Λιμενικό Σώμα δεν επενέβη. Κατά τη διάρκεια της περιόδου ωοτοκίας, έγινε πολλές φορές καθαρισμός και διαμόρφωση της παραλίας Καλού Νερού από βαρέα οχήματα προκαλώντας ζημιά στην παραλία. Ο αποπροσανατολισμός των νεογέννητων χελωνών από τα φώτα των beach bar που λειτουργούσαν όλη τη νύχτα ήταν σύνηθες φαινόμενο. Βάσει των στοιχείων που έχει συλλέξει μέχρι σήμερα ο Σύλλογος ΑΡΧΕΛΩΝ, ο αριθμός των νεκρών θαλάσσιων χελωνών έχει ξεπεράσει τις 20.
Σύμφωνα με τις ελληνικές Αρχές, ο νόμος για τη Διατήρηση της Βιοποικιλότητας που τέθηκε σε εφαρμογή το Μάρτιο 2011 (ΦΕΚ 60 Α 31.03.2011) θα διασφάλιζε ένα πιο αποτελεσματικό καθεστώς προστασίας για τα είδη προτεραιότητας σε όλες τις περιοχές NATURA 2000 της ΕΕ, συμπεριλαμβανομένων και των Θινών Κυπαρισσίας. Ωστόσο, η εφαρμογή συγκεκριμένων μέτρων προστασίας και η πρόνοια για πληροφόρηση της τοπικής κοινωνίας για την ορθή χρήση των παραλιών ωοτοκίας από τη Νομαρχία Μεσσηνίας και τις άλλες αρμόδιες Αρχές είναι ελλιπέστατες.
Η επικαιροποίηση της Ειδικής Περιβαλλοντικής Μελέτης που κατατέθηκε στο ΥΠΕΧΩΔΕ το 2003 (ΕΠΜ), η οποία θα λάμβανε υπ’ όψιν τις νέες συνθήκες, θα βοηθούσε τις τοπικές Αρχές να προσδιορίσουν μέτρα προστασίας για την περιοχή και κατ’ επέκταση, θα τις ενίσχυε. Οι εθνικές Αρχές δεν έχουν ακόμη προχωρήσει στη σύνταξη μιας Κοινής Υπουργικής Απόφασης (ΚΥΑ), η οποία θα αξιοποιούσε τις προτάσεις της ΕΠΜ, θα ρύθμιζε όλες τις δραστηριότητες στην περιοχή NATURA 2000 και θα εξασφάλιζε, επιτέλους, ένα συγκεκριμένο πλαίσιο προστασίας και βιώσιμης ανάπτυξης.
Το MEDASSET τονίζει ότι είναι επιτακτική ανάγκη να τοποθετηθούν ενημερωτικές πινακίδες σε όλες τις εισόδους των παραλιών και σε άλλα καίρια σημεία της περιοχής, ώστε να γίνει ένα βήμα στην παροχή κατάλληλης ενημέρωσης. Την 1/9/11 η Οργάνωση κατέθεσε νέα αναφορά στη Γραμματεία της Σύμβασης της Βέρνης, καταγγέλλοντας όλες τις πρόσφατες παράνομες δραστηριότητες στην περιοχή.


πηγή:





παλιότερα άρθρα για το ίδιο θέμα: 
Κυπαρισσιακός Κόλπος: Kατασκευή κατοικιών και δρόμων απειλούν την καρέτα-καρέτα


 
 
 
 

Παρασκευή 23 Σεπτεμβρίου 2011

Κοπή δέντρων και μπάζωμα σε δασική περιοχή στον Ταΰγετο!

κείμενο και φωτογραφίες του Βαγγέλη



Οι καταστρεπτικές πυρκαγιές του Αυγούστου το 2007 άφησαν πίσω τους δεκάδες νεκρούς, χιλιάδες πληγέντες καθώς και μια άνευ προηγουμένου καταστροφή στο οικοσύστημα. Πριν ακόμα κλείσουν οι πληγές έβγαιναν στο προσκήνιο διάφορες λαμογιές που πατούσαν πάνω σε κατακαμένα δάση και ζωές. Ενδεικτική είναι η περίπτωση   του σχεδίου για την διάνοιξη της Ιόνιας οδού, όπου το κράτος προέβλεπε ο αυτοκινητόδρομος να περάσει μέσα από την περιοχή του Καϊάφα (το οποίο μέχρι νεωτέρας αναβάλλεται). Επίσης δεν μπορούν να λησμονηθούν και η κίνησεις του τέως δημάρχου της Ζαχάρως να διαθέσει οικονομική βοήθεια από την Αυστραλία που προορίζονταν για τους πληγέντες στην ανέγερση δημαρχείου στην πόλη[1], καθώς και ανέγερση ξενοδοχείου του τέως δημάρχου στο πευκόδασος του Καϊάφα. Τα παραπάνω παραδείγματα είναι λίγα από τα ποιο τρανταχτά που έγιναν στο νομό Ηλείας και βγήκαν στο φώς της δημοσιότητας. Υπάρχουν και άλλα όμως που δεν ανήκουν στην Ηλεία και δεν τυγχάνουν προβολής, αλλά είναι εξίσου σημαντικά.

Στην Μεσσηνία και ειδικότερα στον λαβωμένο Ταΰγετο εδώ και μήνες συντελείται με τις ευλογίες του δήμου Καλαμάτας ένα περιβαλλοντολογικό έγκλημα. Μπουλντόζες, εκσκαφείς και φορτηγά μεγαλώνουν τον δρόμο για το χωριό Δενδρά σκάβοντας το βουνό και ισοπεδώνοντας μια τεράστια έκταση ξηλώνοντας δεκάδες εναπομείναντες βελανιδιές και μπαζώνοντας μια περιοχή με τόνους από χαλίκια και άμμο. Η συγκεκριμένη περιοχή βρίσκεται γύρω στα πέντε χιλιόμετρα από το χωριό Ελαιοχώρι (Γιάνιτσα). Ο δρόμος διαπλατύνεται χωρίς να υπάρχει κανένας ουσιαστικός λόγος καθώς ό προϋπάρχων δρόμος εξυπηρετούσε και με το παραπάνω τους ελάχιστους που τον χρησιμοποιούσαν.  Στην θέση όπου υπήρχαν  δέντρα και όπου η φυσική διαδικασία είχε τον πρώτο λόγο τώρα έχει εγκατασταθεί ένα μικρό λατομείο για τις ανάγκες τις διαπλάτυνσης. Η περιοχή που ακόμα μετρά τις πληγές από την πυρκαγιά του 2007 δέχεται ακόμα ένα πλήγμα υποκύπτοντας στις επιταγές της ‘’ανάπτυξης’’ του κράτους και του δήμου Καλαμάτας.  Η σιωπή των ανθρώπων που δραστηριοποιούνται στην περιοχή είναι αποπνικτική όπως και τα σύννεφα από την σκόνη που δημιουργεί το αυτοσχέδιο λατομείο…  
             

     Ας σπείρουμε σπόρους ανατροπής του κράτους και της εξουσίας!

Το κράτος και η φύση είναι δύο έννοιες εκ διαμέτρου αντίθετες!

Σάββατο 3 Σεπτεμβρίου 2011

Βαίνουμε προς μια καταστροφική για το Περιβάλλον πορεία


αναδημοσίευση από την Καλύβα


30η -8ου -2011

China Daily

By Chen Weihua*

Ένας Αμερικάνος εμπειρογνώμονας επί των γηπέδων γκολφ σε μια συνέντευξη που του πήρε ένας συνάδελφός μου,  προέβλεψε ότι η Κίνα την επόμενη δεκαετία θα έχει γίνει η πρώτη χώρα στον κόσμο από πλευράς αριθμού γηπέδων γκολφ.

Αυτό είναι κάτι πολύ συναρπαστικό για τα εκατομμύρια των φανατικών φιλάθλων και παιχτών του αθλήματος αυτού. Και θα πρέπει να χαροποιεί αφάνταστα τους αξιωματούχους επί του αθλητισμού το γεγονός ότι το άθλημα αυτό έχει συμπεριληφθεί  στους  Ολυμπιακούς αγώνες του 2016.

Ωστόσο, η περιβαλλοντική καταστροφή η οποία συντελείται από τον αυξανόμενο αριθμό των γηπέδων  γκολφ στη χώρα  μας, σκιάζει εφιαλτικά το άθλημα  αυτό, το οποίο  κατά τα άλλα διεξάγεται  σε ωραίες περιοχές με γκαζόν.

Το γήπεδο γκολφ των 18 οπών που έχει χτιστεί στην πόλη Yulin, στη Βορειοδυτική επαρχία της Κίνας  Shaanxi, είναι το πιο πρόσφατο ακραίο παράδειγμα που μας δείχνει με ποιον τρόπο, από τη μια μεριά, εκατοντάδες τόνοι νερού χρησιμοποιούνται σε καθημερινή βάση για να αρδεύουν ένα γήπεδο γκολφ το οποίο βρίσκεται δίπλα σε μια τεράστια έρημο, και από την άλλη μεριά  πώς οι παρακείμενοι αγροτικοί πληθυσμοί  στερούνται από κάθε πρόσβαση  σε στοιχειώδεις ποσότητες πόσιμου ύδατος-που τους είναι απαραίτητες, ενώ  παράλληλα  αφήνουν τα χωράφια τους απότιστα λόγω της έλλειψης νερού.

Το ‘αναπτυξιακό αυτό έργο’ της πόλης Yulin είναι μόνο ένα από τα εκατοντάδες γήπεδα γκολφ τα οποία έχουν χτιστεί παράνομα σε ολόκληρη τη χώρα,  ύστερα από την επιβολή εκ μέρους της Κεντρικής Κινεζικής Κυβέρνησης ενός  moratorium (= πρόσκαιρη αναστολή ενεργειών κατόπιν επίσημης συμφωνίας), που ετέθη σε ισχύ  από το 2004,  σε μια προσπάθεια να καμφθούν οι απαιτήσεις των χωρικών για χρήση   μεγάλων ποσοτήτων ύδατος,   να καταπατηθούν γεωργικές εκτάσεις και να καμφθούν οι τοπικές αντιδράσεις από την πρόκληση ρύπανσης και μόλυνσης από τη χρήση χημικών λιπασμάτων και φυτοφαρμάκων  στα γήπεδα του γκολφ.

Η ασύδοτη διατήρηση της ισχύος  του moratorium αυτού μέχρι σήμερα,   αντανακλά το πόσο αδύναμη είναι η επιβολή των νόμων στη χώρα μας και πόσο διάτρητη είναι η νομοθεσία μας. Αλλά και έτσι, πολλά γήπεδα γκολφ, έχουν χτιστεί  με κομπίνες ήτοι μέσω αδειοδοτήσεων  που τα περιγράφουν ως οικολογικά πάρκα ή κέντρα αναψυχής-αποφεύγοντας  να χρησιμοποιήσουν καν τη λέξη ‘γκολφ’.

Τουλάχιστον 400 γήπεδα γκολφ έχουν χτιστεί κατά τα τελευταία  7 χρόνια, αφ` ότου δηλαδή, η κυβέρνηση έθεσε σε ισχύ αυτό το moratorium, ανεβάζοντας το συνολικό αριθμό των γηπέδων γκολφ σε 600, σύμφωνα με ένα πρόσφατο ρεπορτάζ της εφημερίδας People’s Daily.

Αν και έχουν επιβληθεί κάποιες αυστηρές  ποινές για την υλοποίηση ορισμένων παράνομων επενδυτικών σχεδίων, ωστόσο, ο αριθμός των γηπέδων γκολφ πρόκειται πολύ πιθανόν να διπλασιαστεί στα μόλις επόμενα δύο χρόνια, αν δεν αναληφθεί σύντομα μια ισχυρή δράση – σύμφωνα με την άποψη  ορισμένων αναλυτών της βιομηχανίας του αθλήματος αυτού.

Η κατάσταση που έχει διαμορφωθεί είναι ακόμη πιο πολύπλοκη, εξ αιτίας του ότι η κατασκευή των περισσοτέρων παράνομων γηπέδων γκολφ έχει τη σιωπηλή έγκριση, τη συγκατάθεση ή και ακόμα την ενθάρρυνση των τοπικών κυβερνήσεων, πολλές εκ των  οποίων πιστεύουν ότι τα γήπεδα γκολφ θα βοηθήσουν στην προσέλκυση ξένων επενδυτών.

Για πολλούς επενδυτές  γηπέδων  γκολφ, ο πραγματικός τους στόχος δεν είναι άλλος από το να πετύχουν απλά την εκτίναξη των τιμών στα γειτονικά ακίνητα. Η στρατηγική τους δεν είναι άλλη από το να αρπάξουν μια τεράστια έκταση γης και στη συνέχεια να οικοδομήσουν ένα τεράστιο  αριθμό κτιρίων γύρω από τα γήπεδα αυτά.

Σε μια χώρα όμως όπου τα 2/3  εκ των πόλεών της  παρουσιάζουν σημαντικές υδρολογικές ελλείψεις ο αυξανόμενος αυτός αριθμός των-εξαιρετικά υδροβόρων-  γηπέδων γκολφ τείνει να καταστεί μια απειλή εφιαλτικών διαστάσεων για το μέλλον του έθνους.

Η καταπάτηση δε, των λιγοστών εναπομεινάντων καλλιεργήσιμων γαιών συνιστά  μια ακόμη πιο μεγάλη απειλή. Μια Αναφορά του Υπουργείου Γεωργίας και Φυσικών Πόρων δείχνει ότι 18.300 εκτάρια γόνιμης γης χρησιμοποιήθηκαν για παράνομους σκοπούς μόνο κατά την περσινή χρονιά, μέσα στα οποία συμπεριλαμβάνονται οπωσδήποτε και  τα κατασκευαζόμενα γήπεδα γκολφ. Η επονομαζόμενη ‘κόκκινη γραμμή’, ήτοι το όριο των 120 εκατομμυρίων εκταρίων γόνιμης γης, τα οποία  οι ειδικοί θεωρούν ως μια μίνιμουμ ποσότητα γαιών,  για να εξασφαλιστεί η διατροφή του πληθυσμού των 1.3 δις Κινέζων,  απειλείται με βάναυσο τρόπο – για να μη μιλήσουμε για τη λαϊκή δυσαρέσκεια από τον εκτοπισμό πάρα πολλών οικογενειών από τα χωριά τους ένεκα  της απαλλοτρίωσης της γης τους προς χάρη διαφόρων επενδυτικών συμφερόντων.

Εν τω μεταξύ το βαρύ οικολογικό αποτύπωμα που αφήνουν αναγύρω στην Κινέζικη επικράτεια τα νεαρά  και ταχέως αναπτυσσόμενα γήπεδα γκολφ, σύντομα μπορεί να γίνουν μια πηγή αφόρητης πίεσης σε μια χώρα, όπου η σπανιότης των καλλιεργήσιμων εδαφών και του ύδατος αποτελεί ήδη την υπ` αριθμ` 1  απειλή για ολόκληρο το έθνος  μας.

Στη νήσο της Ν. Κίνας  Hainan,  όπου επιτρέπεται ακόμη η κατασκευή νέων γηπέδων γκολφ, η αλόγιστη κατασκευή τέτοιων γηπέδων έχει προκαλέσει πλέον  έντονες κατηγορίες ότι ευθύνεται για την καταστροφή των τοπικών τροπικών δασών.

Ακόμα και στις ίδιες τις ΗΠΑ, όπου οι  κατά κεφαλήν καλλιεργήσιμες εκτάσεις  της είναι 6 φορές περισσότερες από εκείνες της  Κίνας, και όπου τα υδατικά αποθέματα είναι άφθονα εν συγκρίσει προς την τελευταία,  εδώ και καιρό γίνεται έκκληση για να ελαχιστοποιηθούν οι συνέπειες επί του περιβάλλοντος των 16.000 γηπέδων γκολφ της χώρας αυτής.

Κάποιοι οικολόγοι ισχυρίζονται ότι η μανία  που έχει καταλάβει τους Κινέζους για να γίνουν  όλοι μεγάλοι γκολφερς –σαν τον  Tiger Woods, ήταν ένα από τα μεγαλύτερα ατυχήματα που θα μπορούσε να έχει συμβεί στο περιβάλλον, επειδή  δημιουργήθηκε ένας πραγματικός πυρετός για τα γκολφ, ενώ παράλληλα η δημοτικότητα του αθλήματος αυτού ανέβηκε στα  ύψη.

Την ημέρα που τυχόν θα αναδείξει η Κίνα το δικό της Tiger Woods,   σε μια από τις επόμενες δεκαετίες,  την ημέρα εκείνη ίσως ανακαλύψουν οι Κινέζοι ότι τα  γκαζόν που συντηρούν και κουρεύουν με επιμέλεια, περιβάλλονται  από μια τεράστια έρημο, ακριβώς όπως εκείνη που περιβάλλει σήμερα το γήπεδο γκολφ της Yulin.


*Ο συγγραφέας του άρθρου,  Chen Weihua,  είναι αναπληρωτής εκδότης της Αμερικανικής  έκδοσης της εφημερίδας ‘Ημερήσια της Κίνας (China Daily).


Μετάφραση, Μαστοράκης Γιάννης

Πέμπτη 11 Αυγούστου 2011

BEACH PARTY ENANTION TOY ΣΠΑΝΙΟΥ ΧΑΜΑΙΛΕΟΝΤΑ ΣΤΟ ΔΙΒΑΡΙ ΤΗΣ ΓΙΑΛΟΒΑΣ


Δευτέρα 8 Αυγούστου 2011


    Πώς μπορεί να επιβιώσει το μοναδικό είδος χαμαιλέοντα ( που στην ουσία είναι υπό εξαφάνιση), όταν γίνονται beach parties μέσα στο Διβάρι, στην καρδιά της περιοχής που ζει; Αυτό το ερώτημα απασχόλησε μέχρι τα ξημερώματα της Δευτέρας πολλούς από τους κατοίκους και παραθεριστές της Γιάλοβας και της Πύλου, υπό τον ήχο της άγριας σε rave αποχρώσεις μουσικής μέσα στην ώρα της νυχτερινής κοινής ησυχίας.
Δεν έφτανε το σκουπιδομάνι που μαζεύτηκε και φέτος στον παραλιακό δρόμο στο Διβάρι, αφού ο Δήμος Πύλου- Νέστορος δεν φρόντισε να βάλει έγκαιρα μερικούς κάδους απορριμμάτων, τώρα κάνουν εμφάνιση  και τα Beach parties. Το Beach bar που υπάρχει στη Χρυσή ακτή στο Διβάρι, στο οποίο είναι απορίας άξιον πως  δόθηκε άδεια λειτουργίας, αφού βρίσκεται  μέσα σε αρχαιολογικό χώρο και σε σημαντικότη περιοχή Natura, όταν διοργανώνει νυχτερινό πάρτι με εκκωφαντική μουσική, κάνει δύσκολη τη νύχτα των γύρω οικισμών μέχρι την Πύλο, αλλά περισσότερο του σπάνιου χαμαιλέοντα και των σπάνιων πουλιών που ζουν δίπλα, στη λιμνοθάλασσα.
Πληροφοριακά θα αναφέρω ότι ο χαμαιλέων είναι ένα σπάνιο είδος, απόγονος του αφρικανικού χαμαιλέοντα ,το μοναδικό στην Ευρώπη, το οποίο ζει στη συγκεκριμένη  περιοχή.

 Προστατεύεται από την Ελληνική νομοθεσία καθώς αυτή της Ε.Ε , ενώ για την προστασία του δραστηριοποιείται η Ορνιθολογική Εταιρεία που μεριμνά επίσης για τα σπάνια πουλιά της λιμνοθάλασσας.
Θα πρέπει να γνωρίζουμε όλοι, και κυρίως  η Εφορία Αρχαιοτήτων που έδωσε την άδεια λειτουργίας καθώς και ο Δήμος Πύλου- Νέστορος που θα έπρεπε να δείχνει ιδιαίτερη ευαισθησία στο θέμα, ότι ο χαμαιλέοντας που ζει σ’ αυτό το βιότοπο, ενοχλείται από τους εκκωφαντικούς θορύβους και τα νυχτερινά φώτα των εκατοντάδων αυτοκινήτων, σε βαθμό που επηρεάζεται η διαβίωσή του, η αναπαραγωγή του που γίνεται τον Αύγουστο- Σεπτέμβριο και τελικά η ίδια η ύπαρξή του.


Η περιοχή Γιάλοβας- Διβαριού πρέπει να λειτουργεί σε καθεστώς ήπιας τουριστικής ανάπτυξης για να διατηρήσει τον πολύτιμο και σπάνιο φυσικό της πλούτο, που αποτελεί πόλο έλξης για τον εναλλακτικό τουρισμό και να μην τον θυσιάσει στον βωμό των επιχειρηματικών συμφερόντων και της ξενόφερτης υποκουλτούρας που μαστίζει τη χώρα μας.

                                                                                     
                                                                            Μια  αναγνώστρια
Herpetofauna of Greece